Φωτεινή Πιπιλή

Ο ανιστόρητος δήμαρχος Πατρέων

Τώρα που το σκέφτομαι ευτυχώς που δεν είναι δήμαρχος Αθηναίων ο Κωνσταντίνος Πελετίδης, γιατί θα ξήλωνε όλες τις πινακίδες από τη λεωφόρο Συγγρού, θα γκρέμιζε το νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός» και θα πυρπολούσε ακόμη και το εκτός δικαιοδοσίας της Λαϊκής Συσπείρωσης κτήμα Συγγρού στο Μαρούσι, επειδή ο δωρητής ήταν μεγαλοτραπεζίτης! .

Οταν το έγκλημα μετατρέπεται σε σόου

Διαβάζοντας, πόσω μάλλον βλέποντας τις περιγραφές των ΜΜΕ για την κηδεία, εκεί κάτω, στο εθιμοχώρι της βεντέτας, της κατάρας, των καλάσνικοφ και της επιμελημένης σιωπής, θύμωσα πολύ..

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του δημάρχου Αθηναίων

Ετσι όπως το προσδιορίζει ο τίτλος. Η αβάσταχτη ελαφρότητα - του θεσμού. Χωρίς του φέροντος το όνομα. Γιατί προέχει το αξίωμα και η βαρύτητα του θεσμού, όχι μόνο λόγω του ισχύοντος νόμου περί των αρμοδιοτήτων του εκάστοτε δημάρχου αλλά και του ουσιαστικού αν και εθιμικού τίτλου ως πρώτος ή πρώτη πολίτη, μιας και ο, ταξικού τύπου, χαρακτηρισμός του παρελθόντος, ως ο «άρχοντας» εξέλιπε και μόνο από το γεγονός πως οι ίδιες οι πόλεις άλλαξαν εικόνα και έχουν τώρα πια την έννοια του πολύβουου εργοστασίου καθημερινότητας..

Ο πολιτισμός του πεζοδρομίου

Την ίδια ώρα που φρίξαμε από την προσβλητική συμπεριφορά της διοίκησης του Βρετανικού Μουσείου και απλώθηκε η οργή μας με τη συνήθη ταχύτητα του Διαδικτύου, την ίδια ώρα ακριβώς πολλοί από εμάς τους αγανακτισμένους από την εικόνα του ροζ δείπνου κάτω από τα γλυπτά του Παρθενώνα, συνεχίσαμε να βανδαλίζουμε -με ή χωρίς εισαγωγικά- με κάθε τρόπο την καθημερινότητά μας..

Η πλειοψηφία της κανονικότητας

Αναρωτιόμουν, όλο αυτό το διάστημα της επικοινωνιακής θύελλας πέριξ του πατέρα απεργού πείνας, αν αυτό μπορούσε να δημιουργηθεί και να κρατήσει τόσο διάστημα σε άλλη πρωτεύουσα της Ευρώπης -ή γενικότερα του λεγόμενου δυτικού προσανατολισμού -αυτή η εικόνα. .

Ηθοποιός δεν σημαίνει πάντα φως

Hθοποιός σημαίνει φως. Ενα φως που καταχωνιάστηκε μαζί με την εποχή του Μάνου Χατζιδάκι,  του δημιουργού του τραγουδιού  που σφράγισε την αξεπέραστη φήμη του Δημήτρη Χορν. Εκφραστές και οι δύο ενός λεπτεπίλεπτου  πολιτισμού, αλλά και τόσο διεισδυτικού στην τότε κοινωνία. Και σαν σκιά πια που μας προσπερνά η ετυμολογία εκ των λέξεων του αρχαίου κλέους «ποιώ ήθος»..

Η πολιτισμική αξία του νερού

Οι πρώτες σταγόνες της βροχής στη λυρική τους διάσταση έχουν, προ πολλού, χαθεί, όπως και η νοσταλγία για το καλωσόρισμα του φθινοπώρου. Οι ανακοινώσεις των μετεωρολόγων για αλλαγή του σκηνικού είναι τώρα φοβικές με προειδοποιήσεις για πλημμύρες και καταστροφές που, συχνά, επιβεβαιώνονται..

Επόμενος σταθμός… «Μαρία Κάλλας»

Η 16η Σεπτεμβρίου, ημερομηνία του θανάτου της Μαρίας Κάλλας σε ηλικία 53 ετών, μου θυμίζει πως η αύρα της ακόμη πλανάται, στερεωμένη για πάντα, στην περιοχή της οικίας της, στη Ζορζ Μαντέλ, μετά τη μετονομασία της σε λεωφόρο Μαρίας Κάλλας..

Το πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ πίσω από τις κουκούλες

Και επειδή το πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, πριν καν αναλάβει τα ηνία της χώρας, ήταν και μόνο το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, που οδήγησε με μεθοδικότητα -και λόγω των ειδικών συνθηκών εκείνης της περιόδου- στην κυβερνησιμότητα, μοιραία, η δικαστική αποκάλυψη των τελευταίων ημερών το χάραξε. Ανεξίτηλα. Μάλιστα σε -χρονικά- πολύ ευαίσθητη για την προσπάθειά του στιγμή, όταν επί μακρόν προσπαθεί, ως πολιτικός Ιανός, να αφήσει πίσω του το ακραίο και ξεπερασμένο παρελθόν του και να κοιτάξει το μετριοπαθές του μέλλον..

Δήμαρχε! Το γινάτι βγάζει μάτι!

Εάν ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, δεν είχε την ιδιότητα του καθηγητή Περιβάλλοντος στο ΕΜΠ, ίσως η καθαρά πολιτική του εμμονή για την επιστροφή των αυτοκινήτων στη λεωφόρο βασιλίσσης Ολγας να μην είχε δημιουργήσει όλον αυτόν τον θόρυβο, που εκ του αποτελέσματος -στην πλειοψηφία των ατομικών και συλλογικών αντιδράσεων, κυρίως ειδικών, πολεοδόμων, συγκοινωνιολόγων κ.ά.- έχει αρνητικό για τον ίδιο αντίκτυπο..