Σε μία χώρα όπου το διαχρονικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, εκπαιδευτικό σύστημά της, για να λειτουργήσει σωστά, απαιτεί, έναν τροχονόμο ανά δέκα οδηγούς και έναν δικαστικό ανά γειτονιά, να επιβάλλει ποινές στα όργανα της τάξεως που δεν εφαρμόζουν τον νόμο, η αυτοκινούμενη οικολογία του πατινιού μάς έλειπε.

Στην, εν γένει, χαοτική κατάσταση που επικρατεί σε κάθε είδος μετακίνησης, με το ασφυκτικό αλλά και ανθρωποκτόνο κυκλοφοριακό, η ανεξέλεγκτη εισβολή των ηλεκτρικών πατινιών αναμενόμενο ήταν να προσθέσει όχι μόνο επιπλέον δυσκολίες, κινδύνους, αλλά, αναπόδραστα, και νεκρούς. Η ταυτόχρονη νοσηλεία σε νοσοκομεία της Περιφέρειας δύο ακόμη ανήλικων κοριτσιών που χτυπήθηκαν από πατίνια ανέδειξε το θέμα τόσο ώστε κοτζάμ υπουργός Προστασίας του Πολίτη αναγκάστηκε να δηλώσει πως θα ετοιμάσει νομοθετική ρύθμιση για την απαγόρευση της κυκλοφορίας ηλεκτρικών πατινιών στους δρόμους, ενώ θα αρκούσε -σε πρώτη φάση, που λένε- αφενός η τήρηση του ΚΟΚ και αφετέρου η επιβολή των σχετικών προστίμων στους παραβάτες που είναι μιλιούνια!

Φέραμε τα πατίνια πριν από, περίπου, δέκα χρόνια. Δεν ξέραμε πώς να τα ορίσουμε, τα βγάλαμε στους δρόμους. Αλλά επειδή οι δρόμοι είναι σφαγείο, οι χρήστες τους αναζήτησαν ασφάλεια και στα πεζοδρόμια. Οπου τώρα πια οι πεζοί αναζητούν και αυτοί ασφάλεια. Κατεβαίνοντας στην άκρη του οδοστρώματος, για να αποφύγουν εκτός από τις μηχανές ντελιβεράδων και  αυτές των κούριερ και λοιπών «βιαστικών» μοτοσικλετιστών, που τρέχουν συνήθως ανάποδα πάνω στα πεζοδρόμια, για να αποφύγουν τους κύκλους και τα πατίνια, που λόγω ηλεκτροκίνησης είναι και αθόρυβα. Μία ωραία νεοελληνική ατμόσφαιρα η οποία μας κακοποιεί βάναυσα, καθημερινά, παρότι από τις αρχές Νοεμβρίου του 2025 ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ανακοίνωνε πως με των 400 σελίδων ολοκληρωμένο σχέδιο «βάζουμε τάξη στο χάος με τα πατίνια»! Οταν ο Δήμος Θεσσαλονίκης, πρωτοπόρος χωρίς κομπασμούς, ήδη έχει περιορίσει με επιτυχία      -λόγω αυστηρότητας σε ελέγχους και επιβολή προστίμων-τουλάχιστον το χωροταξικό αξιοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία, δημιουργώντας 800 θέσεις για αποκλειστική στάθμευση των πατινιών. Οπως μου είπε ο αρμόδιος αντιδήμαρχος του Δ.Θ., Γιώργος Δημαρέλος, με μία απλή κανονιστική απόφαση αδειοδοτήθηκαν σε σημεία του δήμου χώροι για την αποκλειστική στάθμευση, όπου μέσω της τεχνολογίας geolocation εάν ένα πατίνι σταθμεύσει αλλού το μηχάνημα δεν κλειδώνει και συνεχίζεται η χρέωση για τον ενοικιαστή ενώ, ταυτόχρονα, επιβάλλονται πρόστιμα στις εταιρίες. Με αυτό το απλό, πρώτο, βήμα, μειώθηκε και ο αριθμός των πατινιών.

 Τι λέει για το ίδιο θέμα ο συγκοινωνιολόγος Σταύρος Κωνσταντινίδης: «Εχουμε αποτύχει, απολύτως, σε αυτό το ζήτημα. Μία γενικώς θετική εξέλιξη της τεχνολογίας ώστε να έχουμε αυτόν τον τρόπο μετακίνησης, όταν την υποδεχθήκαμε δεν είχαμε χώρο να την ενσωματώσουμε όπως π.χ. η Γερμανία βάζοντας τα πατίνια μέσα στους ποδηλατόδρομους. Αλλά δεν έχουμε ποδηλατόδρομους. Ετσι τους δώσαμε τους δρόμους. Κάναμε ένα θεσμικό πλαίσιο -με λάθη- το 2021, χωρίς καμία τροποποίηση π.χ. στο θέμα της ηλικίας.

Χωρίς εκπαίδευση. Δίπλωμα. Ασφάλιση. Πινακίδα. Αφήσαμε ασύδοτες τις ιδιωτικές εταιρίες ενοικίασης, ειδικά στον Δήμο Αθηναίων, όπου, όπως πολύ σωστά λέτε εσείς, επιτρέπει στα πατίνια να “κοιμούνται” πάνω στα πεζοδρόμια, σπαρμένα έξω από εισόδους καταστημάτων και κατοικιών. Ανενόχλητα. Σε αντίθεση με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, που τακτοποίησε το θέμα, όταν εκεί ακόμη και στη θάλασσα τα έριχναν. Είναι δύο ξεχωριστά θέματα. Το χωροταξικό, αισθητικό και, το κρισιμότερο, η γενική χρήση τους. Αφού δεν τα έχουμε καταφέρει, είναι προτιμότερο να καταργήσουμε τη χρήση τους και να επαναπροσδιορίσουμε το θεσμικό πλαίσιο. Ταχύτητες, ηλικίες χρήσης, πού θα κινούνται, με ποιους όρους κ.λπ. και να επανέλθουμε όταν θα είμαστε περισσότερο έτοιμοι. Αλλη λύση δεν υπάρχει».

Για να επικαιροποιήσω εγώ, με όλα αυτά, μια παλαιά παροιμία.  Oλα τα ‘χει η Μαριoρή, τα πατίνια της λείπουν.