Τώρα που κατακάθεται ο κουρνιαχτός ο Πέτερ Μάγιαρ καλείται να αναμετρηθεί με τη νίκη του.
Ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας καλλιέργησε ασάφειες γύρω από το νεφελώδες αίτημα της «αλλαγής», που ήταν και το βασικό επίδικο. Με την εκδίωξη του Ορμπαν ο 45χρονος πρώην υπουργός του Fidesz καλείται να τετραγωνίσει κύκλους εντός και εκτός των τειχών, δεδομένου πως ούτε οι οπαδοί του συμφωνούν σε όλα μεταξύ τους.
Στα κοινωνικά θέματα ο Μάγιαρ έδειξε συντηρητικό προφίλ. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι έτοιμος να ανταποκριθεί στην απαίτηση του 71%-77% των ψηφοφόρων του να αποκαταστήσει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ και να δώσει έμφαση στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Το εύρημα της έρευνας του European Council of Foreign Relations αιφνιδίασε ακόμη και τους διοργανωτές της, που διαπίστωσαν ότι οι κοινωνικά «αντιφιλελεύθερες» θέσεις του Ορμπαν δεν απέκτησαν βάθος στην ουγγρική κοινωνία.
Ομως, ο διχασμός της τελευταίας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής καθιστά το έργο του νέου «άρχοντα» της Βουδαπέστης έτι περιπλοκότερο. Από τη μία, το 64% των ψηφοφόρων του Tisza επιθυμεί βελτίωση των σχέσεων με το Κίεβο, από την άλλη μόνο το 24% και 12% συμφωνούν να αποσταλεί οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Δυστυχώς, και τα δύο μαζί δεν γίνονται -όπως δεν γινόταν να ξηλωθούν τα Μνημόνια με τους δανειστές να κοιτάζουν απαθείς, για να θυμηθούμε τα, εκ νέου επίκαιρα, δικά μας.
Στην παρούσα φάση η Ε.Ε. προβληματίζεται αν πρέπει να πιέσει άμεσα τον Μάγιαρ ή να του δώσει χρόνο να βρει τα πατήματά του. Αλλωστε, περίπου το 75% των Ούγγρων προσδοκά αποκατάσταση των σχέσεων με τις Βρυξέλλες ώστε να ξεπαγώσουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια, μολονότι το 52% εύχεται να διατηρηθεί η στενή ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία.
