Τώρα, το πολυσυζητημένο ντεμπούτο των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, που είναι γυρισμένο στα δάση της Ελάτης Τρικάλων, κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες και οι δύο πρωταγωνίστριες, Χαρά Κυριαζή και Πάμελα Οικονομάκη, μίλησαν στον «Ε.Τ.» για τα γυρίσματα στο βουνό, τη σημασία της φιλίας στη ζωή και την καθημερινότητά τους και το ενδεχόμενο οριστικής αναχώρησης για το… χωριό.
Σας αγχώνει η συνάντηση της ταινίας με το ευρύ ελληνικό κοινό;
Χαρά Κυριαζή: Υπάρχει μεγάλη έκθεση και αγωνία τώρα που η ταινία έρχεται στην Αθήνα. Νιώθουμε φυσικά άγχος, αλλά ταυτόχρονα και μεγάλη χαρά που αυτή η δουλειά θα μοιραστεί επιτέλους με το ευρύ κοινό, αλλά και με τους δικούς μας ανθρώπους.
Πάμελα Οικονομάκη: Δεν με αγχώνει, αντιθέτως ανυπομονώ. Πιστεύω πως η «Αρκουδότρυπα» είναι μια ταινία που μπορεί να αγγίξει τον καθένα, ανεξαρτήτως ηλικίας, και αυτό το έχουμε ήδη δει να συμβαίνει. Για παράδειγμα, σε προβολές της σε φεστιβάλ, έχουν βγει από την αίθουσα γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας βαθιά συγκινημένες, λέγοντάς μας πόσο πολύ τις άγγιξε η ταινία. Εύχομαι να συμβεί το ίδιο και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Από την άλλη, έχουμε δει και δημοσιεύσεις μας στο Διαδίκτυο να γεμίζουν με σχόλια από διάφορους «εξυπνάκηδες» -συνήθως άντρες μεγαλύτερης ηλικίας-, με εντελώς άστοχες και σεξιστικές τοποθετήσεις. Ολα είναι μέσα στο πρόγραμμα, όμως. Τα αντιμετωπίζουμε με χιούμορ και, μεταξύ μας, μας διασκεδάζουν αρκετά.
Τι θα θέλατε να πάρει το κοινό μαζί του αφού δει την ταινία;
Χ. Κ.: Θα ήθελα το κοινό να σταθεί κυρίως στο κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων και στη σημασία του να είμαστε πραγματικά κοντά με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Νομίζω πως ζούμε σε μια αρκετά δύσκολη εποχή, όπου κυριαρχούν οι περιστασιακοί δεσμοί, η επιφανειακή επικοινωνία και ένα συχνά παροδικό ενδιαφέρον για τον άλλον, πράγματα που τελικά μας αποξενώνουν όλο και περισσότερο μεταξύ μας.
Π. Ο.: Επειδή η τέχνη είναι ανοιχτή, ο καθένας μπορεί να αποκομίσει από την ταινία κάτι διαφορετικό. Κάποιοι θα κρατήσουν αυτό που τους αγγίζει περισσότερο, ενώ κάποιοι άλλοι μπορεί να μη συνδεθούν καθόλου μαζί της, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είναι όλα για όλους. Για όσους δουν την «Αρκουδότρυπα» και ταυτιστούν με κάτι μέσα σε αυτήν -είτε λόγω φύλου είτε λόγω σεξουαλικότητας είτε λόγω της σχέσης τους με την επαρχία είτε για οποιονδήποτε προσωπικό τους λόγο- θα ήθελα πάνω απ’ όλα να περάσουν όμορφα βλέποντάς τη. Με όλα όσα γίνονται στον κόσμο σήμερα και αφού έχουμε το «προνόμιο» να μπορούμε να πάμε σινεμά, είναι σημαντικό να βλέπουμε και feel-good ιστορίες που έχουν κάτι ουσιαστικό να μας πουν και ταυτόχρονα να περάσουμε όμορφα για δύο ώρες.
Εχετε ζήσει παρόμοια περίοδο, κατά την οποία μία φίλη ήταν πάνω από όλα για εσάς;
Π. Ο.: Η φιλία για μένα είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μου. Για παράδειγμα, ο Σπύρος, ο κολλητός μου, είναι πραγματικά το άλλο μου μισό. Ενας από τους ανθρώπους που μου δίνουν λόγο να ξυπνώ κάθε πρωί. Οι φίλες και οι φίλοι μου είναι η δεύτερη οικογένειά μου και αποτελούν ένα από τα πιο ουσιαστικά κομμάτια της ζωής μου. Οπότε, ναι, οι άνθρωποί μου είναι προέκταση του εαυτού μου και βρίσκονται πολύ ψηλά στις προτεραιότητες και στην καρδιά μου.
Χ. Κ.: Πέραν της καθημερινής ρουτίνας, τους έντονους ρυθμούς και την οποιαδήποτε μορφή κόπωσης, πάντα οι φίλοι μου είναι το στήριγμα και το καταφύγιό μου, όπως κι εγώ για αυτούς.
Πώς ήταν η διαδικασία των γυρισμάτων στο βουνό; Ποια εικόνα σάς έρχεται πρώτη στο μυαλό από εκείνη την περίοδο;
Χ. Κ.: Και μόνο το γεγονός ότι ξυπνάς σε έναν διαφορετικό τόπο, τόσο διαφορετικό, τουλάχιστον μορφολογικά, από αυτόν της καθημερινότητάς σου, σε βγάζει αυτόματα από τη ζώνη της άνεσής σου, πόσο μάλλον όταν αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο μιας δουλειάς. Για μένα, το συγκεκριμένο πλαίσιο ήταν ιδανικό· από τον ίδιο τον τόπο μέχρι και τους ανθρώπους που τον περιέβαλλαν. Μου έρχονται πολλές εικόνες στο μυαλό, αλλά περισσότερο θυμάμαι εκείνες τις «κενές» ώρες ανάμεσα στα γυρίσματα ή στις υποχρεώσεις, όταν καθόμασταν όλοι μαζί πιο χαλαρά και παρεΐστικα.
Π. Ο.: Δύσκολη, λόγω των συνθηκών, αλλά ταυτόχρονα πανέμορφη εμπειρία. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτομαι τα γυρίσματα, είναι η ομορφιά του φυσικού τοπίου, αλλά και το ρίσκο που συνοδεύει τόσο τη φύση όσο και τα εξωτερικά γυρίσματα γενικότερα. Μπορεί να επρόκειτο για ένα δύσβατο πέρασμα ή για τουρίστες στους οποίους έπρεπε να εξηγήσεις ότι γίνεται γύρισμα και πως προσωρινά διακόπτεται η βόλτα τους. Παρότι η ομάδα είχε κάνει τεράστια προετοιμασία, το γεγονός ότι ποτέ δεν ήξερες ακριβώς τι θα συναντήσεις σε κάθε τοποθεσία έκανε την κάθε μέρα μία μικρή έκπληξη.
Ποια ταινία γυναικείας φιλίας ή με γυναίκα πρωταγωνίστρια θαυμάζετε;
Χ. Κ.: Μου αρέσει πάρα πολύ το σχεσιακό δίδυμο των δύο κοριτσιών στην ταινία «Daisies» της Βέρα Τσιτίλοβα.
Π. Ο.: Από ταινίες, η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι το «The Handmaiden».
Πότε θα σας ξαναδούμε στη μεγάλη οθόνη ή στο θέατρο;
Π. Ο.: Μέσα στο 2026 αναμένεται να κυκλοφορήσει μία νέα ταινία μικρού μήκους της Χρυσιάννας Παπαδάκη, στην οποία υποδύομαι έναν ρόλο που ονειρευόμουν από μικρό κορίτσι. Είμαι πραγματικά πολύ ενθουσιασμένη και βαθιά ευγνώμων που η Χρυσιάννα βοήθησε να γίνει αυτό πραγματικότητα και ανυπομονώ να τη μοιραστούμε με το κοινό.
Χ. Κ.: Πρόσφατα υπήρξε συνεργασία με τον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο για τη νέα μεγάλου μήκους ταινία του, ενώ αυτήν την περίοδο συνεχίζονται και τα γυρίσματα της μεγάλου μήκους ταινίας της Δάφνης Χαιρετάκη στην οποία συμμετέχω.
Θα βλέπατε τον εαυτό σας να ζει σε ένα ορεινό χωριό μόνιμα ή για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα;
Π. Ο.: Μόνιμα μάλλον όχι, αν και ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου φέρει το μέλλον. Μπορεί να αλλάξω γνώμη όταν πάρω σύνταξη. Παρ’ όλα αυτά, επειδή είμαι αρκετά μεσογειακό κορίτσι, πιο εύκολα θα φανταζόμουν τον εαυτό μου να μεγαλώνει σε μια μικρή κωμόπολη ή σε κάποιο χωριό της Ιταλίας, παρέα με ζωάκια και με μια πιο ήρεμη καθημερινότητα. Προς το παρόν όμως, ακόμη και ένας μήνας σε ένα ορεινό χωριό, μακριά από το χάος και την ένταση της πόλης, θα ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζομαι.
Χ. Κ.: Νομίζω πως η απάντηση είναι «ναι». Θυμάμαι να λέω και σε μικρότερη ηλικία πως κάποια στιγμή, όταν μεγαλώσω, θα φύγω από την πόλη. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν το έχω τολμήσει πραγματικά, κυρίως γιατί το επάγγελμα που ακολουθώ και θέλω να συνεχίσω να παλεύω για αυτό, δύσκολα προσφέρει ευκαιρίες μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Η ταινία βραβεύτηκε τόσο εντός όσο κι εκτός συνόρων. Γιατί κατά τη γνώμη σας; Τι πιστεύετε ότι είδαν οι κριτικές επιτροπές και την ξεχώρισαν;
Π. Ο.: Γενικότερα, είναι πολύ δύσκολο για μια ταινία να γίνει αποδεκτή στο εξωτερικό, ειδικά όταν πρόκειται για ανεξάρτητη παραγωγή χαμηλού προϋπολογισμού, χωρίς μία μεγάλη εταιρία παραγωγής από πίσω, όπως συμβαίνει με την «Αρκουδότρυπα». Δεν μπορώ να γνωρίζω ακριβώς τι είναι αυτό που κάνει την κάθε κριτική επιτροπή να την επιλέγει. Αν, όμως, ήμουν εγώ στη θέση τους, θα την ξεχώριζα επειδή, πέρα από τις κοινωνικές και πολιτικές θεματικές που αγγίζει, είναι ταυτόχρονα μια fun και αναζωογονητική ταινία, με πολύ έντονη γυναικεία παρουσία τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα.
Χ. Κ.: Δεν ξέρω τι να σας απαντήσω σε αυτό, ίσως θα πρέπει να το πουν οι ίδιες οι επιτροπές. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως δουλειές και πρότζεκτ που δημιουργούνται από ανθρώπους οι οποίοι μοιράζονται πραγματικό πάθος και αγάπη για αυτό που κάνουν, αν μη τι άλλο, αυτό φαίνεται και εκτιμάται.
Info
«Αρκουδότρυπα»
Σενάριο – σκηνοθεσία: Χρυσιάννα Παπαδάκη, Στέργιος Ντινόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Χαρά Κυριαζή, Πάμελα Οικονομάκη
Πρεμιέρα: 21 Μαΐου
Ροή Ειδήσεων 
