Όσοι εντρυφούν στα ενδότερα του κινήματος MAGA βλέπουν ένα ξεκάθαρο ρήγμα στις τάξεις του. Από τη μία, οι ρεπουμπλικάνοι που υποστηρίζουν το δόγμα της σκληρής ισχύος και την πλήρη ταύτιση με το Ισραήλ, και από την άλλη, οι ρεπουμπλικάνοι που θέλουν την Αμερική απομονωμένη στο κάστρο της, μακριά από πολέμους που δεν είναι δικοί της. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεωρίες που μοιράζονται το ίδιο νεοσυντηρητικό όραμα: Make America Great Again.
Οι «απομονωτιστές» (isolationists) δεν θέλουν να δεσμεύονται από διεθνείς συμμαχίες ούτε να μπλέκουν σε ξένες υποθέσεις, και όταν αναγκάζονται να το πράξουν, θέλουν να ξεμπερδεύουν γρήγορα. Τα «γεράκια» (Hawks) επιμένουν στην συνέχιση του πολέμου μέχρι τελικής και ολοκληρωτικής εξόντωσης του εχθρού. Είναι λοιπόν διχασμένοι οι άνθρωποι του προέδρου; Από ότι δείχνουν τα πράγματα, ναι.
Εδώ, λένε οι αναλυτές, έρχεται ο Τζέι ντι Βανς ως «γέφυρα». Ο αντιπρόεδρος στηρίζει τον πρόεδρο του, αλλά όχι και έναν πόλεμο χωρίς ορατή έξοδο κινδύνου που δυσαρεστεί την εκλογική βάση του «πρώτα η Αμερική». Η παραίτηση του υπερσυντηρητικού επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ Τζόζεφ Κεντ είναι ένα ηχηρό παράδειγμα.
«Πρέπει να είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δεν με νοιάζει πραγματικά τι θα συμβεί στην Ουκρανία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», έλεγε ο Βανς όταν ξεκίνησε η Ρωσική εισβολή, εκφράζοντας τους Αμερικανούς της «σκουριασμένης Αμερικής», που βρέθηκαν άνεργοι και ξεχασμένοι από μια πολιτική ελίτ που διαφέντευε τον πλανήτη αλλά αδιαφορούσε για τα εργοστάσια που έκλειναν. Στην Αμερική τους λένε χιλμπίληδες, «λευκά σκουπίδια», και ο Βανς ήταν εκείνος που τους έκανε πρωταγωνιστές. Ο συγγραφέας του μπεστ σελερ «Το τραγούδι του Χιλμπίλι» κοιτάει προς τα μέσα, τον ενδιαφέρει η βαθιά Αμερική και οτιδήποτε άλλο, τον αφήνει παγερά αδιάφορο.
Θεωρεί πως το δόγμα πάει κάπως έτσι: «Προσδιορίζεις ένα σαφές αμερικανικό συμφέρον, όπως να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά, χρησιμοποιείς συντριπτική στρατιωτική ισχύ αν η διπλωματία αποτύχει, και μετά φεύγεις διαολεμένα γρήγορα από εκεί».
O Τζέι ντι Βανς που επιτέθηκε άγρια στον Ζελένσκι μέσα στον Λευκό Οίκο και πρόσβαλε την Ευρώπη μέσα στην έδρα της (Μόναχο) κατηγορώντας την για έλλειμμα δημοκρατίας, δεν είναι απών. Αν μάλιστα το πραγματικό διακύβευμα είναι ποιος θα χριστεί κληρονόμος του κινήματος MAGA, έχει έτοιμο το θεωρητικό υπόβαθρο για να το διεκδικήσει.

