Εκτοτε κήρυξαν νέο πόλεμο στο ήμισυ του ουρανού. Στο πλαίσιό του οι πόρτες της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έκλεισαν για τα κορίτσια και τις νεαρές Αφγανές. Περίπου δύο εκατομμύρια μαθήτριες και φοιτήτριες υποχρεώθηκαν να κλειστούν στα σπίτια τους.

Ανάμεσά τους είναι η 21χρονη Μορβαρίντ, που είχε περάσει στις εισαγωγικές και θα ήταν σήμερα φοιτήτρια Νομικής και Πολιτικών Επιστημών, και η 25χρονη Ντάρια που σπούδαζε Λογοτεχνία. Καθώς η μάθηση είναι μία μορφή αντίστασης οι δύο νεαρές μαζί με άλλες τρεις φίλες τους έστησαν ένα κρυφό σχολειό, για να εξακολουθήσουν να μαθαίνουν μέσα από τα βιβλία για τον κόσμο και τη ζωή, να έχουν τη γνώση για να σπάσουν μια μέρα τα δεσμά του σκοταδιστικού καθεστώτος για τις ίδιες και τους συμπατριώτες τους, όπως είπαν στη δημοσιογράφο Αζάντα Ράχα της «Γκάρντιαν».

Υπό τον φόβο ακόμη και εκτέλεσης αν αποκαλυφθούν μίλησαν με ψευδώνυμα στη διάρκεια μιας συνάντησης της μυστικής λέσχης ανάγνωσης που έχουν δημιουργήσει. Μια φορά την εβδομάδα δίνουν ραντεβού στο σπίτι ενός μέλους και επί δύο ώρες συζητούν για το βιβλίο που διάβασαν τις τελευταίες ημέρες. Επιλέγουν κατά κανόνα κλασικά έργα περί μάχης επιβίωσης, εξουσίας, καταπίεσης, όπως «Ο γέρος και η θάλασσα» του Ερνεστ Χεμινγουέι και «Η φάρμα των ζώων» του Τζορτζ Οργουελ. Η Παρβάνα, που μένει μακριά, μετέχει τηλεφωνικά. Πολλές φορές ανεβαίνει σε έναν λόφο, για να έχει καλύτερο σήμα στο κινητό τηλέφωνο, να μπορέσει να κατεβάσει δωρεάν βιβλία από το Διαδίκτυο.

Το τελευταίο βιβλίο που διάβασαν και τις συγκλόνισε είναι «Η χρονιά της αναταραχής», του Ιρανού Αμπάς Μαρούφι, που αφηγείται τη ζωή της Νουσαφαρίν, μιας νεαρής Ιρανής, εγκλωβισμένης σε έναν γάμο που της επιβλήθηκε σε μια χώρα όπου δεν ανασαίνει. Ταυτίστηκαν. Σε αντίθεση με την ηρωίδα, έχουν τη στήριξη των οικογενειών τους που τις προτρέπουν να μη χάνουν την ελπίδα και να εξακολουθούν να αντιστέκονται με όπλα τα βιβλία.