Βάρος που ξεπερνάει τα περί διεθνών κανόνων δικαίου και μόνο από τα συστατικά στοιχεία του «αντίπαλου». Είναι πολύ πρόσφατες οι εικόνες της σφαγής των δεκάδων χιλιάδων Ιρανών που ξεχύθηκαν στους δρόμους, διεκδικώντας τα καθ’ ημάς, αυτονόητα.

Η αναμενόμενη βασιλικού εθίμου επιλογή του υιού του πατρός -σάρκα εκ σαρκός των Φρουρών της Επανάστασης- Μοτζταμπά Χαμενεΐ, έδωσε, εμβόλιμα, την ευκαιρία στα διεθνή οικονομικά πρακτορεία να ασχοληθούν και πέρα από τις τιμές των καυσίμων και με τα περιουσιακά στοιχεία του σιίτη «αγίου», παρουσιάζοντας τη σκανδαλώδη σε πλούτο, προσωπική περιουσία του σε Λονδίνο, Αλπεις, Μαγιόρκα κ.ά. Και στην ερευνητική δημοσιογραφία να ψάξει στο βάθος την έννοια «τυραννικό καθεστώς». Γιατί Ιράν, εδώ και δεκαετίες, δεν είναι ο λαός του. Είναι ο δυνάστης του. Οι Φρουροί της Επανάστασης.

Επέλεξα τον γνώστη του θέματος διεθνολόγο-οικονομολόγο Θρασύβουλο Ευτυχίδη να μας μυήσει στον κόσμο των Φρουρών.

«Το σώμα δημιουργήθηκε μετά την Επανάσταση του 1979.Ουσιαστικά ήταν η συνένωση διαφόρων πολιτοφυλάκων που λειτουργούσαν ανεξάρτητα μέσα στο Ιράν και εδώ είναι το πρωτότυπο όχι για τη διαφύλαξη των συνόρων αλλά για τη διαφύλαξη του νέου συστήματος και τη συντριβή αντιφρονούντων, μειονοτήτων, αρνητών των νέων ηθών που έφερε η Ισλαμική Επανάσταση. Στην πορεία, βέβαια, εξελίχθηκαν πολύ. Οργανώθηκαν, δημιούργησαν τμήματα όπως είναι ο στρατός ξηράς. Αεροπορία, ναυτικό, αεροδιαστημικό τμήμα που χειρίζεται τους βαλλιστικούς πυραύλους, η δύναμη Κουρς που δημιουργήθηκε για να αποσταθεροποιεί άλλες χώρες, εκπαιδεύοντας σιιτικά τμήματα σε Συρία, Ιράκ, Λίβανο με τη Χεζμπολάχ.

Ετσι, άρχισε σιγά σιγά να αποκτάει μια τεράστια δύναμη και μάλιστα την εποχή του Αχμεντινετζάντ, ειδικά μετά τις περίφημες εκλογές του 2006, όπου βγήκαν οι Ιρανοί στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για το αποτέλεσμα των εκλογών που τους προέκυψε ξαφνικά και τους συνέτριψε. Παίρνοντας ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Σταδιακά οι Φρουροί της Επανάστασης έφτασαν να ελέγχουν Μέσα Ενημέρωσης με δικό τους δίκτυο, την κίνηση των στενών του Ορμούζ, τις ενεργειακές υποδομές της χώρας, το βαλλιστικό και πυρηνικό πρόγραμμα. Πρακτικά είναι νέος στρατός σε μία χώρα που ο κανονικός στρατός, επειδή ήταν πιστός στον Σάχη, θα επιχειρούσε να τους ανατρέψει. Εχει φτάσει να αριθμεί περίπου 250.000 άνδρες με μία πολιτοφυλακή- Μπασίτζ -περίπου 90.000 – και 300.000 εφέδρους. Ολοι με αποκλειστικό καθήκον τη διαφύλαξη του καθεστώτος».

Ρώτησα εάν είναι και φανατικοί μουσουλμάνοι. «Τώρα πια όλα έχουν αλλάξει. Είναι διεφθαρμένοι. Γιατί λέμε πως το Ιράν είναι καθεστώς. Οταν έφυγε ο Σάχης περάσαμε από το στέμμα στο τουρμπάνι, από το τουρμπάνι στην αρβύλα των Φρουρών της Επανάστασης και τώρα πια είναι έτοιμοι να περάσουν στο κοστούμι. Ολοι αυτοί είναι και καλοί επιχειρηματίες. Ελέγχουν όλη τη βιομηχανία, την ενέργεια και έχουν τεράστια συμφέροντα. Αν καταρρεύσει το καθεστώς ουσιαστικά θα χάσουν -εκτός από τα κεφάλια τους- τα προνόμιά τους.

Πολλοί πιστεύουν πως οι Φρουροί έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τον Κλήρο στη δύναμη και επιβάλλουν ηγέτες. Σταδιακά ανεβαίνουν ένα ένα τα επίπεδα με συγκεκριμένες διαδικασίες. Πνευματικότητα, έργα, θεολογικό λόγο που κρίνεται από παλαιότερους. Το ανώτερο σημείο είναι ο Αγιατολάχ και ο Μεσάζ -ο αγγελιαφόρος του Προφήτη- μαύρα τουρμπάνια που σημαίνει απόγονος του Προφήτη, άσπρα τουρμπάνια αυτός που καταρτίζει τους νόμους του σιιτικού Ισλάμ. Από τη στιγμή που αναλαμβάνει ο υπέρτατος ηγέτης του Ιράν ελέγχει Φρουρούς της Επανάστασης, στρατό, οικονομία, ΜΜΕ, Κλήρο. Τα πάντα! Είναι ένα είδος ισλαμικής δικτατορίας σκληρής. Αρα, όλοι εμείς, γιατί να είμαστε με το Ιράν;