Οι αποκλεισμοί εθνικών οδών, η απόβαση με τρακτέρ ακόμα και σε λιμάνια, όπως και οι αγριότητες κατά αστυνομικών δυνάμεων, προφανώς δεν εντάσσονται σε ένα θεμιτό πλαίσιο διεκδικήσεων, αλλά εμποδίζουν τη δραστηριότητα των άλλων κοινωνικών ομάδων και, σε κάθε περίπτωση, παραβιάζουν βάναυσα τη νομιμότητα.

Oταν ο κόσμος δεν μπορεί να πάει στις δουλειές του και καθυστερεί να φθάσει στον γιατρό ή στο νοσοκομείο, όταν παρεμποδίζεται η εφοδιαστική αλυσίδα, όταν πλήττονται ο τουρισμός και η τοπική οικονομία, ακυρώνονται προγραμματισμένες επισκέψεις, εκδηλώσεις κ.λπ., είναι αυτονόητο πως η αρχική σχεδόν καθολική συμπαράσταση στους αγώνες αγροτών και κτηνοτρόφων, όχι απλώς άρχισε να ραγίζει, αλλά μετατρέπεται και σε αγανάκτηση.

Καταρχάς οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι πραγματικοί αγρότες -που δεν είναι απαραίτητα όλοι όσοι συμμετέχουν στα μπλόκα- έχουν δίκαια αιτήματα. Διαμαρτύρονται για τις καθυστερήσεις στην καταβολή των επιδοτήσεων, για τη θανάτωση των ζώων τους λόγω της ευλογιάς, για σειρά μέτρων και περιορισμών που μειώνουν συνεχώς την αγροτική παραγωγή τους. Διαμαρτύρονται γιατί μετά από κάθε φυσική καταστροφή τα χρήματα που τυπικά δικαιούνται καταβάλλονται ύστερα από ένα και δύο χρόνια, αλλά και γιατί μέσα από το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τις αγροτικές επιδοτήσεις λάμβαναν επί χρόνια κάποιοι που δεν είναι αγρότες και οι ίδιοι έμεναν φτωχοί και αβοήθητοι. Από εκεί και πέρα, όμως, είναι επίσης γεγονός ότι φέτος ο πρωτογενής τομέας εισέπραξε 3,8 δισ. ευρώ έναντι 3,2 δισ. ευρώ πέρυσι.

Επειδή κάθε διαμαρτυρία οφείλει να υπολογίζει και την κοινωνία και επειδή δεν μπορεί κάθε κοινωνική ομάδα που έχει αιτήματα και διεκδικήσεις, όσο δίκαιες κι αν είναι αυτές, δεν διαθέτει όμως αγροτικά οχήματα για να κλείνει τους δρόμους (ταλαιπωρώντας τον κόσμο πραγματικά και ουσιαστικά, και όχι συμβολικά, όπως με περισσή δόση λαϊκισμού ισχυρίζονται οι διαμαρτυρόμενοι), καλό θα είναι οι αγροτοσυνδικαλιστές να αποδεχθούν την πρόσκληση του πρωθυπουργού για έναν ειλικρινή διάλογο ώστε να δοθεί λύση και στα δικά τους προβλήματα, αλλά και στην ταλαιπωρία της κοινωνίας και την αιμορραγία της οικονομίας από τις κινητοποιήσεις τους.