ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά που 15 μήνες πριν από τις κάλπες το πολιτικό σκηνικό, κυρίως όσον αφορά στην αντιπολίτευση, βρίσκεται σε μια φάση αναδιαμόρφωσης και ανακατατάξεων. Ποιοι βρίσκονται ή θα βρεθούν απέναντι στην κυβέρνηση και τη Ν.Δ.;

ΤΟ ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Ενα κόμμα που έχει χάσει τη δυναμική κυβερνησιμότητας που διέθετε στο παρελθόν, καθώς έχει υιοθετήσει τη στρατηγική του «όχι σε όλα» αντιγράφοντας τον ΣΥΡΙΖΑ της περιόδου 2019-2023 και βλέπει τη δημοσκοπική βελόνα όχι μόνο να μην ξεκολλάει προς τα πάνω, αλλά και να χάνει δυνάμεις. Τα λάθη και οι γκάφες του Νίκου Ανδρουλάκη είναι απανωτά, ενώ η συμπόρευση με μικρά κόμματα διαμαρτυρίας, με φόντο τα Τέμπη και τα αγροτικά μπλόκα, αποδεικνύουν τη λάθος ρότα της Χαριλάου Τρικούπη.

ΑΠΟ εκεί και πέρα υπάρχουν τα υφιστάμενα κόμματα και κομματίδια της αντιπολίτευσης. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Κυριάκος Βελόπουλος, που επενδύουν στην αντισυστημική ψήφο έχοντας αποκομίσει οφέλη κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, αλλά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα τα διατηρήσουν. Η πορεία των κομμάτων Βαρουφάκη και Κασσελάκη θα εξαρτηθεί από το νέο τοπίο στην Αριστερά, ενώ στα δεξιά φαίνεται πως η «Νίκη» πολύ δύσκολα θα βρεθεί ξανά στο Κοινοβούλιο, ενώ είναι άγνωστη η αντοχή του κόμματος Λατινοπούλου στην πόλωση των εκλογών.

ΟΛΑ τα παραπάνω κόμματα θα επηρεαστούν από την πιθανή δημιουργία νέων σχηματισμών από τον Αλέξη Τσίπρα, τον Αντώνη Σαμαρά και τη Μαρία Καρυστιανού. Το κόμμα Τσίπρα, στην ουσία, θα εξαϋλώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ λογικά θα τραβήξει ψηφοφόρους από τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα. Ερωτηματικό παραμένει αν θα δημιουργήσει ζημιά στο ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα Καρυστιανού θα διεμβολίσει όλους τους αντισυστημικούς σχηματισμούς. Τέλος, το κόμμα Σαμαρά, αν τελικά ιδρυθεί, δύσκολα θα μπορέσει να υπερβεί τον πήχη του 3%.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ στην κυβέρνηση, βέβαια, βρίσκονται και άλλα πολιτικά πρόσωπα, όπως ο Κώστας Καραμανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η επίδραση των οποίων, όμως, παρά τα όσα διακινούν διάφοροι δημοσιολόγοι, παραμένει από αδύναμη έως μηδαμινή.

ΑΡΑ, ουσιαστικά στις εκλογές η μεγάλη μάχη θα δοθεί τόσο για τη δεύτερη θέση όσο και για το ποιοι θα μπουν στη Βουλή και με ποια ποσοστά. Γιατί σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. δείχνει να κλειδώνει το 30% και το δεύτερο κόμμα να βρίσκεται κάτω από το 15%.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα, δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ν.Δ. παίζουν δίχως πολιτικό αντίπαλο έχοντας ως στόχο μια τρίτη αυτοδύναμη θητεία. Υπάρχει, όμως, αντίπαλος και είναι πραγματικός, σοβαρά προβλήματα που πρέπει είτε να επιλυθούν είτε να δρομολογηθεί η αντιμετώπισή τους: η ακρίβεια, το στεγαστικό, οι παθογένειες του κράτους, οι κυβερνητικές αστοχίες. Αυτό είναι και το κρίσιμο στοίχημα για την κυβέρνηση. Και από αυτό θα εξαρτηθεί και η πορεία της Ελλάδας προς το 2030.