ΜΠΟΡΕΙ να ακούγεται υπερβολικά, αλλά δεν είναι. Πρόκειται για την πιο αντιπροσωπευτική ένδειξη της καταστροφικής πολιτικής κουλτούρας του διχασμού σε προδότες, πατριώτες, δημοκράτες και φασίστες. Μια πληγή που όχι μόνο παραμένει ανεπούλωτη από τις αρχές του περασμένου αιώνα, αλλά συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο αποδεκτό, συνηθισμένο και αυτονόητο. Σε τέτοιο βαθμό που η διχαστική λογική και ο μετεμφυλιακός τρόπος σκέψης να θεωρείται ακόμα και στις μέρες μας ως υποχρέωση του μεγαλύτερου τμήματος της «αριστερής» θεώρησης της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Σαν υποχρεωτικό κληροδότημα από γενιά σε γενιά. Αναμφισβήτητα, από όποια πλευρά και αν βλέπει κανείς την ιστορία, ο διχασμός και όλες του οι μορφές ως ιστορικές περίοδοι, αποτελούν τη μεγαλύτερη και καταστροφικότερη κρίση στην ιστορία του ελληνικού κράτους.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ τρανταχτό κρούσμα τέτοιου τρόπου σκέψης είναι η ακύρωση της παρουσίας του κεντρικού ομιλητή σε εκδήλωση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Βόλου για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Ο ομιλητής (Σ. Μουμτζής), παρά το γεγονός ότι είχε αποδεχθεί την πρόταση της Κοινότητας, είχε τυπωθεί μάλιστα και σχετική πρόσκληση, ενημερώθηκε ότι η Περιφέρεια Θεσσαλίας (ως συνδιοργανώτρια της εκδήλωσης) είχε απαιτήσει την απόσυρσή του διότι τόσο η ίδια όσο και μία καθηγήτρια του ΑΠΘ, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον ίδιον, αλλά και κάποιες… ΕΑΜικές οργανώσεις του Βόλου, είχαν απειλήσει να αντιδράσουν, ξεκινώντας από την ακύρωση της δικής τους παρουσίας στην Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Εβραίων. Ο λόγος ήταν ότι ο ακυρωμένος ομιλητής με τη συγγραφική-αρθρογραφική του παρουσία έχει αμφισβητήσει τον ρόλο του ΕΑΜ στην Εθνική Αντίσταση.
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ακόμα περίπτωση κραυγαλέας ιδεολογικής τρομοκρατίας. Υπό την απειλή τραμπουκισμών απαγορεύεται ο δημόσιος λόγος σε έναν άνθρωπο επειδή αυτοί που απειλούν διαφωνούν μαζί του. Προφανώς η αντίδραση αυτή σχετίζεται και με την οπτική που έχει ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος για τη σφαγή των Ισραηλινών στις 7 Οκτωβρίου 2023 που πυροδότησε την ασύλληπτη βία που ακολούθησε. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ολόκληρος τρόπος πολιτικής σκέψης και στάσης που συνεχίζει να τυραννά την ελληνική κοινωνία. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες με ανάλογες εμφυλιοπολεμικές εμπειρίες, δεν θεωρείται από όλους ως ανοιχτή πληγή που πρέπει να κλείσει και να θεραπευτεί αλλά να παραμένει ανοιχτή και να ορίζει τον δημόσιο διάλογο. Γι’ αυτόν τον λόγο και μόνο, η χρήση του όρου «εθνική προδοσία», ακόμα και αν δεν έχει αριστερό αλλά ακροδεξιό-εθνικιστικό πρόσημο, από τη μέλλουσα αρχηγό κόμματος δεν οφείλεται απλώς σε άγνοια.