Και καταλήγαμε με την επισήμανση ότι «αν η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι το “κακό” πίσω από την προπαγάνδα, είναι ταυτόχρονα το “καλό” πίσω από την επαλήθευση». Και αυτό επειδή όσα εργαλεία κατασκευής πλαστών ειδήσεων έχει η μία πλευρά, άλλα τόσα εξειδικευμένα εργαλεία ανίχνευσης και διασταύρωσης της αλήθειας διαθέτει και η άλλη.

Υπάρχουν λογισμικά Τεχνητής Νοημοσύνης που  αναλύουν λεπτομέρειες, όπως περίεργες κινήσεις προσώπου, ασυνήθιστο ή λανθασμένο φωτισμό, ανωμαλίες στα pixel. Υπάρχουν ακόμα και δωρεάν διαδικτυακά εργαλεία που επιτρέπουν στους απλούς χρήστες να σαρώνουν και να τσεκάρουν βίντεο, να εξακριβώνουν αν το περιεχόμενο που βλέπουν ως ανάρτηση ή βίντεο με εικόνα και ήχο έχει υποστεί αλλοίωση και ψηφιακή επεξεργασία. Ολα αυτά είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακά και το καλό είναι ότι μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία, κρατικοί οργανισμοί, ανεξάρτητοι φορείς και πολιτικές ενώσεις, όπως η Ε.Ε, έχουν αναπτύξει τα δικά τους αλγοριθμικά προγράμματα για την επαλήθευση των ειδήσεων.

Αλλά κακά τα ψέματα. Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό κουμπί που να το πατάς και να γλυτώνεις την εξαπάτηση. Οι δημιουργοί των deep fake news δαπανούν πολύ χρόνο και προσοχή για να κάνουν τη δουλειά τους και φυσικά η τεχνολογία εξελίσσεται διαρκώς. Πρόκειται για μια διαρκή «κούρσα εξοπλισμών» όπως εύστοχα έχει χαρακτηριστεί, και από τις δυο πλευρές αυτού του αθέατου πολέμου.

Μια αξιόπιστη μέθοδος, πάντως, που δεν χρειάζεται εξειδικευμένες γνώσεις και τεχνογνωσία, είναι η κριτική σκέψη, καθώς τα περισσότερα deep fake news βασίζονται και ποντάρουν στον συναισθηματικό εκβιασμό του χρήστη. Αν ένα βίντεο προκαλεί έντονο θυμό, φόβο ή σοκ, τότε είναι πολύ πιο πιθανό να αποτελεί αντικείμενο χειραγώγησης.

Και ερχόμαστε στο διά ταύτα: Θέλουν οι χρήστες του Διαδικτύου να γνωρίζουν την αλήθεια, ακόμα και όταν δεν συμφωνεί με τη δική τους κοσμοθεωρία και αντίληψη; Ή προτιμούν ένα βολικό ψέμα, μια καμουφλαρισμένη μισή αλήθεια που θα τους επιτρέψει να επιβεβαιώσουν αυτό που νομίζουν; Η ενημέρωση είναι μια πολύ σοβαρή  υπόθεση, τόσο για αυτούς που την παράσχουν όσο και για εκείνους που τη δέχονται. Η ατομική ευθύνη, αν θα στραφούμε σε αξιόπιστα Μέσα και κανάλια επικοινωνίας ή σε ανώνυμους λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα που κάνουν περισσότερο θόρυβο από όσο αξίζουν, παραμένει μια μεγάλη πρόκληση των καιρών.