ΠΡΟΦΑΝΩΣ και θα προσπαθήσει να πάει την ανακοίνωση του κόμματος όσο μπορεί πιο κοντά στις κάλπες. Ο λόγος είναι απλός. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η κοινωνία δεν τον… αποθεώνει, όπως ο ίδιος θα περίμενε. Και, επίσης, είναι άλλο το να κάνει μια ομιλία κάθε δύο εβδομάδες, άντε και καμιά ανάρτηση στα social media ως… μελλοντικός αρχηγός κόμματος, και άλλο να έχει ανακοινώσει το κόμμα και να πρέπει να παίρνει θέση καθημερινά για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον κόσμο. Οπως, επίσης, όταν θα ανακοινώσει το κόμμα, θα πρέπει να παρουσιάσει τόσο ένα πολιτικο-οικονομικό πρόγραμμα όσο και τους πολιτικούς με τους οποίους θα συμπορευθεί.

ΟΠΟΤΕ τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα όσο, πιθανόν, τα είχε φανταστεί. Γιατί γνωρίζει ότι με όσα έχει πει μέχρι σήμερα μάλλον θα πρέπει να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα παρόμοιο με το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», του 2014, το οποίο παραλίγο να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την ευρωζώνη. Ενώ, όσον αφορά το στελεχιακό δυναμικό, προφανώς, και θα συμπορευτεί με τους πρώην συντρόφους του. Δηλαδή, θα ξαναμαζευτούν όσοι βρίσκονταν στον ΣΥΡΙΖΑ, απλά το κόμμα θα έχει άλλο όνομα.

ΕΤΣΙ, παίζει καθυστερήσεις. Το βιβλίο εκδόθηκε τον Νοέμβριο, κοντεύει Πάσχα και το κόμμα ακόμα… φτιάχνεται. Θα το ανακοινώσει τον Μάιο ή τον Σεπτέμβριο; Δύσκολη απόφαση για τον ίδιο, όταν σύμφωνα με τις μυστικές μετρήσεις πιάνει, δεν πιάνει το 10%.

Ο Αλέξης Τσίπρας, όμως, παρά το φημολογούμενο rebranding, φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει καθόλου. Από την Κοζάνη, όπου παρουσίασε το βιβλίο του το Σάββατο, επέστρεψε στη δεκαετία του ’80, θυμίζοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου και το περιβόητο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο».

ΕΝΤΑΞΕΙ, δεν έφτασε στο σημείο να πει «Εξω οι βάσεις» για τις ΗΠΑ. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, όταν ήταν εκείνος που ως πρωθυπουργός έφτιαξε την ισχύουσα αμυντική συμφωνία με την Ουάσιγκτον, με την οποία ισχυροποιήθηκε η βάση της Σούδας, αλλά και «επεκτάθηκαν» οι αμερικανικές δραστηριότητες στην Αλεξανδρούπολη και σε άλλα σημεία της χώρας.

ΠΟΝΤΑΡΕ, όμως, και εκείνος στον Πέδρο Σάντσεθ. Σε γραμμή ΣΥΡΙΖΑ και Δούκα. Βέβαια, δεν έκανε κάποιο σχόλιο για το γεγονός ότι η Ισπανία στέλνει, τελικά, πολεμικό πλοίο στην Κύπρο. Ούτε, βέβαια, ότι η Μαδρίτη επί Σάντσεθ έχει γίνει ένας από τους πιο μεγάλους προμηθευτές εξοπλισμών του Ερντογάν. Αφησε αιχμές κατά του Τραμπ, ξεχνώντας πως τον είχε αποθεώσει, στον Λευκό Οίκο, δηλώνοντας δημόσια πως «ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική φαίνεται διαβολικός, αλλά γίνεται για το καλό».

ΜΙΑ από τα ίδια, λοιπόν, και στην Κοζάνη. Ο Αλέξης Τσίπρας ούτε έχει αλλάξει, ούτε αλλάζει, ούτε δείχνει διατεθειμένος να αλλάξει. Συνεχίζει στην ίδια ρότα, σαν να βρισκόμαστε στην προηγούμενη δεκαετία. Αντιπολίτευση με «όχι σε όλα», λαϊκιστική ρητορική, ψευδοαφηγήματα και καταστροφολογία. Ε, αν ξεπεράσει τον πήχη του 10% θα είναι μεγάλη… επιτυχία.