Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που αντιδρά με αυτόν τον τρόπο ο τέως πρωθυπουργός. Προφανώς γιατί η αλήθεια -που δεν κρύβεται- πονάει. Οσα είπε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν γιατί είναι η πραγματικότητα. Αυτή η πραγματικότητα που γκρεμίζει τα ψευδοαφηγήματα του Αλέξη Τσίπρα.

Ο τέως πρωθυπουργός πίστεψε πως θα έσβηνε τις παταγώδεις αποτυχίες του με την «Ιθάκη» και την παρουσίαση της δικής του εκδοχής των γεγονότων. Πως έτσι θα υλοποιούσε το rebranding του και στη συνέχεια θα τον… αποθέωναν τα πλήθη. Μόνο που αποδεικνύεται πως δεν του βγαίνει ο σχεδιασμός. Και δεν του βγαίνει ο σχεδιασμός γιατί οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τι συνέβη πριν και μετά το 2015.

ΤΟ πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο δεν πρόκειται να επιλυθεί, αλλά αντιθέτως θα διογκωθεί. Γιατί δείχνει αμετανόητος. Επιμένει ότι οι βασικές πολιτικές που είτε έλεγε είτε εφάρμοσε ήταν σωστές. Με εξαίρεση κάποιες αστοχίες, για τις οποίες επιρρίπτει τις ευθύνες σε νυν και πρώην συντρόφους του. Στην ουσία επιμένει στο αλάθητό του για την περίοδο πριν και μετά το 2015.

ΓΙ’ αυτό, άλλωστε, όπως εύστοχα σημείωσε ο Γιάννης Στουρνάρας, η «Ιθάκη» του «δεν περιλαμβάνει capital controls, κλειστές τράπεζες και τρίτο Μνημόνιο».

Η προσέγγιση του Αλέξη Τσίπρα στην πραγματικότητα είναι φαντασιακή, καθώς επιμένει πως η διακυβέρνησή του ήταν, σχεδόν, άριστη και πως οι πολίτες ζούσαν καλύτερα από ό,τι σήμερα. Αρα παραμένει εγκλωβισμένος στο αποτυχημένο παρελθόν του και στην ιδεοληπτική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής, την οποία άλλωστε επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία.

Ο Αλέξης Τσίπρας αρνείται να αντιληφθεί όσα έγιναν και από το 2019 έως σήμερα. Αν και αρχικά ο λαός τού έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία με το 31,5%, για να ασκήσει θεσμική αντιπολίτευση και να προχωρήσει σε μετασχηματισμό του εαυτού του και του κόμματός του, εκείνος επέμεινε στη λαϊκιστική καταστροφολογία και γι’ αυτό κατέρρευσε στο 17%.

ΚΑΙ τώρα επιστρέφει με μόνο οδηγό να πάρει μια πολιτική εκδίκηση για την πρόωρη… συνταξιοδότησή του από τους ψηφοφόρους. Μόνο που όχι μόνο δεν έχει κάνει rebranding, αλλά θυμίζει την ταινία «Underground» του Εμίρ Κουστουρίτσα. Πολιτεύεται σαν η χώρα να βρίσκεται στην περίοδο 2012-2014. Παραμένει κολλημένος στο παρελθόν. Και ο λόγος; Δεν μπόρεσε ποτέ, ούτε πρόκειται να μπορέσει να δημιουργήσει ένα σοβαρό κυβερνητικό σχέδιο, επιβεβαιώνοντας την ατάκα της Εφης Αχτσιόγλου πως «η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά».