Οτι αν είναι πολίτης του Μπανγκλαντές, της Κολομβίας, της Αίγυπτου, του Κοσόβου, της Ινδίας, του Μαρόκου ή της Τυνησίας δεν συντρέχουν λόγοι για τους οποίους έχει δικαίωμα στη χορηγία πολιτικού ασύλου. Οπως είναι λογικό, θα υπάρξει επιτροπή που θα εξετάζει τις πολιτικές εξελίξεις και ανάλογα θα διαφοροποιεί τον κατάλογο. Επίσης, υπάρχει λεπτομερής ανάλυση στην έννοια της τρίτης χώρας και αν αυτός που ζητάει προσφυγικό άσυλο θα μπορούσε να σταματήσει το ταξίδι του με ασφάλεια πριν φτάσει στην Ε.Ε. Μια απόφαση που εγκρίθηκε με 396 ψήφους, 226 κατά και 30 αποχές.

Οι πλειοψηφίες σχηματίστηκαν με την όλο και πιο συχνή τακτική του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να συντάσσεται με τις δεξιές και συντηρητικές δυνάμεις του Ευρωκοινοβουλίου. Πριν τα μέτρα τεθούν σε εφαρμογή θα πρέπει να εγκριθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Ωρες αργότερα η ιταλική κυβέρνηση ενέκρινε μέτρα σύμφωνα με τα οποία σε περιπτώσεις εξαιρετικής πίεσης στα σύνορα θα επιτρέπεται ο ναυτικός αποκλεισμός που θα περιλαμβάνει την ανάσχεση σκαφών με παράνομους μετανάστες. Οι παραβάτες θα αντιμετωπίζουν πρόστιμα και σε περίπτωση επανάληψης του αδικήματος το σκάφος θα κατάσχεται, κάτι που αφορά τα σκάφη των ΜΚΟ.

Το εκκρεμές της Ιστορίας, αφού έφτασε στο ανώτατο σημείο της περιοδικής κίνησής του κάπου κοντά στο 2010, όπου δεν μπορούσε να υπάρχει λαθρομετανάστευση αφού δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι και διάφορες άλλες ευαίσθητες κοινοτοπίες, κινείται τώρα προς την άλλη πλευρά. Την αναγνώριση της πραγματικότητας ότι κάποιος δεν μπορεί να είναι πρόσφυγας, να τρέχει για να σωθεί και το πρώτο μέρος που ένιωσε ασφαλής είναι το Αουγκσμπουργκ στη Βαυαρία. Ούτε οι Ευρωπαίοι να ζουν με μια διαρκή ενοχή ότι πριν από 150 χρόνια υπήρχαν αυτοκρατορίες. Ούτε στην Ελλάδα να συγκρίνουμε πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα με τις ανταλλαγές πληθυσμών με τη σημερινή κατάσταση και τους παράνομους μετανάστες από το Αφγανιστάν και το Μαγκρέμπ.

Υπάρχει ένα ολόκληρο μιντιακό σύστημα στην Ελλάδα που έχει μάθει να ζει με τις φοβίες του κυρ Παντελή. Να του λέει ότι αν ψηφίσουμε τα μέτρα, θα είμαστε στην πλευρά του Ορμπαν και της Μελόνι. Ο μπαμπούλας της ακροδεξιάς μοιάζει να φοβίζει όλο και πιο λίγους. Επειδή οι επαναστάσεις αρχίζουν από μέσα, για τη μεσαία τάξη της Ελλάδας έφτασε η στιγμή να εκφραστεί.

ΛΙΓΑ ΤΑ… ΨΩΜΙΑ ΤΟΥΣ

«Κανένα πρόβλημα. Θα παραγγείλουμε να μας στείλουν από την Ιαπωνία και θα το έχεις μεθαύριο». Το εντυπωσιακό ήταν ότι τη φράση την έλεγε ο Νίκος Γ., ο μεγαλύτερος από τα δύο αδέλφια που είχαν συνεργείο μοτοσικλετών σε μια γειτονιά της Βορειοανατολικής Αθήνας. Επίσης ότι την έλεγε στα μέσα της δεκαετίας του ’80, που αν χρειαζόσουν κάποιο ανταλλακτικό μοτοσικλέτας από την Ιαπωνία, μέχρι να το παραγγείλει η αντιπροσωπεία και να περάσει εκτελωνισμός υπολόγιζες μίνιμουμ δύο μήνες. Το «θα το παραγγείλω από την Ιαπωνία», όμως, ήταν ένας γνωστός ευφημισμός στον χώρο της μοτοσικλέτας. Σήμαινε ότι σε κάποια «δικτυωμένα» συνεργεία μπορούσες να πας τη μηχανή να ρωτήσεις για το ανταλλακτικό που ψάχνεις και αυτά να δώσουν παραγγελία σε κάποια συμμορία που κλέβει μηχανές να σηκώσει κάποια που την είχε σταμπάρει προηγουμένως.

Το θυμήθηκα διαβάζοντας μια είδηση για την εξάρθρωση μιας συμμορίας που σήκωνε αυτοκίνητα και μηχανές και είχε δικά της διαλυτήρια για να τα κάνει ανταλλακτικά.

Ο αδύναμος κρίκος σε αυτές τις συμμορίες είναι τα διαλυτήρια. Δύναμή τους η προστασία που τους δίνουν περιοχές όπως ο Ασπρόπυργος, η Αγία Βαρβάρα και τα Ανω Λιόσια. Από τη στιγμή που ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έδωσε την εντολή ότι σε αυτές τις περιοχές ισχύουν οι ίδιοι νόμοι με την υπόλοιπη Ελλάδα, τα ψωμιά τους είναι λίγα.

Την ημέρα της μάχης πας για… ψάρεμα

Για να τονίσει τη σημασία της προετοιμασίας, ο βαρόνος Χέλμουτ φον Μόλτκε του γερμανικού επιτελείου είχε πει ότι την ημέρα της μάχης ο καλός επιτελικός αξιωματικός πάει για ψάρεμα. Το ίδιο ισχύει και στην εξωτερική πολιτική. Ειδικά αν δύο χώρες έχουν ιστορία συγκρούσεων. Αξίζουν συγχαρητήρια στα στελέχη που διαχειρίστηκαν την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα και τη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν.

Ο λόγος είναι ότι η εικόνα που βγήκε μετά τη συνάντηση ήταν αυτή που αμφότερες οι χώρες ήθελαν να περάσουν. Δύο χώρες που έχουν προβλήματα, ορισμένα εκ των οποίων είναι σοβαρά και χρονίζουν, αλλά ταυτόχρονα έχουν τη διάθεση να βρουν λύσεις. Χωρίς μεγάλα λόγια και μαγκιές εσωτερικής κατανάλωσης.

Οι λεπτομέρειες ότι ο Πατριάρχης και ο πρωθυπουργός μίλησαν με τον Τούρκο πρόεδρο για τα κοινά και στις δύο χώρες κομπολόγια, ότι στο δείπνο η ορχήστρα έπαιξε ελληνικά και τουρκικά τραγούδια και ότι μίλησαν για την κουζίνα των δύο χωρών που μας ενώνει δείχνει το βάθος για τις προετοιμασίες.

«Καλά, και τις Μπελαρά τζάμπα τις πήραμε;» μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Την απάντηση την έχουν δώσει οι Ρωμαίοι. Οποιος επιζητεί την ειρήνη πρέπει να είναι προετοιμασμένος για πόλεμο.