Περιμένοντας εναγωνίως το αναβληθέν για τον Οκτώβριο νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» (με την ελπίδα ότι η δική μας πλευρά θα δημιουργήσει εν τω μεταξύ νομικά και πραγματικά τετελεσμένα, αντί να περιμένει παθητικά τις διατάξεις του) ας δούμε τι γίνεται σε πραγματικό χρόνο στην Απω Ανατολή.

Μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες οι Κινέζοι δημιούργησαν κυριολεκτικά μία νησίδα σχεδόν από το τίποτα στον ύφαλο της Αντιλόπης, που μετά βίας διακρινόταν πάνω από το νερό, κατοχυρώνοντας ένα de facto dominium. Από εκεί που έμοιαζε με ένα τιρκουάζ «δάκρυ» στους ναυτικούς χάρτες, η Αντιλόπη είναι πλέον μία αμμώδης βραχονησίδα 6 τετραγωνικών χιλιομέτρων (όσο το μισό Αγκίστρι) με στέρεο έδαφος, από τα υλικά που μετέφερε το κινεζικό ναυτικό. Σε μιαν άκρη της ξεφύτρωσαν και κτίσματα με την κινεζική σημαία κι όποιος τολμάει ας πάει να την πάρει!

Τέτοιου είδους επιχείρηση «δημιουργίας και κατάληψης χερσαίου εδάφους» δεν έχει ξαναγίνει στα χρονικά, σηματοδοτώντας νέα εποχή στις διεθνείς σχέσεις -αναπόφευκτα και στο Διεθνές Δίκαιο. Σε παρόμοιες κινήσεις «αξιοποίησης» υφάλων, αλλά μικρότερης κλίμακας, έχουν προβεί στην ίδια περιοχή Βιετνάμ και Φιλιππίνες.

Η Αντιλόπη ανήκει στο σύμπλεγμα των Νήσων Παρασέλ, που μαζί με τις Νήσους Σπράτλι αποτελούν διαφιλονικούμενο έδαφος ανάμεσα σε Κίνα, Ταϊβάν, Βιετνάμ, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Μπρουνέι. Το 1974 η Κίνα ανέκτησε την κυριαρχία των Παρασέλ ύστερα από σκληρές μάχες με την κυβέρνηση του τότε Νοτίου Βιετνάμ, ενώ πρόσφατα δημιούργησε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις τρεις μεγαλύτερες νησίδες Σπράτλι.