Η ακρίβεια δεν ταλαιπωρεί μόνο τους Ελληνες, αλλά και τους Ευρωπαίους. Τα νησιά είναι γεμάτα από τουρίστες, οι πληρότητες στα ξενοδοχεία πάνε καλά, αλλά στην εστίαση και το εμπόριο τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Ολο και περισσότεροι επιλέγουν να μαγειρεύουν στις διακοπές τους, ενώ τα καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης παραμένουν ψηλά στις προτιμήσεις των ταξιδιωτών για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Επειδή οι επισκέπτες μπορούν να εξοικονομήσουν τουλάχιστον ένα γεύμα την ημέρα φτιάχνοντας κάτι πρόχειρο πριν ή μετά τη θάλασσα.
Πρόκειται για μια τάση που δεν εμφανίστηκε φέτος, αλλά πλέον παγιώνεται όσο η ακρίβεια πιέζει την Ευρώπη. Οι αναταράξεις από τα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής και τα σκαμπανεβάσματα στις τιμές των καυσίμων διαμορφώνουν διαφορετικά πλέον το μπάτζετ των τουριστών. Οι οποίοι, αφού πληρώσουν τα ανελαστικά έξοδα (μεταφορικά, διαμονή), προσαρμόζουν τα υπόλοιπα, δηλαδή το φαγητό, τις αγορές ρούχων και τα σουβενίρ.
Μία βόλτα στα τοπικά σούπερ μάρκετ και τα αρτοποιεία δημοφιλών τουριστικών προορισμών αποδεικνύει του λόγου το αληθές: Αγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, ακόμα και οι «γαλαντόμοι» Αμερικανοί, αποτελούν πλέον τους πιο καλούς πελάτες, οι οποίοι παίρνουν το καλαθάκι τους και στέκονται στην ουρά για τα τυριά και τα αλλαντικά. Δίπλα στους Ελληνες, φυσικά.
Το ίδιο σκηνικό μεταφέρεται και στις παραλίες. Αν εξαιρέσουμε τους πελάτες ξενοδοχείων, για τους οποίους είναι δωρεάν οι ξαπλώστρες και πληρώνουν μόνο ό,τι παραγγείλουν, οι υπόλοιποι -κυρίως οι Ελληνες- μοιάζουν να ανακαλύπτουν συνήθειες του παρελθόντος, κουβαλώντας σνακ και πρόχειρο φαγητό μαζί τους. Τα ταπεράκια που έκαναν θραύση τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, τα θερμός με τον καφέ από το σπίτι, τα σαντουιτσάκια για τα παιδιά, ακόμα και μοντέρνα ψυγειάκια με νερά και μπίρες κάνουν θριαμβευτική επανεμφάνιση. Για τους μεγαλύτερους είναι ένα déjà vu, για τους μικρότερους μια νέα εμπειρία.
Εχουν δίκιο, λοιπόν, οι άνθρωποι της εστίασης που προβληματίζονται, αφού περίμεναν την καλοκαιρινή περίοδο για να κάνουν κάποιο τζίρο. Ομως, την ίδια στιγμή, ίσως είναι μία ευκαιρία για εξορθολογισμό των τιμών (και των μερίδων). Δεν γίνεται μία τετραμελής οικογένεια να πληρώνει 80 και 100 ευρώ για μία συγκρατημένη παραγγελία, δεν γίνεται το ψωμί να χρεώνεται έξι ευρώ και η χωριάτικη σαλάτα με υποψία φέτας να ξεκινά από 10 ευρώ. Δηλαδή, γίνεται και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
