Για την ποιότητα της τηλεοπτικής και της διαδικτυακής ενημέρωσης και της δημοσιογραφίας, άλλα έτσι άλλα αλλιώς. Το βασικό ερώτημα ήταν τι περισσότερο προσέφερε στην ενημέρωση η ακατανόητα επαναλαμβανόμενη εικόνα του μαύρου βαν να συγκρούεται χωρίς τη στοιχειώδη ένδειξη αντίδρασης του οδηγού με το φορτηγό.

Αν η απάντηση ήταν «να φανεί αυτό ακριβώς, ότι έπεσε πάνω στο φορτηγό χωρίς να έχει προσπαθήσει να ξαναμπεί στη λωρίδα του μετά την πρώτη προσπέραση», ο αντίλογος λέει ότι αυτό μπορούσε κάλλιστα να φανεί εάν το μεταδιδόμενο βίντεο σταματούσε ακριβώς τη στιγμή πριν από τη σύγκρουση, ακριβώς πριν αρχίσουν να σκορπίζονται στον αέρα λαμαρίνες και ανθρώπινα μέλη.

Την επιλογή αυτή την είδα μόνο σε έναν ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό και αυτό τη δεύτερη ημέρα του δυστυχήματος και αφού είχε προηγηθεί η αρνητική κριτική. Η εύκολη απάντηση βρίσκεται στο κλασικό δημοσιογραφικό μότο «If it bleeds it leads» («Εάν αιμορραγεί είναι πρώτο θέμα»).

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό που έκανε την ελληνική δημοσιογραφία να επιδείξει, μία ακόμα φορά, φτώχεια και ανεπάρκεια. Ακούσαμε εκατοντάδες φορές το επιχείρημα «κόλλησε το lane assist», το σύστημα που έχουν τα καινούργια μοντέλα για να ειδοποιούν τον οδηγό να επαναφέρει το όχημα στην πορεία του σε περίπτωση που τα συστήματα αντιληφθούν ότι παρεκκλίνει.

Η είδηση αυτή έπαιζε για πάρα πολλές ώρες μέχρι την επόμενη ημέρα, που βγήκε δημοσίως ο ιδιοκτήτης της εταιρίας και είπε ότι το μοντέλο αυτό δεν είχε τέτοιο σύστημα. Μέχρι τότε ούτε ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος από όσους κάλυπταν το δυστύχημα δεν είχε μπει στον κόπο να ψάξει μόνος του ή με τη βοήθεια κάποιου ειδικού αν πράγματι το μοντέλο αυτό είχε αυτό το σύστημα που εφέρετο να ήταν υπεύθυνο για τον τόσο άδικο, τραγικό, μάταιο θάνατο των επτά νέων ανθρώπων. Δεν ήταν μία τυχαία λεπτομέρεια. Ηταν η κορυφαία εξήγηση της συγκλονιστικής σύγκρουσης.

Μαζί με αυτήν την ανεπάρκεια και η έλλειψη μέτρου γενικώς. Στον θάνατο των επτά αυτών νέων ανθρώπων αποδόθηκαν σχεδόν ηρωικά χαρακτηριστικά επειδή είχαν την ιδιότητα των οπαδών. Το «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε», που ακουγόταν ως θρηνητική επωδός, στην ουσία αφαιρούσε ειδικό βάρος από την κατάνυξη του πένθους.

Η υπερβολή, η στρεβλή ματιά στην ίδια την πραγματικότητα, η σκόπιμη υπερφόρτωση ενός γεγονότος με στοιχεία που αντικειμενικά δεν του ανήκουν, είναι υπεύθυνες και για τη βίαιη αποκαθήλωση στην οποία επιδόθηκαν πολλά Μέσα όταν έγιναν γνωστές οι πρώτες τοξικολογικές εξετάσεις που ανίχνευσαν ίχνη ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ στα σώματα των νεκρών ανθρώπων. Και πάλι ακούστηκαν βαρβαρότητες. Χωρίς μέτρο, χωρίς ψυχραιμία, χωρίς σοβαρότητα.