Εν όψει του β΄ γύρου αυτή την Κυριακή, ο Τύπος και το Διαδίκτυο έχουν πλημμυρίσει με ρεπορτάζ και memes για την αναμέτρηση Χιτλέρ-Ζιελίνσκι στον μικρό δήμο Αρκίς-σιρ-Ομπ κοντά στη γαλλική πρωτεύουσα. Ο κεντροδεξιός νυν δήμαρχος, Σαρλ Χιτλέρ, έχει κουραστεί να ακούει αστειάκια του τύπου «το 37% των ψηφοφόρων στην Αρκίς είναι Χιτλερικοί».

Η γυναίκα του αρχικά έκλαιγε όταν έβλεπε μουστάκια αλά Αδόλφου στις προεκλογικές αφίσες του συζύγου της. Τα εγγόνια του έχουν πάρει τα επώνυμα των μητέρων τους. Ο κύριος Σαρλ δεν έχει ουδεμία σχέση με τον Αδόλφο Χίτλερ και τις ιδέες του. Κατάγεται από την Αλσατία, όπου το επώνυμο ακόμη και με διαφορετικό τονισμό απαντάται ακόμη.

Από την άλλη πλευρά, ο ακροδεξιός αντίπαλός του, Αντουάν Ρενό-Ζιελίνσκι, δεν έχει συγγένεια με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παρά την ηχητική ομοιότητα των επωνύμων. Οι ρίζες του δικού του γενεαλογικού δέντρου χάνονται κάπου στην Πολωνία. Παρότι έχουν διαφορετικές ατζέντες για το μέλλον της πόλης τους, Χιτλέρ και Ζιελίνσκι συμφωνούν σε ένα σημείο: Η μετατροπή της αναμέτρησής τους σε viral φαινόμενο για τη σύμπτωση για τα επώνυμά τους δεν είναι υγιής για την ουσία της πολιτικής και την Δημοκρατία. Κι οι δυο τους θέλουν να κριθούν για τις θέσεις τους για τα ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών και να μπει ένα φρένο στη μετατροπή των εκλογών στην Αρκίς σε ανάλαφρο θέαμα.

Η περίπτωση της μικρής γαλλικής πόλης είναι και ένας καθρέφτης της εποχής μας. Το ερώτημα είναι αν θέλουμε μια πολιτική ουσίας ή μια πολιτική που να εξαντλείται σε εντυπώσεις; Η απάντηση δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της Αρκίς-σιρ-Ομπ, αλλά όλους μας.