Μπορεί ο κ. Τσίπρας να ζει στο «παραμΙΘΑΚΗ» του, όμως η ελληνική κοινωνία δεν ξεχνά ότι η χώρα είχε φθάσει ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ, αλλά η κυβέρνηση της πρώτης φορά Αριστερά προσπαθούσε να εξοντώσει τους πολιτικούς αντιπάλους της χρησιμοποιώντας ακόμα και αθέμιτα μέσα. Από το «μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης», που κατέληξε σε Βατερλό για τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι τη στοχοποίηση και τις προγραφές πολιτικών, τραπεζικών, δικαστικών και δημοσιογράφων, που έβλεπαν τους κινδύνους για τη χώρα και δεν σιωπούσαν.

Τα capital controls και οι κλειστές τράπεζες, με τους συνταξιούχους να κλαίνε έξω από τα ΑΤΜ, οι προσωπικές χρεοκοπίες και τα επιχειρηματικά λουκέτα, η διάρρηξη των σχέσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους και η απαξίωση των θεσμών είναι τα κεφάλαια που «ξέχασε» να συμπεριλάβει στο βιβλίο του ο τέως πρωθυπουργός. Αμετανόητος, προκλητικός και διχαστικός, επιμένει να ρίχνει το φταίξιμο σε όλους τους άλλους, εκτός από τον εαυτό του. Και τώρα προετοιμάζει την επιστροφή του, κάνοντας το μεγαλύτερο πολιτικό λάθος του: Νομίζει πως η κοινωνία έχει μνήμη χρυσόψαρου.