Δεν είναι μεμπτό ούτε λάθος ένας συνδικαλιστής να έχει και περιουσία μέσα από την πορεία του και τα εισοδήματά του, δικά του ή της οικογενείας του. Το ύποπτο είναι όταν αυτή η περιουσία φτιάχνεται εν μία νυκτί και όταν οι τραπεζικοί του λογαριασμοί γεμίζουν με κάποια εκατομμύρια που δεν δικαιολογούνται από συνηθισμένες συναλλαγές και πολλώ δε μάλλον από τα εισοδήματά του.

Το «Πόθεν έσχες» είναι ένας ασφαλής τρόπος ελέγχου της περιουσιακής κατάστασης πολλών προσώπων που υπάγονται σε αυτό το καθεστώς. Οι συνδικαλιστές, όμως, άγνωστο γιατί, έχουν μείνει εκτός του θεσμού. Δεν υπόκεινται ούτε σε δήλωση ούτε σε έλεγχο του τρόπου απόκτησης των περιουσιακών τους στοιχείων.

Με αφορμή τις αποκαλύψεις για τα τεκταινόμενα στην υπόθεση των προγραμμάτων της ΓΣΕΕ, η κυβέρνηση θα πρέπει να θεσπίσει τώρα την υποχρέωση όλων ανεξαιρέτως των συνδικαλιστών από τα εργατικά κέντρα μέχρι τα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, καθώς και των επιστημονικών τους φορέων, στην υποβολή «Πόθεν έσχες», όπως ισχύει για τους δημοσίους υπαλλήλους, τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς.

Για να είναι, δε, και αποτελεσματική η παρέμβαση θα πρέπει η δήλωση του «Πόθεν έσχες» να αντικατασταθεί από την αυτοματοποιημένη εμφάνιση των περιουσιακών στοιχείων των ελεγχόμενων στην Αρχή Καταπολέμησης της Διαφθοράς μέσω της ΑΑΔΕ, ώστε η Αρχή αυτή να πραγματοποιεί καθολικούς ελέγχους και όχι μόνον δειγματοληπτικούς, όπως γίνεται τώρα.

Ειδικά για τους συνδικαλιστές οι δηλώσεις θα πρέπει να δημοσιοποιούνται στη Βουλή ώστε να ξέρουν οι εργαζόμενοι τι έχουν, τι κατέχουν και πώς τα απέκτησαν όσοι δηλώνουν ανένδοτους αγώνες για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης.