Τόσο στην τακτική συντήρηση όσο και στην καθημερινή λειτουργία. Ολα μπαίνουν μέσα στα κοινόχρηστα, όμως ο λογαριασμός δεν κατανέμεται ισομερώς στους ενοίκους. Τα κοινόχρηστα έξοδα συνήθως περιλαμβάνουν τον λογαριασμό ρεύματος για τους κοινόχρηστους χώρους, τα έξοδα καθαριότητας, το νερό, όπως και εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης.

Το πόσο πληρώνει ο καθένας, έχει υπολογιστεί με βάση χαρακτηριστικά, όπως το εμβαδόν για τα χιλιοστά κοινοχρήστων, ο όροφος για τα χιλιοστά ανελκυστήρα και ο όγκος του διαμερίσματος, σε συνδυασμό με τις απώλειές του γι’ αυτά της θέρμανσης. Με το θέμα έχει ασχοληθεί προσφάτως η Billys, μία εταιρία που αναλαμβάνει την έκδοση κοινοχρήστων σε περισσότερες από 2.500 πολυκατοικίες σε Ελλάδα και Κύπρο, όπως και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ). Πλέον το πώς μοιράζονται τα έξοδα είναι λίγο-πολύ το ίδιο στις μεγάλες πολυκατοικίες, όμως προσοχή, σε κάθε περίπτωση υπερισχύει ό,τι αναφέρεται στον κανονισμό του κάθε κτιρίου.

Παράδειγμα

Αν μία πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας έχει έξι ορόφους. Από την πρόσθεση των συντελεστών προκύπτει άθροισμα 7,8. Αν η συνολική οφειλή είναι 1.000 ευρώ, η δαπάνη υπολογίζεται για κάθε όροφο ξεχωριστά. Για τον 2ο όροφο, θα ήταν 1,1 (συντελεστής ορόφου) διά 7,9 (άθροισμα συντελεστών), επί τα 1.000 ευρώ (σύνολο οφειλής), που έχει ως αποτέλεσμα τα 141 ευρώ. Για τον 6ο όροφο θα ήταν 1,5 διά 7,8, επί 1.000 που έχει αποτέλεσμα 192,3 ευρώ. Πάντα θα βγαίνει ό,τι πιο ψηλά, σημαίνει και πιο ακριβά. Αυτό όμως, βγάζει το συνολικό ποσό που θα πρέπει να πληρώσει ο όροφος. Μετά γίνεται επιμερισμός του συνολικού κόστους, σε κάθε διαμέρισμα, ανάλογα με την επιφάνεια του καθενός. Παράδειγμα ο 2ος όροφος που έχει σύνολο λογαριασμού 141 ευρώ, αυτό μοιράζεται στα 4 διαμερίσματα του ορόφου, συνολικής επιφάνειας 200 τετραγωνικών μέτρων. Τότε για ένα διαμέρισμα π.χ. 50 τ.μ., το κόστος θα είναι 50 (η επιφάνεια του διαμερίσματος) διά 200 (το σύνολο της επιφάνειας του ορόφου), επί 141 ευρώ (το σύνολο του κόστους), δηλαδή 35,25 ευρώ. Για ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα π.χ. 80 τ.μ., η επιβάρυνση θα ήταν μεγαλύτερη, καθώς 80/200 x 141= 56,4 ευρώ.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Στο κόστος λειτουργίας του ανελκυστήρα υπολογίζεται το κόστος της ενέργειας, η κατανάλωση ρεύματος που απαιτείται καθημερινά, όμως ο επιμερισμός γίνεται αναλογικά, βάσει του συντελεστή που έχει ο κάθε όροφος. Η λογική είναι ότι όσο πιο ψηλά ο όροφος τόσο μεγαλύτερη η χρήση, άρα και η επιβάρυνση από τα έξοδα λειτουργίας. Παράδειγμα, ένα διαμέρισμα ισογείου έχει συντελεστή 0,3, του 1ου ορόφου έχει 1, του 2ου 1,1 και ο συντελεστής ανεβαίνει κατά 0,1 για κάθε παραπάνω όροφο. Πλέον τον επιμερισμό τον κάνουν οι εταιρίες που έχουν αναλάβει την έκδοση των κοινοχρήστων, όμως ο τρόπος είναι απλός.

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Για την τεχνική συντήρηση, τον έλεγχο ασφαλείας και την επισκευή του σε περίπτωση βλάβης, προβλέπεται από τον νόμο να βαρύνουν κάθε διαμέρισμα της πολυκατοικίας, από το ισόγειο έως και το ρετιρέ. Το ποσοστό επιβάρυνσης υπολογίζεται από τον λόγο του εμβαδού του διαμερίσματος σε σχέση με το συνολικό εμβαδόν των διαμερισμάτων όλης της πολυκατοικίας.

ΕΠΙΣΚΕΥΗ

Σύμφωνα με τον νόμο 3741/1929 για την «ιδιοκτησία κατ’ ορόφους» ορίζει ότι ο ανελκυστήρας είναι κοινόχρηστο μέρος του κτιρίου. Συνεπώς, οι συνιδιοκτήτες πρέπει να συμμετέχουν στα έξοδα συντήρησης και επισκευής των κοινόχρηστων τμημάτων, ανάλογα με την αξία ή τα χιλιοστά της ιδιοκτησίας. Στους περισσότερους κανονισμούς πολυκατοικιών υπάρχει ξεχωριστή επιβάρυνση ανάλογα με το ύψος του ορόφου, όπως στα έξοδα λειτουργίας. Για όπου δεν υπάρχει αυτό, όπως σε μικρές πολυκατοικίες, θα μπορούσε να εφαρμοστεί σχετική πρόταση της ΠΟΜΙΔΑ, που προτείνει η δαπάνη να κατανέμεται με βάση τα τετραγωνικά των διαμερισμάτων, με προσαύξηση περίπου 15% για κάθε ανώτερο όροφο.

Συντελεστές επιμερισμού δαπάνης ηλεκτρικής ενέργειας:

Πηγή: billys