Δύο νέα τραγούδια που προέκυψαν από την συνεργασία της συνθέτριας Αρετής Κοκκίνου με την στιχουργό Βίβιαν Ματσούκα και την ερμηνεύτρια Αθηνά Ρούτση.
Οι «ηρωίδες» των δύο τραγουδιών, γυναίκες κι αυτές που αναζητούν τη ζωή και το φως με μουσικές διαθέσεις world pop και jazzy αποχρώσεις.
Στον πυρήνα και των δυο τραγουδιών, είναι η διαρκής καθημερινή μάχη να ξετρυπώσουμε από τα μύχια της ψυχής, εκείνη τη δύναμη που θα μας κινητοποιήσει και θα μας οδηγήσει παρακάτω.
Η τραγουδίστρια Αθηνά Ρούτση, δίνει τον καλύτερό της εαυτό σε αυτές τις δύο υπέροχες και αισθαντικές ερμηνείες. Η σύνθεση της Αρετής Κοκκίνου μοιάζει να ενώνει το μοναδικό αίσθημα της περιπετειώδης εκφραστικότητας και μέσω των μουσικών οργάνων δημιουργούνται συναισθηματικές διακυμάνσεις ,που δεν ακολουθούν πεπατημένες οδούς.
Τα single κυκλοφορούν σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από το OgdooMusic
YOU TUBE:
CREDITS:
“Let me breathe”
Στίχοι: Βίβιαν Ματσούκα
Μουσική: Αρετή Κοκκίνου
Τραγούδι, φωνητικά: Αθηνά Ρούτση
Πλήκτρα, programming: Ιωσήφ Χυδήρογλου
Τύμπανα: Σωκράτης Γανιάρης
Κιθάρες: Αρετή Κοκκίνου
Γκάιντα: Αλέξανδρος Καστανιώτης
Ηχοληψία, επεξεργασία ήχου: Ιωσήφ Χυδήρογλου, StudioDotwav
«Μικρά Σπαθιά»
Στίχοι: Βίβιαν Ματσούκα
Μουσική: Αρετή Κοκκίνου
Τραγούδι: Αθηνά Ρούτση
Programming: Ιωσήφ Χυδήρογλου
Τύμπανα: Σωκράτης Γανιάρης
Κιθάρες: Αρετή Κοκκίνου
Τρομπέτα: Διονύσης Κοκόλης
Ηχοληψία, επεξεργασίαήχου: ΙωσήφΧυδήρογλου, Studio Dotwav
Let me breathe – ΣΤΙΧΟΙ
As a newborn child
in a world goin’ wild
let me breathe, let me fly
through the colors of my mind
let me breathe, let me fly
over the cliffs like a butterfly
αφήστε με, αφήστε με
ν’ ανασάνω, να πετάξω
με τα φτερά μου απλωμένα
να μην φοβάμαι, να μη φοβάμαι,
τίποτα και κανένα
when I don’t feel lost
I cherish you most
let me breathe, let me fly
before the end of my life
let me breathe, let me fly
over the cliffs like a butterfly
Μικρά σπαθιά– ΣΤΙΧΟΙ
Πικρός καφές στο μπρίκι
κι η κούπα μου καΐκι
που αν δεν πιάσει πάτο
δεν πάει παρακάτω
γλυκός ο οπωρώνας
στην πόρτα μου χειμώνας
που σάρωσε τα φύλλα
ψυχή μου τώρα μίλα
μικρά σπαθιά μες στο συρτάρι
κι απέξω κόκκινο, κόκκινο φεγγάρι
γεμίσαν τα γιοφύρια
βατράχια μα και φίδια
κοφτή πια η ανάσα
δυνάμωσαν τα μπάσα
ρακή και μέλι πίνε
και ξέρω πια πως είναι
σαν αφρισμένο κύμα
δεν κάνω πίσω βήμα
