ΕΙΧΕ προηγηθεί ένα εξάμηνο καταστροφικής διαπραγμάτευσης από επικίνδυνους σκιτζήδες και μαθητευόμενους μάγους, που έπαιξαν το μέλλον της Ελλάδας στα ζάρια. Είναι αυτά για τα οποία ο υποτίθεται… rebranded Αλέξης Τσίπρας δηλώνει «αμετανόητος και περήφανος». Για το ότι θα έσκιζε τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο, θα διέγραφε το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, θα καταργούσε όλα τα επώδυνα μνημονιακά μέτρα, θα βάραγε τα νταούλια και θα χόρευαν οι αγορές.
ΗΜΑΣΤΑΝ μια χώρα-παρίας στην Ευρώπη. Με τον Βαρουφάκη να κάνει τσαμπουκάδες στα Eurogroup και να σχεδιάζει plan B επιστροφής σε εθνικό νόμισμα κατ’ εντολήν Τσίπρα, που είχε πάει στον Πούτιν και του ζητούσε να τυπώσει δραχμές. Φτάσαμε μία ανάσα από το Grexit. Μια έξοδος από την ευρωζώνη, που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμα και σε έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση και σε αναταραχές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν μέχρι και σε νέο εμφύλιο.
3.822 ημέρες αργότερα -στις 6 το απόγευμα της 11ης Δεκεμβρίου 2025- ανακοινώθηκε η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup. Ποιος θα πίστευε ότι μπορούσε να συμβεί αυτό κάποια χρόνια νωρίτερα; Κανείς!
ΑΥΤΗ η τεράστια εθνική επιτυχία αποδεικνύει μια σειρά πραγμάτων. Πως το rebranding της Ελλάδας, το οποίο ξεκίνησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης 2.350 ημέρες νωρίτερα, έχει πετύχει. Πως η ελληνική οικονομία έχει αφήσει μια για πάντα πίσω τα χρόνια της χρεοκοπίας και των μνημονίων. Πως η Ελλάδα έχει ισχυροποιηθεί στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πως η χώρα έχει κάνει σημαντικά βήματα προς τα εμπρός όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στη μεταρρύθμιση του κράτους. Πως ο Κυριάκος Πιερρακάκης, μετά την ψηφιακή επανάσταση του gov.gr και τη θεσμοθέτηση των μη κρατικών ΑΕΙ, διάγει επιτυχημένη θητεία στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
ΚΑΙ αυτή η πραγματικότητα είναι που γκρεμίζει τα ψευδοαφηγήματα του υποτιθέμενου rebranding του Αλέξη Τσίπρα, τον λαϊκισμό των αντισυστημικών κομμάτων, τη μιζέρια κάποιων «πρώην» που τρέχουν από εκδήλωση σε εκδήλωση για να καταστροφολογήσουν.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και η σημερινή κυβέρνηση δεν τα έχει κάνει όλα τέλεια. Εχει κάνει πολλά λάθη, έχουν υπάρξει πολλές αστοχίες. Πρέπει να γίνουν πολλά πράγματα ακόμα, για να μπει τέλος σε παθογένειες δεκαετιών και να ανέβει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Η Ελλάδα του 2025, όμως, απέχει… αιώνες από την Ελλάδα του 2015. Και, τελικά, στις εθνικές κάλπες του 2027 οι πολίτες θα πρέπει να κρίνουν, αν θα συνεχιστεί αυτή η πορεία προς ένα καλύτερο αύριο ή αν θα μπει σε αβέβαια μονοπάτια πολιτικής αστάθειας.