Οσον αφορά στις κοινές ιδεολογικές καταβολές Βενεζουέλας – Ρωσίας, κρατούν από την εποχή του Τσάβες. Ενέργεια, εξοπλιστικά προγράμματα, ξέπλυμα μαύρου χρήματος από πετρελαϊκές δουλειές αξίας πολλών δισ. δολαρίων. Κάτι που έχουν καταγγείλει ακόμα και μαρξιστές πρώην υπουργοί της κυβέρνησης Τσάβες.

Από την άνοδο του Μαδούρο στην εξουσία, το 2013, μετά τον θάνατο του Τσάβες, το καθεστώς του Καράκας δεν σταμάτησε να καταγγέλλει τον «αμερικανικό ιμπεριαλισμό». Δεν περίμενε τον Τραμπ, το έκανε συνεχώς. Μη γελιόμαστε, η προχθεσινή εισβολή των αμερικανικών υπηρεσιών στη Βενεζουέλα -όσες θεσμικές ανακολουθίες και επικινδυνότητες και αν έχει- δεν ανέκοψε την πορεία της χώρας προς κάποιον απροσδιόριστο εκδημοκρατισμό. Επρόκειτο για μία από τις σύγχρονες δικτατορίες ενός απόλυτα διεφθαρμένου καθεστώτος, μία από τις χώρες που απαρτίζουν τον άξονα της απολυταρχίας.

Και για να μη διαλέγουμε ό,τι μας συμφέρει. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δημοσίευσε πρόσφατα έκθεση που περιγράφει με λεπτομέρειες περισσότερο από μία δεκαετία δολοφονιών, βασανιστηρίων, σεξουαλικής βίας και αυθαίρετης κράτησης από τους μπράβους του Μαδούρο εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων ενώ μιλά ανοιχτά για νοθεία στις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2024.

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα δεν αποτελεί την απόλυτη έκπληξη. Το επιβεβαιώνουν τόσο τα ανάλογα ιστορικά παραδείγματα της δράσης προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων σε άλλα σημεία του πλανήτη, ακόμα και στα Βαλκάνια (εμφύλιος στην πρώην Γιουγκοσλαβία, 1999) ή τη Λ. Αμερική (π.χ. Παναμάς, 1989 – επιχείρηση «Just Cause» για τη σύλληψη του δικτάτορα Μανουέλ Νοριέγκα, πρώην πράκτορα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που είχε κατηγορηθεί για εμπόριο ναρκωτικών).

Είναι μεγάλο το θέμα που ανοίγει η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Από τη μία το Διεθνές Δίκαιο που για μία ακόμα φορά κουρελιάστηκε από τη δύναμη των όπλων μιας ισχυρότερης χώρας εις βάρος μιας άλλης, όπως έκανε και η Ρωσία στην Ουκρανία. Και αυτό μόνο με προαναγγελία δυστοπίας και σκοτεινών καιρών μπορεί να μοιάζει. Από την άλλη, οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί των πολιτών της Βενεζουέλας που απαλλάχτηκαν από το ιδιαιτέρως απεχθές καθεστώς Μαδούρο.

Η επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα κατηγορείται ότι δεν είχε το στοιχειώδες εχέγγυο, την έγκριση της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γερουσίας, σε αντίθεση με άλλες επιχειρήσεις του παρελθόντος. Το νέο δόγμα Τραμπ, όπως διατυπώθηκε πρόσφατα με τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας», στοχεύει στην πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ στο «Δυτικό Ημισφαίριο». Είναι μία από τις πλευρές της σημερινής πραγματικότητας και κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια του μπροστά της.