ΑΣ ρίξουμε, όμως, μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτές τις προτάσεις. Τρεις από τις οκτώ μεγάλες παρεμβάσεις θα μπορούσαν να αλλάξουν εκ βάθρων τη λειτουργία του κράτους και τις τακτικές των κομμάτων. Είναι πασιφανές πως η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών είναι απογοητευμένη τόσο από το επίπεδο εξυπηρέτησης των δημοσίων υπηρεσιών όσο και από το πολιτικό σύστημα.

ΔΕΝ γίνεται να μην υπάρχει αυστηρή αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και να μην υπάρχουν επιπτώσεις για όποιον δεν μπορεί ή δεν θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του. Μόνο με συνταγματική κατοχύρωση της αξιολόγησης και την άρση της μονιμότητας μπορεί να βελτιωθεί η απόδοση του κράτους. Την τελευταία εικοσαετία, έχουν ψηφιστεί αρκετοί νόμοι για την αξιολόγηση αλλά κάποιοι δεν εφαρμόστηκαν ποτέ με ευθύνη των κυβερνήσεων, ενώ κάποιοι άλλοι δεν εφαρμόζονται γιατί οι ίδιοι οι υπάλληλοι αρνούνται να συμμετάσχουν στη διαδικασία.

Η αξιολόγηση δεν είναι κάτι τιμωρητικό. Δεν πρόκειται να γίνουν χιλιάδες απολύσεις δίχως λόγο και αιτία, όπως διακινούν ψευδώς κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης. Αντιθέτως, σε μια κανονική χώρα οι δημόσιοι υπάλληλοι θα έπρεπε να απεργούν υπέρ της αξιολόγησης. Γιατί μόνο έτσι θα υπάρξει αξιοκρατία, από τους απλούς υπαλλήλους μέχρι όσους έχουν θέσεις ευθύνης. Η αξιολόγηση, σε συνδυασμό με την καθολική ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών, θα εκμηδενίσει τα φαινόμενα διαφθοράς και θα ξεκολλήσει τις υποθέσεις πολιτών και επιχειρήσεων που χρονοκαθυστερούν λόγω της γραφειοκρατίας.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ σημαντικές είναι δύο ακόμα παρεμβάσεις. Η συνταγματική κατοχύρωση της δημοσιονομικής ισορροπίας, αλλά και η υποχρεωτική κοστολόγηση των προγραμμάτων και των προτάσεων των κομμάτων για την οικονομική πολιτική.

ΤΟ πρώτο θα διασφαλίσει πως δεν θα εκτροχιαστούν ποτέ ξανά τα δημοσιονομικά της χώρας, πως δεν θα χρεοκοπήσουμε πάλι, πως δεν θα βιώσουμε για μια ακόμα φορά όσα βιώσαμε στην επώδυνη δεκαετία των μνημονίων.

ΤΟ δεύτερο θα γκρεμίσει τις λαϊκιστικές και φαντασιακές λύσεις, που εκστομίζουν ανεύθυνα κόμματα και πολιτικοί. Που πάντοτε πλειοδοτούν σε παροχές. Που πάντοτε υπόσχονται πως «λεφτά υπάρχουν». Και θα ανεβάσει εντυπωσιακά το επίπεδο στον πολιτικό διάλογο, γιατί τα κόμματα θα πρέπει να εξηγούν τόσο γιατί στέκονται απέναντι σε κυβερνητικές πολιτικές όσο και πού θα βρουν τα χρήματα για τα όσα υποστηρίζουν.

Τώρα είδε το… χάος; 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχουμε, ελευθερία έκφρασης υπάρχει, ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του και να τις λέει. Πολύ περισσότερο όταν είναι πρώην πρωθυπουργός. Ο Αντώνης Σαμαράς, σε συνέντευξη που έδωσε προχθές, δήλωσε πως «το χάος είναι ο Μητσοτάκης, γιατί σκόπιμα δημιούργησε συνθήκες πολιτικής αναρχίας. Υπάρχει μια ομίχλη στη χώρα, δημιουργείται μια κοινωνία της κόπωσης, γιατί παραμένουν άλυτα πολλά προβλήματα. Ακούμε όλο λόγια, λόγια και δικαιολογίες. Πέθανε η ψυχή της λαϊκής παράταξης». Και πολλά ακόμα είπε.

ΑΣ αφήσουμε στην άκρη το αν ισχύουν όλα τα παραπάνω ή πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα που δημιουργείται από το μένος του πρώην προς τον νυν πρωθυπουργό.

Ο κ. Σαμαράς, όμως, κάποια στιγμή οφείλει να δώσει μια απάντηση. Γιατί δεν τα έλεγε όλα αυτά μέχρι την ημέρα της διαγραφής του; Αν δεν κάνω λάθος, είχε δηλώσει έκπληκτος για την εκπαραθύρωσή του από τη Ν.Δ. Γιατί έλεγε πως έδωσε αγώνα για να κερδίσει η Ν.Δ. τις εκλογές του 2019 και του 2023; Δεν τα είχε διαπιστώσει τότε όσα καταγγέλλει σήμερα; Ή είχε την ίδια άποψη και δεν μιλούσε ή απλώς, τώρα, επιχειρεί να φτιάξει ένα αντιπολιτευτικό αφήγημα για να «φύγει» ο Μητσοτάκης. Κάτι παρόμοιο είχε κάνει και πριν από 34 χρόνια…