Στις εκλογές της Κυριακής για την εκλογή συνέδρων (ασφαλώς ήσσονος σημασίας με τις εκλογές για την εκλογή προέδρου) πήραν μέρος 175.000 μέλη και φίλοι. Eνας αριθμός που υπήρχε ακόμα και στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, όταν το ΠΑΣΟΚ του Β. Βενιζέλου πήρε το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του, 4,68% και 289.000 ψήφους.

Ποτέ σε εσωκομματική διαδικασία οποιουδήποτε κόμματος οι ψηφίσαντες δεν ταυτίζονται με τον αριθμό των ψηφοφόρων σε εθνικές εκλογές. Στις εθνικές εκλογές οι ψηφοφόροι είναι πάντα αρκετά περισσότεροι. Ωστόσο, με αφορμή τις 175.000 που εξέλεξαν τους συνέδρους για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, που γίνεται 27-29 Μαρτίου, σημειώθηκαν πανηγυρισμοί και περίσσεψε η ικανοποίηση απ’… όλους. Καθώς άλλοι «νίκησαν» (Ν. Ανδρουλάκης), άλλοι πανηγύρισαν ερίζοντας για τη δεύτερη θέση στις εσωκομματικές (Χ. Δούκας, Π. Γερουλάνος, Μ. Χριστοδουλάκης). Κι όλοι μαζί είδαν «δυναμική» εν όψει των επερχόμενων εκλογών.

Οπως αναφέρεται πάρα πάνω, η μεγάλη συμμετοχή στις κρίσιμες εσωκομματικές εκλογές ποτέ δεν μεταφράστηκε σε σημαντικά ποσοστά σε εθνικές εκλογές. Η Φ. Γεννηματά, που εξελέγη από σώμα 211.000 συμμετεχόντων, πήρε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 6,28% και στις εκλογές του Ιουλίου 2019 8,10%. Ο Ν. Ανδρουλάκης, που εξελέγη από σώμα 300.000 συμμετεχόντων, πήρε 11,46 στις εκλογές του Μαΐου 2023 και 11,84% στις εκλογές του Ιουνίου 2023. Ενώ στις ευρωεκλογές του 2024 πήρε 12,79%.

Τα ποσοστά της «κολλημένης βελόνας» κυμαίνονται σταθερά στις δημοσκοπήσεις του τελευταίου έτους μεταξύ 12% και 15%. Αν συνεκτιμηθούν όλα τα παραπάνω στοιχεία, δεν προκύπτει η παραμικρή αισιοδοξία ότι οι 175.000 της περασμένης Κυριακής προοιωνίζονται κάποιο σημαντικό ποσοστό για το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές. Πολύ περισσότερο ποσοστό για «νίκη έστω και με μία ψήφο».

Επαναλαμβάνω οι 175.000 δεν είναι μικρός αριθμός. Είναι όμως ένας συμπαγής αριθμός, ο οποίος περικλείεται σε όλες τις εκλογικές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ εδώ και 11 χρόνια και ποτέ δεν έδωσε εθνικά ποσοστά πάνω από 12,79% (έστω σε ευρωεκλογές). Είναι ένας πυρήνας ψηφοφόρων που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ βρέξει-χιονίσει και με οποιονδήποτε αρχηγό από το 2015 έως σήμερα.

Είναι ο περιχαρακωμένος και σχεδόν αμετακίνητος πυρήνας που απέμεινε σε ένα κάποτε μεγάλο κόμμα. Είναι οι «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια». Οι 200.000 χιλιάδες ψήφοι στο εκλογικό σώμα των εκλογών του Μαΐου 2023 είναι 3%. Αρα βαριά βαριά το ΠΑΣΟΚ ξεκινάει στην τελική ευθεία με μπετόν πυρήνα 3%. Προφανώς θα πάρει αρκετά περισσότερο, αλλά οι πανηγυρισμοί αφορούν ουσιαστικά αυτό το μικρό 3% που πήγε στις εσωκομματικές κάλπες πριν από τρεις μέρες. Ε, δεν είναι για τέτοιους πανηγυρισμούς. Ούτε για επιπόλαιους κομπασμούς του τύπου «το ΠΑΣΟΚ θα στείλει τη Ν.Δ. στην αντιπολίτευση», που έκανε ο συμπαθής Π. Χρηστίδης.

Είναι αντιληπτή η ανακούφιση γιατί δεν πήγαν λιγότεροι. Δεκτό. Αλλά άλλο αυτό κι άλλο να δοκιμάζει γραβάτες ο Ν. Ανδρουλάκης για το ΤikΤok. Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ακριβώς το ίδιο πριν και μετά τις 175.000: Η πολιτική φυσιογνωμία του, ο πολιτικός προσανατολισμός του, η πολιτική συμπεριφορά του και ο ατελής προγραμματικός λόγος του.

ΑΙΧΜΗ

«ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΦΑΚΗΣ»…

Ο πόλεμος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη κι όπως έχει αποδειχθεί αφορά και τη «γειτονιά» μας. Ενώ φίλοι και εχθροί αναγνωρίζουν ότι η άμεση αντίδραση της Ελλάδας με την αποστολή αμυντικής βοήθειας στην Κύπρο διαμόρφωσε τη στάση της Ε.Ε. και ενίσχυσε τον γεωπολιτικό ρόλο της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα από τα πολλά που έκανε (φρεγάτες και F-16 στην Κύπρο, Patriot στην Κάρπαθο και τη Σαμοθράκη, F-16 στον Βορρά για την προστασία της Βουλγαρίας, αλλά και της Αλεξανδρούπολης, ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής για τον πόλεμο στο Ιράν κ.λπ.), αν δεν είχε φροντίσει να ενισχύσει καθοριστικά την αμυντική-αποτρεπτική ισχύ της.

Κι όμως προχθές σε κλειστή συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής, σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταψήφισαν ή ψήφισαν το δειλό «παρών» για την έγκριση του νέου εξοπλιστικού προγράμματος των 5 δισ., που αφορά την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και τα απαραίτητα έργα για τη λειτουργία του «Θόλου», τα έργα υποδομής για την υποδοχή σε 2-3 χρόνια των πρώτων F-35 και αναβαθμίσεις οπλικών συστημάτων. Σαν να μην κατάλαβαν τίποτα απ’ ό,τι ζητά ο ελληνικός στη συντριπτική του πλειοψηφία.

Ακόμα και το επιχείρημα που χρησιμοποιούσαν για να καταψηφίσουν προηγούμενα προγράμματα -«δεν μένει δραχμή στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία»- αποδεικνύεται προσχηματικό: Το 1,25 δισ. από τα 5 προορίζεται για ελληνικά χέρια. Ενώ το «υπεύθυνο ΠΑΣΟΚ», σύμφωνα με πληροφορίες, διά του εκπροσώπου του Μ. Κατρίνη «δικαιολόγησε» το «παρών» που ψήφισε, επικαλούμενο την απουσία του Ν. Δένδια, ο οποίος βρισκόταν σε προγραμματισμένο ταξίδι στον Λονδίνο…

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και τα υπερπατριωτικά κόμματα Ελληνική Λύση και Νίκη κρύφτηκαν στο «παρών» για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας καταψήφισαν το σύνολο του προγράμματος. Είπαν «όχι σε όλα», όπως είναι «με το Ιράν» και τη «Δημοκρατία» των Μουλάδων.

Η πιο θεαματική και συνάμα αποκαλυπτική πατριωτική συμπεριφορά ανήκει στον Κ. Βελόπουλο και το κόμμα του. Η Ελληνική Λύση ψήφισε «παρών» για τον Θόλο και καταψήφισε τις υποδομές στην 117 Πτέρυγα Μάχης για την υποδοχή των F-35 (πρακτικά ψήφισε όχι στα F-35 γιατί χωρίς την απαιτούμενη υποδομή δεν μπορούν να έρθουν). Και καταψήφισε ευθέως τη Σύμβαση για τα C-27J. Υπερψήφισε για τα μάτια του κόσμου τα «ψιλά». Τη Νέα Αριστερά την αφήνει παγερά αδιάφορη η άμυνα της χώρας κι έτσι απείχε από τη συζήτηση…

Αναμένεται η αντίδραση όταν ο πρωθυπουργός μιλήσει ξανά για τους «πατριώτες της φακής».

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Από πού παίρνει ο Δ. Κουτσούμπας τις «αποκλειστικές πληροφορίες» που πέφτουν πάντα έξω;

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

Αληθεύει ότι υπάρχει πάλι κινητικότητα πέριξ του Α. Σαμαρά και γίνεται λόγος για «αιφνιδιασμό», αλλά και μια «συνεργασία- έκπληξη»;