Με τη γνώση τα έχουν σπάσει από τότε που ένας «γκουρού» είπε ότι η αριστεία είναι ρετσινιά. Με τα fake news έχουν καρμική σχέση. Η ιδεοληψία και η εμμονικότητα είναι το alter ego τους. Ενώ με τον ρεαλισμό και τη σοβαρότητα έχουν αγεφύρωτες ιδεολογικές διαφορές.

Τι πιο εύλογο με αυτά τα δεδομένα να αδυνατούν να κατανοήσουν τι, πώς και γιατί γίνεται στην πραγματικότητα και στην κανονική ζωή της χώρας; Αδυνατούν π.χ. να καταλάβουν πώς προέκυψε ο ταμπλάς των αλλεπάλληλων δημοσκοπήσεων, που δείχνουν ότι καμία εκδοχή της αντιπολίτευσης, είτε από τις υπάρχουσες είτε από τις υπό δημιουργία (;) δεν μπορεί -παρά τα σοβαρά προβλήματα της ακρίβειας, του στεγαστικού, του κυκλοφοριακού και όλων όσων χαρακτηρίζουν σκάνδαλα- να αντιμετωπίσει από απόσταση μικρότερη των 15-17 μονάδων μια κυβέρνηση η οποία κυβερνά 7 χρόνια. Ακόμα χειρότερα αδυνατούν να κατανοήσουν πώς ο «Κούλης» με τη «χούντα» του έχει 5πλάσια διαφορά στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός.

Τους είναι αδύνατον να κατανοήσουν πως από εκεί που ήταν να «πέσει», είτε από τα ξυλόλια είτε εκ των έσω -με την ανεκδιήγητη θεωρία της «εν κινήσει αλλαγής»-ισχυροποιείται και μεγαλώνει τη διαφορά. Και από «χαρισματικούς» και από «μάνες των Τεμπών» και από «γενικούς εισαγγελείς» και από εξαρτήματα παραεκκλησιαστικών κύκλων, που είναι σε ευθεία διασύνδεση με το «ξανθό γένος». Τη μεγαλώνει και από αρχηγούς οι οποίοι λένε στα σοβαρά ότι το κόμμα τους -που το έχουν μετατρέψει σε υποψία θεσμικότητας- μπορεί να κερδίσει έστω και με μία ψήφο διαφορά, μαζεύοντας ό,τι έχει περισσέψει από αριστερά και δεξιά, μετατρέποντας τη διεύρυνσή του σε ανέκδοτο.

Αδυνατούν να καταλάβουν ότι οι φλοτίλες, η άκριτη υποστήριξη τρομοκρατών όπως η Χαμάς ή τώρα οι μουλάδες του Ιράν δεν συνιστούν «πρόταση ανατροπής» της κυβέρνησης. Ο ακτιβισμός δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εντυπωσιακή έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει μια κοινωνία που έχει βγει συντετριμμένη από τον δεκαετή μνημονιακό κύκλο. Αδυνατούν να καταλάβουν την ουσιαστική διαφορά του πατριώτη από τον εθνικιστή και του ορθολογιστή από τον φασίστα.

Αδυνατούν να κατανοήσουν, γιατί ενώ -όπως αφελώς πιστεύουν- η κυβέρνηση «εμπλέκει τη χώρα στον πόλεμο» του Ιράν κι αυτό ισοδυναμεί με «καταστροφή», η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι με την αποστολή φρεγατών και μαχητικών στην Κύπρο, είναι υπέρ του εξοπλισμού που θωρακίζει την άμυνα της χώρας και αυξάνει την αποτρεπτική ισχύ της, μαζί και το γεωπολιτικό κύρος της. Αδυνατούν έτσι να καταλάβουν πως είναι απλοϊκή και αμήχανη η εξήγηση ότι για το νέο κύμα δημοσκοπήσεων, που τους δείχνει στα τάρταρα, φταίνε οι «ακραίες» συνθήκες που δημιουργεί ο πόλεμος και προκαλούν συσπείρωση γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση. Αδυνατούν, δηλαδή, να καταλάβουν ότι δεν είναι οι «ακραίες» συνθήκες, αλλά είναι η διαχείρισή τους, που εμπνέει ασφάλεια και τιμά το πατριωτικό αίσθημα. Αν ίσχυε το απλοϊκό ερμηνευτικό σχήμα τους, τότε θα ανέβαιναν τα ποσοστά και του Μερτς στη Γερμανία και του Στάρμερ στη Μ. Βρετανία. Αλλά δεν ανεβαίνουν, πέφτουν.

Αδυνατούν να καταλάβουν πώς εκλαμβάνεται από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και όχι των μικρόκοσμων το γεγονός ότι ο Κ. Μητσοτάκης, π.χ. το 2020, όταν η χώρα δέχθηκε τον υβριδικό πόλεμο της Τουρκίας με τους μετανάστες, έφερε όλη την ευρωπαϊκή ηγεσία στον Εβρο, ενώ τώρα με τον πόλεμο στο Ιράν την πήγε στην Κύπρο.

Πρώην πρωθυπουργός διανοείται να χαρακτηρίσει τον νυν πρωθυπουργό «γελωτοποιό του βασιλιά Τραμπ». Πρώην υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι τον… «ανησυχεί η αδυναμία της κυβέρνησης και το διεθνές περιβάλλον». Και νεόκοπος αλλά ευφάνταστος σπουδαιοφανής βουλευτής αποφάνθηκε ότι ουσιαστικά η αγκαλιά του Μακρόν με τον Μητσοτάκη έγινε για να ξεφύγουν και οι δύο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο εσωτερικό των χωρών τους! Παραλίγο να πει ότι τον πόλεμο στο Ιράν τον ξεκίνησαν ο Μητσοτάκης και ο Μακρόν, για να ξεφύγουν από τα σκάνδαλα…

Για να αλλάξεις μια πραγματικότητα, η βασική προϋπόθεση είναι να την καταλάβεις. Αν δεν συντρέχει αυτή η προϋπόθεση, οποιαδήποτε προσπάθεια είναι μάταιη και από χέρι καταδικασμένη. Αυτό συμβαίνει στη χώρα εδώ και επτά χρόνια. Αυτοί που καταλαβαίνουν την πραγματικότητα την αλλάζουν με μεταρρυθμίσεις, ανάπτυξη και προσπάθεια σύγκρουσης με το βαθύ κράτος. Οσοι δεν την καταλαβαίνουν μένουν συνέχεια με την απορία, με το στόμα ανοιχτό και με τα μάτια γουρλωμένα…

ΑΙΧΜΗ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΠΡΟΩΡΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Δεν αιφνιδιάστηκαν στο Μέγαρο Μαξίμου με τις θετικές δημοσκοπήσεις που είδαν και θα δουν το φως της δημοσιότητας. Γι’ αυτό και κάποιοι το πήγαν πιο κάτω: Μήπως είναι μια καλή ευκαιρία για εκλογές, μετά το τέλος του πολέμου ή μετά τη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο. Επιχειρήματα για μια τέτοια σκέψη υπάρχουν αρκετά. Η κυβέρνηση κερδίζει και από το κέντρο, αλλά και από τα δεξιά της όπου είχε τις περισσότερες απώλειες μετά τις ευρωεκλογές. Μπορεί να κεφαλαιοποιήσει το σημαντικό ριμπάουντ που πήρε, σε μια δύσκολη συγκυρία, και τη φέρνει σε προεκλογικά ποσοστά μεγαλύτερα απ’ αυτά που είχε το 2023 του 41%. Ο προσεχής χειμώνας μπορεί να κρύβει παγίδες και προβλήματα κυρίως στην οικονομία, αν συνεχιστεί επί μακρόν η παγκόσμια αστάθεια. Θα στερηθεί πολύτιμος χρόνος κυρίως από τα κόμματα που θα δημιουργηθούν, ενώ το ΠΑΣΟΚ θα βγει από το συνέδριό του, πιθανώς, με περισσότερα προβλήματα απ’ όσα είχε μπαίνοντας. Υπάρχουν κι άλλα επιμέρους επιχειρήματα υπέρ της σχετικής εισήγησης που κάνουν κυβερνητικά και κομματικά στελέχη.

Ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με πληροφορίες, άκουσε, αλλά όπως φαίνεται δεν έχει πειστεί. Ενας σημαντικός λόγος είναι ότι παραμένει βαθιά θεσμικός και δεν θέλει επ’ ουδενί να ταυτιστεί με τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και την εκμετάλλευση της συγκυρίας. Επιμένει στην άποψή του ότι «δεν αλλάζουν οι κανόνες του παιχνιδιού χωρίς ευρύτερες συναινέσεις». Και φέρεται να πιστεύει πως η εξάντληση της 4ετίας θα μεγαλώσει κι άλλο την ψαλίδα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μέσα στο 2026 θα παραδοθούν αρκετά και μεγάλα έργα υποδομής σε όλη τη χώρα. Ταυτοχρόνως θα ολοκληρωθούν κρίσιμες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα αλλάξουν κρίσιμους τομείς του παλιού κράτους οι οποίοι επιβαρύνουν την καθημερινότητα και δεν θα χαθεί η ευκαιρία για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Προβληματισμό προκαλεί μόνο η οικονομική αστάθεια και μία νέα ενεργειακή ή πληθωριστική κρίση, η οποία εκ των πραγμάτων θα επηρεάσει και τον οικονομικό σχεδιασμό της κυβέρνησης τόσο για την ενίσχυση της εισοδηματικής δύναμης των εργαζομένων όσο και για τις νέες φορολογικές ελαφρύνσεις που θα ανακουφίσουν τα νοικοκυριά και θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και την περαιτέρω ανάπτυξη.