ΕΔΩ και πάνω από έναν μήνα τα τρακτέρ παραμένουν παραταγμένα σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες ταξιδιώτες ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα για να φτάσουν στα χωριά και σε τουριστικούς προορισμούς στις γιορτές των Χριστουγέννων. Οι ακυρώσεις κρατήσεων δημιούργησαν σημαντική ζημιά στους επιχειρηματίες των καταλυμάτων και της εστίασης, ενώ έφεραν χρονοκαθυστερήσεις σε εξαγωγές και εισαγωγές προϊόντων.

ΤΟ πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι πως οι αγροτοσυνδικαλιστές δεν έχουν καθίσει ακόμα στο τραπέζι του διαλόγου με την κυβέρνηση. Απέρριψαν την πρόταση του πρωθυπουργού για συζήτηση στις 15 Δεκεμβρίου. Την ίδια μέρα η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα μέτρα στήριξης για τον πρωτογενή τομέα ικανοποιώντας τα 20 από τα 27 αιτήματα αγροτών και κτηνοτρόφων. Φθηνότερο ρεύμα, αφορολόγητο πετρέλαιο στο βενζινάδικο, αποζημιώσεις στο 100% από τον ΕΛΓΑ για φυσικές καταστροφές και έξτρα κονδύλια για κτηνοτρόφους και καλλιέργειες σε σιτάρι και βαμβάκι.

ΠΡΟΧΘΕΣ η κυβέρνηση εξειδίκευσε αυτά τα μέτρα. Και, πάλι, όμως, οι αγροτοσυνδικαλιστές δείχνουν να μην ξέρουν τι θέλουν. Απάντησαν πως θέλουν διάλογο, αλλά κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις. Μπορεί απλά να ψάχνουν μία διέξοδο διαφυγής. Να θέλουν, πια, να αποσυρθούν από τους δρόμους, αλλά να θέλουν να το κάνουν… πανηγυρικά.

Η κυβέρνηση δεν πρόκειται να τους δώσει κάτι παραπάνω. Αυτό, πλέον, το γνωρίζουν. Μπορεί μέσα στις επόμενες ημέρες να υπάρξει διάλογος και να τελειώνει το παραμύθι. Το Μαξίμου έστειλε ξανά πρόσκληση και οι πρώτες αντιδράσεις δείχνουν θετικές από τους αγρότες. Μένει βέβαια να αποφασιστεί και από τις συνελεύσεις των μπλόκων, που θα γίνουν το Σαββατοκύριακο. Αλλά, αν ήθελαν πραγματικό διάλογο, οι αγροτοσυνδικαλιστές θα το είχαν κάνει από την πρώτη μέρα. Στην πραγματικότητα, ήθελαν να δώσουν μια αντιπολιτευτική παράσταση. Να επιχειρήσουν να δημιουργηθεί μία κατάσταση χάους στη χώρα.

ΟΙ εποχές του «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Οχι μόνο για τους αγρότες, αλλά για όλες τις επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες. Αυτό ίσχυε πριν από το 2010. Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών τα βιώσαμε με τον πιο επώδυνο τρόπο. Με τη χρεοκοπία και τα δεκαετή Μνημόνια. Αν κάποιοι θέλουν να ζητάνε ή να υπόσχονται φαντασιακές λύσεις με χρήματα από λεφτόδεντρα, ας το πάρουν χαμπάρι «λεφτά δεν υπάρχουν». Και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών το γνωρίζει.

ΥΠΑΡΧΕΙ, όμως, και μερίδιο ευθύνης στην κυβέρνηση. Γιατί, με την καθυστέρηση των πληρωμών των επιδοτήσεων από τα τέλη Οκτωβρίου στα τέλη Νοεμβρίου, δόθηκε η αφορμή για να στηθούν τα αγροτικά μπλόκα. Μετά έγινε η γκάφα με τις πληρωμές εισφορών στον ΕΛΓΑ. Επίσης, δεν είναι αντιληπτό γιατί η εξειδίκευση των μέτρων στήριξης καθυστέρησε 22 ημέρες. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει στις 16 Δεκεμβρίου, μαζί με την επίδοση του τελεσίγραφου στους αγροτοσυνδικαλιστές, ώστε να άνοιγαν οι δρόμοι είτε οικειοθελώς είτε με επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. πριν από τις γιορτές.

ΔΕΝ γίνεται μια ολόκληρη χώρα να παραμένει όμηρος κάποιων αγροτοπατέρων. Αλλωστε, οι κατ’ επάγγελμα αγρότες είναι περίπου 200.000 και στους δρόμους βρίσκονται το πολύ 10.000. Αφήστε που τις μέρες των γιορτών στις εθνικές οδούς είχαν μείνει μόνα τους τα τρακτέρ, με ελάχιστους αγρότες. Αυτό που συνέβη φέτος δεν μπορεί να επαναληφθεί. Πρέπει να τελειώνουμε μια για πάντα με κάθε είδους αυταπάτες, αν θέλουμε η χώρα να κάνει βήματα προς τα εμπρός.