Αντιμετώπισε τις αμερικανικές απειλές, οι οποίες είχαν ήδη αρχίσει να σκορπίζουν βόμβες εναντίον ύποπτων για διακίνηση ναρκωτικών πλοιαρίων σκοτώνοντας αδιακρίτως, με περιπαικτικό τρόπο που έμοιαζε με χλευασμό. Θεωρούσε ότι μπλόφαραν. Ανέβηκε σε μια εξέδρα και άρχισε να χορεύει και να τραγουδά σε δυνατούς λατινοαμερικανικούς ρυθμούς επαναλαμβάνοντας με δυνατή φωνή το μοτίβο: «No crazy war».

Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές των ΗΠΑ, η συμφωνία για την οικειοθελή απομάκρυνση του Μαδούρο χάλασε διότι ο Μαδούρο είχε μια μακρά συνομιλία με τον Τραμπ, στον οποίο έθεσε ευθέως δύο προϋποθέσεις για να εγκαταλείψει τον λατινοαμερικανικό «σοσιαλιστικό παράδεισο» και «τον λαό της Βενεζουέλας που τον λάτρευε»: Ζήτησε να κρατήσει 200 εκατ. δολάρια από την προσωπική του περιουσία (!) αλλά και να χορηγηθεί αμνηστία σε περίπου 100 ανθρώπους «της εμπιστοσύνης του». Οι συνειρμοί είναι εύκολοι.

Και να, λίγες ημέρες αργότερα, η παγκόσμια κοινή γνώμη, αμήχανη μέσα στον κατακλυσμό της αβεβαιότητας, παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο μοιράζεται ο κόσμος στην εποχή μας. Αν το 1944, έναν χρόνο πριν από τη Διάσκεψη της Γιάλτας, ο Τσόρτσιλ στη Μόσχα έδωσε, για συμπλήρωση και έγκριση, στον Στάλιν την περίφημη «συμφωνία της χαρτοπετσέτας» με τα ποσοστά επιρροής Δύσης και ΕΣΣΔ στις κατεστραμμένες από τον Β’ Παγκόσμιο χώρες, τώρα γίνεται αλλιώς. Γίνεται με τρόπο που θυμίζει όχι μόνο τις εποχές πριν από τον τελευταίο καταστροφικό πόλεμο στην Ευρώπη και τον κόσμο -του «πιο άγριου θριάμβου της κτηνωδίας στα χρονικά της Ιστορίας»- αλλά με τρόπο που παραπέμπει ευθέως στον 19^ο αιώνα.

Ηδη, η προσωρινή ηγέτης της χώρας, η 56άχρονη Ροντρίγκεζ, που έγινε διάσημη λόγω του ότι ο μαρξιστής αντάρτης πατέρας της είχε απαγάγει έναν Αμερικανό επιχειρηματία, πήρε την πρώτη γεύση. Ο πατέρας της φυλακίστηκε και πέθανε σε αμερικανική φυλακή το 1976. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Τραμπ τής έστειλε το μήνυμα ότι πιθανώς να έχει χειρότερο τέλος από τον Μαδούρο αν «δεν κάνει αυτό που πρέπει». Η ίδια έχει το προφίλ μιας μοντέρνας τεχνοκράτισσας, αλλά ουδέποτε είχε καταδικάσει τη διαφθορά του καθεστώτος. Αυτό που ενδιαφέρει και τον υπόλοιπο πλανήτη είναι ότι ο Τραμπ αναζήτησε έναν πιο συνεργάσιμο άνθρωπο στη Βενεζουέλα για να κάνει τις πετρελαϊκές -και όχι μόνο- μπίζνες.

Αν κρίνει κανείς και από την επίσημη ανάρτηση του State Department με τη φωτογραφία του Τραμπ και τη φράση «This is our hemisphere» («Αυτό είναι το δικό μας ημισφαίριο»), σε συνδυασμό με τις απειλές για τη Γροιλανδία και άλλες περιοχές του κόσμου, το τελευταίο πράγμα για το οποίο ενδιαφέρεται ο ένοικος του Λευκού Οίκου είναι η αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα.