Μπορεί η εξωτερική πολιτική να έχει κοινά χαρακτηριστικά με τη γενική συνέλευση πολυκατοικίας, που καλείται να αποφασίσει αν θα αλλάξουν τα σιφώνια; Ή με την ολομέλεια εξωραϊστικού συλλόγου, που αποφασίζει αν η φετινή κοπή της πίτας του θα γίνει στου «Βαγγέλη» ή στου «Μήτσου»; Και, τέλος, τίθεται ζήτημα αν η ενημέρωση θα γίνεται στα ελληνικά ή στα αραμαϊκά; Με τη συμμετοχή μοναχών, αστρολόγων, αντιεμβολιαστών, αρχαγγέλων, ξωτικών και ψεκασμένων;

Νόμιζα ότι οι απαντήσεις στα ανωτέρω «σοβαρά» ερωτήματα ήταν δεδομένες και προφανείς. Μέχρι που διάβασα τη βαρύγδουπη ανακοίνωση-τελεσίγραφο της Μ. Καρυστιανού. Κλονίστηκα. Μήπως είναι όλα λάθος; Μήπως ο πρωθυπουργός της χώρας έχει ιερή υποχρέωση να ενημερώνει κατ’ ιδίαν κάθε απλό πολίτη πριν από μια κρίσιμη συνάντηση και να του λέει λεπτομερώς τι θα πει και ποια ακριβώς τακτική θα ακολουθήσει στη συνάντησή του με κάποιον καλοπροαίρετο και διπλωματικά άπειρο Τ. Ερντογάν; Μήπως εντέλει η πλέρια δημοκρατία απαιτεί, πριν από κάθε σοβαρή διπλωματική συνάντηση του πρωθυπουργού, να προηγείται δημοψήφισμα, τα αποτελέσματα του οποίου, εννοείται, θα είναι απολύτως δεσμευτικά; Αρα μήπως είναι επιβεβλημένο να καθιερωθούν δημοψηφίσματα κάθε 15 μέρες, ώστε να μη χάνουμε πολύτιμο χρόνο σε άσκοπες συζητήσεις; Βασανιστικά ερωτήματα που εγείρονται μετά τη βροντώδη παρέμβαση της ακόμα απλής πολίτη και μελλοντικά αρχηγού κόμματος-σωτήρα της χώρας.

Υπάρχει βέβαια ένα θεματάκι με την ηγέτιδα Μ. Καρυστιανού, παρότι καταφανώς πασχίζει με βαθιά γνώση, σύνεση, εντυπωσιακή υπευθυνότητα και ακλόνητη σοβαρότητα να εξυγιάνει τον δημόσιο βίο σε όλο το φάσμα του: Ο τρόπος που υιοθέτησε αμάσητη τη θέση του Τούρκου ΥΠΕΞ, Χ. Φιντάν, κι έκανε λόγο για «εθνική προδοσία» είναι ατόφιος ακροδεξιός. Με ισχυρή δόση χρυσαυγιτισμού και Κασιδιάρη. Με έντονη την εσάνς που αναδίδεται απ’ αυτούς που οι «αριστεροί» αποκαλούν «εθνίκια». Πάνω που νομίζαμε ότι είχαμε τελειώσει με το πολιτικό καρκίνωμα της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, έρχεται η ίδια συνταγή, μέσω μιας μάνας που αποφάσισε να κάνει πολιτική καριέρα λόγω του τραγικού και αδόκητου θανάτου του παιδιού της.

Εγραψα προ ολίγων ημερών για τη νέα ηγέτιδα της χώρας ότι «κάθε φορά που μιλάει -και θα μιλάει- πολιτικά, είναι καταδικασμένη να κάνει γκάφες, να επιδεικνύει θηριώδη άγνοια ή να αποκαλύπτει την ακροδεξιά νοοτροπία της». Μετά τις αμβλώσεις, τις περίπου σατανικές ταυτότητες, τον βομβαρδισμό του Ιράν, την παντελή άγνοια τι είναι και πώς λειτουργεί το Σύνταγμα, ήρθε το κορυφαίο -μέχρι το επόμενο- για τη «διπλωματία του καφενείου». Το ξεδίπλωμα της ανορθολογικής, θρησκόληπτης και ακροδεξιάς συγκρότησης της Μ. Καρυστιανού -αλλά όπως φαίνεται και όλων των «σοφών» που τη συμβουλεύουν- είναι χρήσιμο, προκειμένου ο πολίτης να ξέρει με τι έχει να κάνει και να μην επικαλείται άγνοια, αφού προηγουμένως γίνει συνένοχος και πάλι σε μια «πολιτική ανωμαλία», αλά 2015.

Το κωμικοτραγικό της ιστορίας όμως δεν είναι κυρίως αυτό το πολιτικό μόρφωμα που διαμορφώνεται. Είναι ότι ακόμα κάποιοι που δηλώνουν «αριστεροί» και έχουν πέσει μέσα στον λάκκο που έσκαψαν για την κυβέρνηση με «φτυάρι» τη Μ. Καρυστιανού, ακόμα νομίζουν πως συμμετέχουν σε… κίνημα δικαιωματισμού, ανθρωπισμού και δικαιοσύνης! Αξιοι της μοίρας τους οι καθ’ έξιν αυταπατημένοι και αφελείς…

ΑΙΧΜΗ

ΠΕΝΘΙΜΕΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΣΙΠΡΑ

Οι δημοσκοπικές καμπάνες, όπως σας έχω ενημερώσει εδώ και 10 μέρες, χτυπούν μία μία με τον ίδιο ήχο και την ίδια ένταση. Ανεβαίνει η Ν.Δ., πέφτουν τα πιο πολλά κόμματα και κανένας δεν μπορεί να πάρει το χρίσμα του αντιπάλου του Κ. Μητσοτάκη. Τα ποσοστά πάνω-κάτω είναι τα ίδια, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η τάση. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

Χθες ήταν η σειρά της Interview για το Politic.gr. Η 5η κατά σειρά δημοσκόπηση των τελευταίων ημερών. Εδειξε τα ίδια, αλλά έχει και δύο νέα και ενδιαφέροντα ευρήματα. Ενα για τον Α. Τσίπρα κι ένα για τη Μ. Καρυστιανού.

Για τον Α. Τσίπρα ο τίτλος θα μπορούσε να είναι το λαϊκό άσμα «τζάμπα καίει η λάμπα». Το rebranding πήγε τζάμπα κι άκλαυτο. Οι μισοί από τους ερωτηθέντες, το 49% για την ακρίβεια, λένε πως τους είναι «αδιάφορο», ενώ ένα επιπλέον 35% εκτιμά ότι εξελίσσεται χειρότερα απ’ ό,τι είχε σχεδιαστεί. Μόνο ένα πενιχρό 14% πιστεύει πως «πάει καλά». Ενώ το ποσοστό όσων είναι πολύ πιθανό να ψηφίσουν το κόμμα Τσίπρα έγινε μονοψήφιο (9,9%). Με τέτοιον καιρό κανένας εχέφρων δεν βγάζει έξω το καράβι του για να πάει στην Ιθάκη…

Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα για τον άλλοτε πρωθυπουργό, όταν οι ερωτώμενοι καλούνται να απαντήσουν ποιος εκ των Α. Τσίπρα και Μ. Καρυστιανού θα μπορούσε να κερδίσει τον Κ. Μητσοτάκη. Αφού η μεγάλη πλειοψηφία (53%) απαντά «Κανένας από τους δύο», στο δίλημμα μεταξύ των δύο η Μ. Καρυστιανού κάνει double score σε βάρος του Α. Τσίπρα: Το 34% (του 43% για να μην μπερδεύεστε) λέει Μ. Καρυστιανού και μόλις το 13% λέει Α. Τσίπρας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μ. Καρυστιανού που επικρατεί με τέτοια άνεση θεωρείται από 7 στους 10 που ερωτήθηκαν ότι δεν είναι έτοιμη για την πολιτική… 

Η καυτή πατάτα της Ολγας στα χέρια του Γ. Μυλωνάκη

Η Ο. Κεφαλογιάννη μπορεί να βρίσκεται σε ταξίδι στην Ινδία στο πλαίσιο των υπουργικών καθηκόντων της, μπορεί μετά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου να «τα είπε στα όρθια» με τον πρωθυπουργό, ωστόσο το πολιτικό θέμα που έχει δημιουργηθεί δεν φαίνεται πως έχει λήξει. Η «καυτή πατάτα» της διαχείρισης του προβλήματος βρίσκεται στα επιδέξια χέρια του Γ. Μυλωνάκη, ο οποίος όλο και περισσότερο αναλαμβάνει τις δύσκολες αποστολές.

Η περίπτωση της Ο. Κεφαλογιάννη παραμένει, όπως μαθαίνω, ανοικτή για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι εμπίπτει σε ένα «δόγμα» το οποίο έχει λυθεί αμετάκλητα: Το δόγμα του «νόμιμου και του ηθικού». Ενώ δεν τίθεται θέμα νομιμότητας για την αλλαγή στον νόμο για τη συνεπιμέλεια των παιδιών, τίθεται θέμα για τον τρόπο και την ταχύτητα της χρήσης του από την υπουργό, η οποία είχε καταψηφίσει στο παρελθόν τον σχετικό νόμο. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο, καθόλου ασήμαντο θέμα. Αρκετοί από τους βουλευτές που φέρονται να το έχουν ψηφίσει διαμαρτύρονται γιατί ουσιαστικά δεν έχουν σηκώσει το χέρι τους, ούτε πάτησαν κουμπί σε ηλεκτρονική ψηφοφορία. Και δεν είναι μόνο ότι διαμαρτύρονται. Μιλάνε κιόλας δυνατά…