Η πτώση της θερμοκρασίας, ο συγχρωτισμός σε κλειστούς χώρους και η πλημμελής εφαρμογή των μέτρων υγιεινής και προστασίας αποτελούν τους σημαντικότερους λόγους αύξησης της συχνότητας των ιώσεων, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας και ακόμη καλύτερα οι χρονίως πάσχοντες από διαβήτη.

Πώς μια λοίμωξη μπορεί να διαταράξει τις τιμές του σακχάρου

Μια λοίμωξη μπορεί να διαταράξει τις τιμές του σακχάρου στο αίμα κυρίως προκαλώντας υπεργλυκαιμία (αυξημένο σάκχαρο), ως μέρος της φυσιολογικής αντίδρασης του οργανισμού στο στρες και τη φλεγμονή, αν και σε σπάνιες, σοβαρές περιπτώσεις (όπως η σήψη) μπορεί να συμβεί και υπογλυκαιμία (χαμηλό σάκχαρο).

Οι βασικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν:

• Απελευθέρωση ορμονών στρες: Oταν ο οργανισμός καταπολεμά μια λοίμωξη, απελευθερώνει ορμόνες του στρες όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη (επινεφρίνη) και η γλυκαγόνη. Αυτές οι ορμόνες αυξάνουν την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και μειώνουν την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη (αντίσταση στην ινσουλίνη), με αποτέλεσμα να παραμένει περισσότερη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος.
• Φλεγμονώδεις κυτοκίνες: Το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει επίσης προ-φλεγμονώδεις κυτοκίνες (όπως η ιντερλευκίνη-6 και ο TNF-α) για να καταπολεμήσει τον παθογόνο παράγοντα. Αυτές οι κυτοκίνες παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση της ινσουλίνης και επιδεινώνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη.
• Αυξημένη ζήτηση ενέργειας: Για να καταπολεμήσει τη λοίμωξη, το σώμα χρειάζεται επιπλέον ενέργεια, την οποία προσπαθεί να εξασφαλίσει αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
• Δυσκολία στην παραγωγή ινσουλίνης (σε διαβητικούς): Σε άτομα με διαβήτη, ειδικά στον τύπο 1, το πάγκρεας δυσκολεύεται να παράγει αρκετή ινσουλίνη για να ανταποκριθεί στην αυξημένη ζήτηση και την αντίσταση που προκαλεί η λοίμωξη, οδηγώντας σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα σακχάρου (ακόμη και διαβητική κετοξέωση).
• Υπογλυκαιμία (σε σοβαρές περιπτώσεις): Στη σήψη (μια απειλητική για τη ζωή αντίδραση σε λοίμωξη), οι μηχανισμοί μπορεί να απορρυθμιστούν εντελώς, οδηγώντας σε εξάντληση των αποθεμάτων γλυκογόνου, μειωμένη παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και αυξημένη χρήση γλυκόζης από τους περιφερικούς ιστούς, με αποτέλεσμα την υπογλυκαιμία.

Είναι σημαντικό για τα άτομα με διαβήτη να παρακολουθούν στενά τα επίπεδα σακχάρου τους όταν είναι άρρωστα και να συμβουλεύονται τον γιατρό τους, καθώς μπορεί να χρειαστούν προσαρμογές στη φαρμακευτική αγωγή τους.

Η σημασία της σωστής διάγνωσης για συντομότερη ανάρρωση

Είτε μιλάμε για κοινό κρυολόγημα είτε για γρίπη είτε ακόμη για λοίμωξη από τον γνωστό μας κορονοϊό, πρόκειται για ιογενείς λοιμώξεις που προσβάλλουν κυρίως το αναπνευστικό. Προκαλούνται, όμως, από διαφορετικούς ιούς, έχουν διαφορετική βαρύτητα συμπτωμάτων, πορεία και πιθανότητα επιπλοκών, καθώς και διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση. Για τους λόγους αυτούς, η προσπάθεια έγκαιρης διάκρισης και αξιολόγησης συμπτωμάτων που προσανατολίζουν προς τη σωστή διάγνωση έχει ιδιαίτερη σημασία. Για τους διαβητικούς ασθενείς ιδιαίτερα, που ούτως ή άλλως ανήκουν στις ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες, η αξιολόγηση των συμπτωμάτων είναι κάτι παραπάνω από καθοριστική.

Ο γρίφος των συμπτωμάτων

Δυστυχώς, τα συμπτώματα και των τριών παραπάνω ιογενών λοιμώξεων παρουσιάζουν σημαντικό βαθμό αλληλοεπικάλυψης, με αποτέλεσμα η κλινική εικόνα να μοιάζει σε πολλές περιπτώσεις.

Η διάγνωση (εκτός από την περίπτωση του κοινού κρυολογήματος που είναι κλινική) επιβεβαιώνεται με ειδικές εξετάσεις. Ετσι, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας -εν προκειμένω τον διαβητολόγο μας- πριν κάνουμε οτιδήποτε.

Κοινό κρυολόγημα. Το κοινό κρυολόγημα συνήθως εξελίσσεται αργά και σταδιακά και τα συμπτώματα είναι ηπιότερα. Ο βήχας του κρυολογήματος συνήθως συνοδεύεται από φτερνίσματα, πονόλαιμο και ρινική καταρροή. Πυρετός, ρίγη, μυαλγίες και πονοκέφαλος είναι σπάνια.

Γρίπη. Τα συμπτώματα της γρίπης είναι σοβαρότερα και εξελίσσονται ταχύτατα. Πονοκέφαλος, πυρετός, ρίγη, μυαλγίες, αδυναμία ή αίσθημα κόπωσης, συνοδευόμενα από βήχα, πονόλαιμο και ρινική συμφόρηση ή καταρροή αποτελούν την τυπική κλινική εικόνα.

COVID-19. Οι πάσχοντες από COVID-19 εμφανίζουν τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα κύρια συμπτώματα:

• Πυρετό >37,8^οC
• Ξηρό και επίμονο βήχα
• Απώλεια ή μεταβολή της όσφρησης ή/και της γεύσης

Η παρουσία αυτών των συμπτωμάτων θα πρέπει να σας οδηγεί στην άμεση αναζήτηση ιατρικής συμβουλής για τις περαιτέρω ενέργειες, ώστε να αποφύγετε όχι μόνο σοβαρή απορρύθμιση του σακχάρου, αλλά ακόμη σοβαρότερες επιπλοκές από το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό σύστημα.

*Από το ένθετο Διαβήτης  που κυκλοφορεί με τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής

Ειδήσεις Σήμερα

Αλέκα Καμηλά: Ο γιος της είναι ανερχόμενο αστέρι στο μπάσκετ στις ΗΠΑ