Πρόκειται για την ασθένεια που προκαλείται από βακτήρια του γένους της λεπτόσπειρας. Προκαλούν ίκτερο και προσβάλλουν το συκώτι και τα νεφρά. Περισσότερα από 150 είδη θηλαστικών απειλούνται από τη λεπτοσπείρωση. Οι άνθρωποι, που κινδυνεύουν περισσότερο, είναι εκείνοι που δουλεύουν σαν αγρότες, στην ύπαιθρο, στο μάζεμα σκουπιδιών, στις αποχετεύσεις, οι κολυμβητές σε λίμνες και ποτάμια. Επίσης, η λεπτοσπείρωση είναι συχνότερη σε περιοχές με έντονη βροχή, καθώς το υγρό κλίμα ευνοεί την επιβίωση του βακτηρίου. Για αυτό, σε περιοχές με τροπικό ή υποτροπικό κλίμα καταγράφονται πολλά κρούσματα ετησίως. Στην Ελλάδα καταγράφονται περίπου 10 κρούσματα το χρόνο με υψηλή συχνότητα τα νησιά του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η λεπτοσπείρωση συνδέεται με διάφορα συμπτώματα, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι και ασυμπτωματική. Συνήθως, οι ενδείξεις της νόσου εμφανίζονται από τη δεύτερη εβδομάδα της μόλυνσης και μετά. Τα πρώτα συμπτώματα μοιάζουν με ένα κρυολόγημα ή γρίπη. Κάποιες φορές, τα συμπτώματα μπορεί να φαίνεται ότι υποχωρούν, όμως επανεμφανίζονται. Ένας στους δέκα εμφανίζει τη νοσο Weil, που είναι η πιο σοβαρή μορφή της λεπτοσπέιρωσης. Η νόσος μπορεί να εξελιχθεί σε σηψαιμία και θάνατο.

Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου είναι τα εξής:

· Πυρετός και ρίγη
· Βρογχίτιδα και πνευμονία
· Πονοκέφαλος
· Αίσθημα ατονίας και κόπωσης
· Μυϊκή ατονία
· Ίκτερος και νεφροπαθειες
· Αιμορραγία από τη μύτη
· Υποδόρια αιμορραγία
· Επιπεφυκίτιδα
· Γατρεντερίτιδα.

Πώς μεταδίδεται;

Η λεπτόσπειρα μεταφέρεται κυρίως μέσω μολυσμένων ζώων, που είναι ασυμπτωματικοί φορείς. Ποντίκια και τρωκτικά, πρόβατα, κατσίκια, σκύλοι, άλογα, αγελάδες είναι οι πιο συχνοί φορείς. Κάποιες φορές έχουν εντοπιστεί λεπτόσπειρες σε ερπετά, πουλιά και ψάρια. Μέσω των ούρων ή των γεννητικών υγρών, αποβάλλουν τα βακτήρια, τα οποία με τη σειρά τους συγκεντρώνονται σε νερό και χώμα, όπου μπορούν να επιβιώσουν για εβδομάδες. Οι λεπτόσπειρες μπορεί να εισχωρήσουν σε αποθήκες, τροφές κλπ.

Ο άνθρωπος μπορεί να μολυνθεί μέσω των βλεννογόνων, ασυνεχειών του δέρματος και του πεπτικού συστήματος. Η μετάδοση μπορεί να είναι άμεση, όταν υπάρξει επαφή με απεκκρίματα του μολυσμένου ζώου ή έμμεση, αν έρθει σε επαφή με μολυσμένο νερό, τρόφιμο ή έδαφος. Η μετάδοση μεταξύ των ανθρώπων είναι σπάνια, αλλά δεν αποκλείεται να πραγματοποιηθεί μέσω σεξουαλικής επαφής ή θηλασμού.

Η επώαση του βακτηρίου μπορεί να διαρκέσει από 3 έως και 20 ημέρες και αυτή η διακύμανση εξαρτάται από τον τρόπο μετάδοσης και μόλυνσης, την ποσότητα και το πόσο λοιμογόνο είναι το στέλεχος της λεπτόσπειρας με το οποίο ήρθε σε επαφή το άτομο.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί – θεραπευτεί

Για τη διάγνωση, απαιτείται κλινική εξέταση, αξιολόγηση των συμπτωμάτων και εργαστηριακός έλεγχος. Αν υπάρχει υψηλή υποψία κινδύνου μόλυνσης, τότε προτείνεται η χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής. Γενικά, η λεπτοσπείρωση δεν διαγιγνώσκεται συχνά λόγω της ομοιότητας των συμπτωμάτων της με άλλες παθήσεις ή την απουσία ύπαρξης συμπτωμάτων.

Για την αντιμετώπιση της λεπτοσπείρωσης είναι επιβεβλημένη η συνεχής ιατρική παρακολούθηση προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές. Η άμεση θεραπεία μπορεί να μειώσει κατά πολύ τη σοβαρότητα της μόλυνσης.