Η παρουσία του Αργεντίνου σούπερ σταρ στον Λευκό Οίκο, όπως ήταν φυσικό, δίχασε. Πολλοί είπαν ότι κακώς πήγε και άλλοι ότι δεν θα μπορούσε να μην πάει, από τη στιγμή που αποτελεί τον κυριότερο εκφραστή του MLS και τον χορό εκατομμυρίων που έχει στηθεί γύρω του. Το ίνδαλμα για εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο (σ.σ. ανάμεσά τους είναι και μπόμπιρες από το Ιράν, τη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ, τη Βενεζουέλα κλπ) απέφευγε σαν τον διάβολο το λιβάνι να τοποθετηθεί πολιτικά.

Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση ήταν αναγκασμένος να το κάνει, είτε με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Αν επέλεγε να πει όχι στην πρόσκληση Τραμπ, θα έστελνε ένα ηχηρό μήνυμα στον πλανητάρχη και σίγουρα θα προκαλούσε τη μήνη του, καθώς δεν δέχεται να του γυρίζει την πλάτη κανείς. Το γεγονός ότι είπε ναι, πάλι ήταν μια πολιτική επιλογή καθώς έδωσε την ευκαιρία στον Πρόεδρο των ΗΠΑ να βάλει ακόμη ένα φωτογραφικό λάφυρο στο οβάλ γραφείο.

Για να είμαστε δίκαιοι, η πρόσκληση Τραμπ ήταν σε κάθε περίπτωση δύσκολα διαχερίσιμη για τον Μέσι. Θυμίζουμε ότι το Μουντιάλ γίνεται και στις ΗΠΑ, αγωνίζεται στο αμερικανικό πρωτάθλημα και ο πρόεδρος της ΦΙΦΑ, Τζιάνι Ινφαντίνο, με κάθε τρόπο σπρώχνει κάθε ποδοσφαιρικό προϊόν στην «αγκαλιά» του πλανητάρχη, τιμώντας με κάθε τρόπο την φιλία τους. Ακόμη και ποδοσφαρικό νόμπελ ειρήνης τού απέδωσε για να του μετριάσει την πίκρα που δεν του έδωσαν το κανονικό.

Μοιραία η παρουσία του Μέσι δίπλα στον Τραμπ, προκάλεσε συγκρίσεις με το τι θα έκανε ο ποδοσφαιρικός του πατέρας, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, αν ήταν στη θέση του. Ο αντισυμβατικός Ντιέγκο, είτε δεν θα πήγαινε ποτέ στο ραντεβού -καθώς είχε δηλώσει με στόμφο «Μισώ οτιδήποτε προέρχεται από τις ΗΠΑ. Το μισώ με όλη μου την καρδιά»- είτε θα επέλεγε να πάει αλλά όχι για να βγάλει φωτογραφία με τον Τραμπ, αλλά για να τον… κράξει σε παγκόσμια μετάδοση.

Ποιος δεν θυμάται εκείνη την ημέρα του 2000 στο Βατικανό, όταν όλα ήταν έτοιμα για να υποδεχθεί σε μια ειδική ακρόαση ο Πάπας Ιωάννης-Παύλος ΙΙ τον πιο διάσημο ποδοσφαιριστή του κόσμου; Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, ο Ντιέγκο Μαραντόνα, μαζί με τη μητέρα του και την τότε σύζυγό του, θα έπρεπε να βρίσκονται μια συγκεκριμένη ώρα στα άδυτα του Βατικανού, μόνο που δεν είχαν υπολογίσει έναν αστάθμητο παράγοντα: Τον ίδιο τον Ντιεγκίτο που ποτέ δεν τα πήγαινε καλά με τα πρωτόκολλα. Ίσως για πρώτη φορά, ένας κοινός θνητός τόλμαγε να στήσει τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όχι μία, ούτε δύο αλλά τρεις ολόκληρες ώρες!

Τελικά, όταν εδέησε να εμφανιστεί συνάντησε τον Πάπα, αλλά δεν έφυγε με τις καλύτερες εντυπώσεις και φρόντισε αυτό να γίνει γνωστό σε όλη την υφήλιο. Βγαίνοντας από το Βατικανό και περικυκλωμένος από δημοσιογράφους, άνοιξε το στόμα του και αποδόμησε την συνάντηση ανάμεσα στους δύο πιο διάσημους άνδρες της Ιταλίας και του κόσμου, λέγοντας: «Περίμενα να βρω αγίους και είδα χρυσά ταβάνια, χρυσούς πολυελαίους και κουρτίνες». Ούτε φυσικά θα περιμέναμε από τον Ντιέγκο Μαραντόνα να καλυφθεί με τον χρυσοποίκιλτο χιτώνα των Αράβων την ώρα της απονομής του παγκοσμίου κυπέλλου στην Αργεντινή.

Κοντολογίς, οποιαδήποτε σύγκριση που πάει να επιχειρηθεί ανάμεσα στον Μαραντόνα και τον Μέσι σχετικά με τις πολιτικές τους δραστηριότητες, αδικεί και τους δύο. Άλλωστε ο Ντιέγκο ήταν και θα παραμείνει μοναδικός και ο Μέσι ποτέ δεν διεκδίκησε κάτι παραπάνω από όσα γίνονται εντός γηπέδου!