Η απόφαση, που παρουσιάζεται ως «μονόδρομος», προβάλλεται από τις Ομοσπονδίες πωλητών και παραγωγών ως πράξη… αντίστασης απέναντι στην ακρίβεια και τη φορολογική πίεση. Ωστόσο, για χιλιάδες καταναλωτές, η συγκεκριμένη κίνηση μοιάζει περισσότερο με αυτογκόλ σε βάρος της κοινωνίας, σε μια περίοδο όπου η πρόσβαση σε προσιτά προϊόντα είναι κρίσιμη.

Οι εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών υποστηρίζουν ότι «οι λαϊκές αγορές δεν αντέχουν άλλο», κατηγορώντας την Πολιτεία για πολιτικές που αυξάνουν το κόστος παραγωγής και διακίνησης. Παράλληλα, δηλώνουν ότι «στέκονται στο πλευρό των αγροτών», επιχειρώντας να συνδέσουν την απεργία με τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Όμως, η πραγματικότητα είναι πως η ολική παύση λειτουργίας των λαϊκών αγορών στερεί από τα νοικοκυριά μια από τις τελευταίες εναπομείνασες πηγές οικονομικών επιλογών, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους πολίτες που ήδη δοκιμάζονται.

Τα αιτήματα που προβάλλονται -η ακρίβεια, το κόστος παραγωγής, ο τεκμαρτός τρόπος φορολόγησης, η πρόσθετη επιβάρυνση 10%, το ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής και οι τροποποιήσεις του Ν. 4849/2021- αποτελούν πράγματι ζητήματα που χρήζουν συζήτησης. Ωστόσο, η επιλογή της επ’ αόριστον απεργίας, φέρεται να δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι πωλητές επιδιώκουν λύσεις ή απλώς μετακυλούν το βάρος στους καταναλωτές. Όπως σχολιάζουν στελέχη της αγοράς, «η απεργία δεν χτυπά την Πολιτεία, αλλά τον κόσμο που ψωνίζει καθημερινά στις λαϊκές».

Η ρητορική περί «μονοδρόμου» και «αδιεξόδου» συνοδεύεται από δραματικούς ισχυρισμούς, όπως «όταν ο αγρότης αδυνατεί να καλλιεργήσει λόγω έλλειψης εισοδήματος, τότε όλοι οι υπόλοιποι είμαστε καταδικασμένοι να πεινάσουμε». Την ίδια στιγμή, οι Ομοσπονδίες καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση «αγνοεί τα υπομνήματα» και ότι κάποιοι «ονειρεύονται λουκέτο στις λαϊκές αγορές». Πρόκειται για μια αφήγηση που επιχειρεί να μετατρέψει μια επαγγελματική διεκδίκηση σε πολιτικό θρίλερ, με τους καταναλωτές εγκλωβισμένους στη μέση.

Η απεργία επ’ αόριστον παρουσιάζεται ως «μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση». Στην πράξη, όμως, το μήνυμα που λαμβάνει η κοινωνία είναι πως οι λαϊκές αγορές, αντί να αποτελούν ανάχωμα στην ακρίβεια, επιλέγουν να αποσύρουν την πιο προσιτή αγορά της χώρας, αφήνοντας τα νοικοκυριά εκτεθειμένα και τους ίδιους τους παραγωγούς χωρίς εισόδημα. Μια κίνηση που, αντί να ενισχύει τον θεσμό, τον φέρνει αντιμέτωπο με την ίδια του την ύπαρξη…