Προσπερνούμε ότι μέχρι στιγμής όσες φορές καθυστέρησε η διαδικασία είναι επειδή η δικογραφία έμενε ανοιχτή από τα νέα αιτήματα που υπέβαλαν οι δικηγόροι των συγγενών των θυμάτων. Και πολύ καλά έκαναν οι άνθρωποι, αφού στόχος είναι η συγκέντρωση όλων των απαραίτητων στοιχείων για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ομως, ειλικρινά, αν μια κυβέρνηση ήθελε να δημιουργήσει προσκόμματα και να δυσχεράνει το έργο της Δικαιοσύνης δεν θα προνοούσε για εγκαταστάσεις που διασφαλίζουν την απόλυτη διαφάνεια της δίκης και την απρόσκοπτη πρόσβαση και παραμονή των εκατοντάδων διαδίκων.

Η μεγάλη δίκη θα ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου 2026 και η αίθουσα των συνεδριάσεων στο παλαιό ΤΕΙ Λάρισας είναι ήδη έτοιμη. Η διαδικασία εύρεσης του κατάλληλου χώρου ξεκίνησε τουλάχιστον ένα χρόνο πριν και οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί εδώ και μήνες. Ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος εκτείνεται σε 600 τ.μ. και μπορεί να εξυπηρετήσει έως και 60 κατηγορουμένους και περίπου 250 δικηγόρους που αναμένεται να παραστούν. Ειδική αίθουσα Τύπου προβλέπεται για τους εκπροσώπους του Τύπου και ξεχωριστή αίθουσα για το ακροατήριο, ενώ, αν συμπληρωθούν όλες οι θέσεις, θα μπορούν οι πολίτες που το επιθυμούν να παρακολουθήσουν τη διαδικασία μέσω ζωντανής μετάδοσης σε οθόνες. Επίσης, υπάρχουν τρεις διαφορετικοί χώροι, ένας για τους μάρτυρες, ένας για τους συνηγόρους και ένας για την Αστυνομία.

Αλλά και στην Αθήνα υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη για τις δύο υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον του Αρείου Πάγου για τους πρώην υπουργούς, Χρήστο Τριαντόπουλο και Κώστα Καραμανλή. Για την πρώτη υπόθεση έχουν ολοκληρωθεί οι κτιριακές ρυθμίσεις, για δε τη δεύτερη ολοκληρώνονται αυτές τις ημέρες. Ανάμεσα στις εργασίες που έγιναν, εκτός από τη μετασκευή των χώρων, ήταν και η εγκατάσταση εξοπλισμού με σύγχρονα συστήματα ψηφιοποίησης που διασφαλίζουν ασφάλεια και λειτουργική αυτονομία.

Ολα αυτά μέχρι πρόσφατα δεν ήταν δεδομένα. Να θυμίσουμε ότι όταν ξεκίνησε η δίκη για το Μάτι (4,5 χρόνια μετά την πολύνεκρη τραγωδία), είχε προβλεφθεί μια μικροσκοπική αίθουσα, στο κτίριο 6 της Ευελπίδων, όπου δεν χωρούσαν ούτε καν οι δικηγόροι των δύο πλευρών, ενώ μάρτυρες, συγγενείς και επιζώντες ήταν… απέξω! «Μην ξεχνάτε κι εμάς, κυρία πρόεδρε, παριστάμεθα κι εμείς», φώναζε από το προαύλιο ένας εκ των συνηγόρων, όπως μετέδιδαν τότε οι δικαστικοί συντάκτες. Τελικά, βρέθηκε λύση εκ των υστέρων με τη μεταφορά της δίκης στο Εφετείο. Αντίστοιχα ανεπίτρεπτα σκηνικά είχαν συμβεί και στην πρωτόδικη εκδίκαση της Χρυσής Αυγής, μιας μείζονος σημασίας δίκης για τα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστικά χρονικά.