Για να έχει το καρναβάλι του Ρίο σαν σκηνικό, το 1959 ο Μαρσέλ Καμί γύρισε τον «Ορφέα» και την «Ευρυδίκη» με μαύρους Βραζιλιάνους ηθοποιούς. Για να υπάρχει σταρ στην ταινία το 1956 ο Χάουαρντ Χιουζ έντυσε τον Τζον Γουέιν, Τζένγκις Χαν. Μια ιδιότυπη ιστορία ήταν το «The Black and White Minstrel Show» που προβαλλόταν στο BBC από το 1958 μέχρι το 1978. Λευκοί καλλιτέχνες έβαφαν το πρόσωπό τους μαύρο, τα χείλη τους σε έντονο κόκκινο και τραγουδούσαν μαύρα τραγούδια. Ενα πρόγραμμα για το οποίο το BBC δεν έχει πάψει να ζητάει συγγνώμες. Κάτι που μπορεί να εξηγήσει την απόφαση του Κρίστοφερ Νόλαν να δώσει στην Οδύσσεια τον ρόλο της Ωραίας Ελένης στη μαύρη ηθοποιό Λουπίτα Νιόνγκο.
Οπως και τα υποχρεωτικά ποσοστά στα κάστινγκ του Χόλιγουντ που κάθε ταινία πρέπει να έχει το 30% των μικρών ρόλων ή έναν από τους κύριους ρόλους σε γυναίκες, γκέι, ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και φυλετικές μειονοτικές ομάδες ή άλλες ομάδες που δεν έχουν εκπροσωπηθεί αρκετά στην παραγωγή και την οθόνη. Γεγονός που σημαίνει ότι όταν γυρίζεται η Οδύσσεια, κάπου θα πρέπει να βρεθεί ένας ρόλος για μία μαύρη ή έναν γκέι Κινέζο. Αν όμως γυριστεί η ζωή του Σάκα Ζούλου, δεν υπάρχει υποχρέωση να βρεθούν ρόλοι για ξανθούς Ζουλού. Μια ενοχική προσέγγιση στην τέχνη που θέλει να δίνονται ρόλοι όπως δινόντουσαν τα παπικά έγγραφα που απάλλασσαν τους καθολικούς από τις αμαρτίες τους. Μόνο που τώρα θα είναι η τιμή του εισιτηρίου που θα απαλλάσσει τον θεατή από τις ενοχές του ίδιου και των προγόνων του.
Το σύστημα με τα ποσοστά των αδικημένων μειονοτήτων (οι γυναίκες είναι πλειοψηφία, αλλά δεν βαριέσαι) στις ταινίες δεν δουλεύει. Απόδειξη η Χιονάτη του 2025, παραγωγής των στούντιο Ντίσνεϊ. Μια παραγωγή που αντί να ψυχαγωγεί, διδάσκει πολιτική ορθότητα και όπως ήταν φυσικό, η ταινία πήγε άπατη στο ταμείο.
Ταινίες πολιτικής ορθότητας με τις μαύρες Ελένες και τις Χιονάτες που θα είναι σαν την Γκρέτελ θα συνεχίζουν να βγαίνουν. Στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα υπάρχει μια ομάδα του πεφωτισμένου φιλελευθεράτου που πιστεύει ότι όσοι δεν έχουν τις ίδιες ευαισθησίες θα πρέπει να αλλάξουν ή να το βουλώσουν. Μέχρι οι ίδιοι να πέσουν θύματα του φανατισμού τους και οι μαύρες Ελένες να είναι ο Τζον Γουέιν στον Τζένγκις Χαν του 21ου αιώνα.
Προεκλογική εκστρατεία χωρίς πολλά λόγια
Γίνεται να παίξεις ποδόσφαιρο με σκαρπίνια; Γίνεται. Οσο γίνεται να κάνεις προεκλογική εκστρατεία χωρίς να μιλάς. Και όμως το επικοινωνιακό επιτελείο της Μαρίας Καρυστιανού θα το παλέψει. Μετά τη μνημειώδη γκέλα με τις αμβλώσεις που πρέπει να μπουν σε δημόσια διαβούλευση, η Μαρία Καρυστιανού αποφάσισαν να σταματήσει να μιλάει. Ποιοι το αποφάσισαν; Πού να ξέρεις… Οι Αραμαίοι, τα Χερουβείμ, τα Νεφελίμ ή αυτοί που θα χρηματοδοτήσουν την προεκλογική της εκστρατεία. Υπάρχει και μια στροφή στην επικοινωνιακή πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η σύγχρονη εκδοχή του «Θα αγοράζατε ποτέ μεταχειρισμένο αυτοκίνητο από αυτόν τον άνθρωπο;».
Το σύνθημα με το οποίο αντιμετώπισε ο Τζον Κένεντι τον Ρίτσαρντ Νίξον. Συνοδευόμενο από μία φωτογραφία του «Τρίκι Ντίκι» που με το πρόσωπο που είχε όχι δεν θα αγόραζε κάποιος μεταχειρισμένο αυτοκίνητο, αλλά ούτε πατίνι.
Σήμερα, στην εποχή της πολιτικής ορθότητας, προεκλογική εκστρατεία βασισμένη στα πρόσωπα των αντιπάλων δεν θα μπορούσε να γίνει. Τα πρόσωπα όμως είναι γνωστά. Και η ερώτηση: «Θα θέλατε τον Ανδρουλάκη πρωθυπουργό;» ή τον Τσίπρα ή την Καρυστιανού, είναι υπεραρκετή. Αντιστρέφοντας το πασίγνωστο γνωμικό «ενίοτε μία φράση αξίζει όσο χίλιες φωτογραφίες».
ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΣΑΜΠΟΤΕΡ
Μια είδηση που «κράτησε» μέχρι ένα 24ωρο ήταν της σύλληψης ενός Ελληνα μουσουλμάνου από τη Ροδόπη. Συνελήφθη ύστερα από επιχείρηση που οργανώθηκε από τη Eurojust γιατί πριν από μερικούς μήνες σε συνεργασία με έναν Ρουμάνο προσπάθησαν να καταστρέψουν τους κινητήρες από γερμανικές κορβέτες που ήταν αγκυροβολημένες στο Αμβούργο. Στην μία περίπτωση ρίχνοντας 20 κιλά υλικό που υπήρχε από αμμοβολή στο μπλοκ του κινητήρα. Στην άλλη τρυπώντας σωλήνες τροφοδοσίας καυσίμου, υγρών ψύξης και απενεργοποιώντας ηλεκτρονικούς διακόπτες ασφαλείας σε μία δεύτερη κορβέτα.
Το πρώτο στοιχείο που εντυπωσιάζει είναι ο πρωτογονισμός στις μεθόδους του σαμποτάζ. Σε κανένα δεν χρησιμοποιήθηκε υλικό που θα μπορούσε να ενοχοποιήσει τους χρήστες του αν το είχαν βρει επάνω τους. Το δεύτερο είναι τα ίδια τα πρόσωπα. Ενας Ρουμάνος αγνώστων λοιπών στοιχείων και ένας Ελληνας 54 χρόνων που μετά την απόπειρα σαμποτάζ δεν εξαφανίζεται αλλά επιστρέφει στο χωριό του, δεν παραπέμπουν σε επαγγελματική ομάδα σαμποτέρ, αλλά σε αναλώσιμα πρόσωπα που όποιος τα χρησιμοποίησε δεν είχε πρόβλημα να τα αφήσει να «καούν».
Οπως έγραψε ο «Economist», η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου αλλά οι Ευρωπαίοι σε κατάσταση άρνησης. Τα τύμπανα του πολέμου -ακόμα και όταν παραμένει ψυχρός- φτάνουν στα αφτιά της στρουθοκαμήλου όσο βαθιά και αν έχει χώσει το κεφάλι της.