Μπορεί σε όλους το μυαλό να πήγε στο 2015 όταν με τις επιλογές του όλοι οι Ελληνες ζούσαν με την αγωνία της επόμενης ημέρας, αλλά αυτός για ακόμη μία φορά κάνοντας το άσπρο μαύρο μιλούσε για την τωρινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Αν και αποδείχθηκε ο χειρότερος καραβοκύρης οδηγώντας επί της διακυβέρνησής του την Ελλάδα στα βράχια σήμερα με ποιητικό λόγο θέλησε να δείξει ότι είναι καλός καπετάνιος: «Εσείς λέτε ”βγες μπροστά”. Εγώ απαντώ: τώρα είναι η ώρα του ‘μαζί’. Μαζί να βγούμε μπροστά. Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. Και να φροντίσουμε-χωρίς ανυπομονησία, αλλά με δουλειά μυρμηγκιού-να είναι ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν. Γιατί μας περιμένουν θύελλες. Και πρέπει να έχει πλήρωμα άξιο, έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς, με βασικό γνώρισμα την αγάπη για τον λαό, την αγάπη για το ταξίδι και τον προορισμό».

Ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζοντας στο ίδιο στυλ ανέφερε ότι η Νέα Δημοκρατία «οικειοποιείται την έννοια της ασφάλειας» και εμφανίζεται «ως η παράταξη που δήθεν νοιάζεται για την ασφάλεια των πολιτών», τονίζοντας πως «καμία χώρα δεν μπορεί να είναι ασφαλής όταν η κοινωνία διατρέχεται από τόσο μεγάλη ανασφάλεια».

Παρουσίασε ως χαρακτηριστικές «τρεις στιγμές που πάγωσε ο χρόνος» τις λέξεις «Ντάνιελ, Τέμπη, Βιολάντα», λέγοντας ότι πρόκειται για «τρεις συγκλονιστικές τραγωδίες στην καρδιά της χώρας», που δεν οφείλονται στη «μοίρα» ή σε έναν «μοιραίο καιρό», «μοιραίο σταθμάρχη», «μοιραίο εργoστασιάρχη», αλλά «στον τρόπο που οργανώνουμε την οικονομία, την εργασία, το κράτος και τις υποδομές».

Επίσης, υπογράμμισε ότι «αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι ένας νέος πατριωτισμός», «ένας οικονομικός και κοινωνικός πατριωτισμός», που «θα βάλει τέρμα στις πρακτικές ασυδοσίας του πλούτου» και θα επιτρέψει στους πολίτες «να πάρουν μια βαθιά ανάσα». Με λίγα λόγια επανέλαβε όσα έλεγε και στις προηγουμενες εκλογές με τα οδυνηρά για αυτόν αποτελέσματα.