Μετά το πυρηνικό ατύχημα του 2011 και την εκκένωση των κατοίκων, μερικοί οικόσιτοι χοίροι διέφυγαν από τις φάρμες της περιοχής και άρχισαν να αναπαράγονται με τα ντόπια αγριογούρουνα.

Μέρος της ζώνης παραμένει απαγορευμένη λόγω υψηλών επιπέδων ραδιενέργειας. Προηγούμενες μετρήσεις σε μολυσμένα αγριογούρουνα έδειξαν επίπεδα καισίου-137 πάνω από 300 φορές υψηλότερα από το ασφαλές όριο.

Η περιοχή, με ελάχιστη ανθρώπινη παρουσία και χωρίς εισαγωγή νέων χοίρων, έχει γίνει ένα φυσικό εργαστήριο για τη μελέτη της υβριδοποίησης οικόσιτων χοίρων με τα άγρια συγγενικά τους είδη.

Η υβριδοποίηση οικόσιτων με άγρια ζώα αποτελεί παγκόσμιο θέμα ανησυχίας, συχνά συνδεδεμένο με οικολογικές ζημιές, όμως οι βιολογικοί μηχανισμοί πίσω από αυτή παρέμεναν μέχρι τώρα ασαφείς.

Σε πρόσφατη μελέτη, γενετιστές εξέτασαν τα δείγματα από 191 αγριογούρουνα και 10 οικόσιτους χοίρους που ζούσαν στη ζώνη εκκένωσης μεταξύ 2015 και 2018. Εξέτασαν δύο τύπους DNA: το μιτοχονδριακό (mtDNA), που κληρονομείται μόνο από τη μητέρα, και το πυρηνικό DNA, που κληρονομείται και από τους δύο γονείς. Έτσι μπορούσαν να παρακολουθούν την μητρική καταγωγή ξεχωριστά από την συνολική γενετική ανάμειξη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γονίδια των οικόσιτων χοίρων αραιώθηκαν γρήγορα μέσα σε πέντε γενιές, καθώς οι υβριδικοί απόγονοι συνέχιζαν να αναπαράγονται κυρίως με τα αγριογούρουνα, αποκτώντας σταδιακά περισσότερα χαρακτηριστικά των άγριων ζώων.

Ωστόσο, η ταχεία αναπαραγωγική ικανότητα των οικόσιτων χοίρων – όλο το χρόνο και με μεγάλες γέννες – διατηρήθηκε, επιτρέποντας στον πληθυσμό των υβριδικών χοίρων να αυξηθεί γρήγορα.

«Αυτός ο μηχανισμός πιθανόν παρατηρείται και σε άλλες περιοχές του κόσμου όπου οικόσιτοι χοίροι και αγριογούρουνα διασταυρώνονται», δήλωσε ο Donovan Anderson από το Πανεπιστήμιο Hirosaki.

Η κατανόηση της επιρροής της μητρικής γραμμής μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των αγρίων πληθυσμών και στον περιορισμό των οικολογικών ζημιών από εισβολικά είδη, προσθέτει ο Shingo Kaneko, συν-συγγραφέας της μελέτης.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η μελέτη αυτή προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για την πρόβλεψη και τον έλεγχο της αύξησης των πληθυσμών υβριδικών χοίρων σε περιοχές με παρόμοιες συνθήκες.