Η πρωτοβουλία ξεκίνησε το 2024 σε πτήσεις της Amelia ανάμεσα σε Παρίσι  και Βαγιαδολίδ (Ισπανία) και βασίζεται στη βελτιστοποίηση των σχεδίων πτήσης μέσω μικρών αλλαγών στο υψόμετρο της πτήσης των αεροσκαφών, έναντι μεταβολής της οριζόντιας πορείας τους προκειμένου να αποφευχθεί ο σχηματισμός ιχνών συμπύκνωσης. Με τον τρόπο αυτό, μειώνεται το κλιματικό αποτύπωμα κάθε πτήσης και περιορίζεται  παράλληλα η πρόσθετη κατανάλωση καυσίμου.

Το 2025 η Amelia εφάρμοσε τη λύση σε όλες τις πτήσεις της που πληρούσαν τις προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών Airbus A319/320 και Embraer ERJ-145. Σύμφωνα με τα μοντέλα εκτίμησης κλιματικού αποτυπώματος που χρησιμοποιήθηκαν, η πρωτοβουλία συνέβαλε στην αποφυγή περισσότερων από 2.000 τόνων ισοδύναμων εκπομπών CO₂ (CO₂e) μέσα στο 2025, μειώνοντας κατά περίπου 70% τον μέσο κλιματικό αντίκτυπο ανά πτήση. Το πρόγραμμα αποτελεί μέρος του έργου DECOR, το οποίο υποστηρίζεται από το επενδυτικό σχέδιο France 2030.

Τα ίχνη ατμοσφαιρικής συμπύκνωσης των αεροσκαφών αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό αλλά και ιδιαίτερα συγκεντρωμένο ποσοστό της κλιματικής επίδρασης της αεροπορίας: περίπου το 5% των πτήσεων ευθύνεται για έως και το 80% του φαινομένου.

Μια πρακτική προσέγγιση με μετρήσιμα αποτελέσματα: πάνω από 2.000 τόνοι CO₂e αποφεύχθηκαν*

Αντί για θεωρητικές προσεγγίσεις, η Amelia επέλεξε μια στοχευμένη στρατηγική, επικεντρώνοντας την προσπάθεια της μόνο στις πτήσεις με τη μεγαλύτερη πιθανότητα δημιουργίας επίμονων ιχνών συμπύκνωσης. Με την επιλογή αυτών των πτήσεων υψηλής κλιματικής επιβάρυνσης, η εταιρεία μπόρεσε να περιορίσει την αβεβαιότητα που υπάρχει γύρω από το φαινόμενο και να παρέμβει μόνο στις περιπτώσεις όπου το περιβαλλοντικό όφελος είναι πραγματικά σημαντικό. Τα αποτελέσματα του 2025 είναι ενδεικτικά:

• 2.000 έως 2.500 καθαροί τόνοι ισοδύναμου CO₂ αποφεύχθηκαν μετά από ανάλυση εκ νέου με τη χρήση σύγχρονων μοντέλων, λόγω προσαρμογών στα σχέδια πτήσης.
• Μόλις 59 πτήσεις τροποποιήθηκαν σε ολόκληρο το έτος, από περισσότερες από 6.400 πτήσεις που πραγματοποιήθηκαν το 2025.
• Ελεγχόμενη πρόσθετη κατανάλωση καυσίμου: η συνολική επίδραση των αλλαγών παρέμεινε κάτω από 0,1% επιπλέον καυσίμου στο ετήσιο σύνολο των επηρεαζόμενων πτήσεων.

Απλή και αξιόπιστη εφαρμογή

Η επιχειρησιακή ωριμότητα της λύσης που ανέπτυξαν η Amelia και η Thales βασίζεται κυρίως στη μικρή προσαρμογή του υψόμετρου της πτήσης πριν από την υποβολή του σχεδίου πτήσης. Η συγκεκριμένη επιλογή επέτρεψε την εύκολη ενσωμάτωσή της εφαρμογής στη διαδικασία προετοιμασίας πτήσεων της Amelia σε όλα τα επίπεδα της εταιρείας.

«Στοχεύοντας στις πτήσεις με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, ξεπερνάμε το εμπόδιο της επιστημονικής αβεβαιότητας σχετικά με το μέγεθος του φαινομένου και επικεντρωνόμαστε σε άμεσες δράσεις», δήλωσε ο Adrien Chabot, Director of Sustainability της Amelia.

Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν και επαληθεύθηκαν από τη νεοφυή επιστημονική εταιρεία Klima. Η διαδικασία επαλήθευσης περιλάμβανε επίσης επιτόπιους ελέγχους με επίγειες κάμερες, με τη συμβολή των εταιρειών SII και Reuniwatt.  Η προσέγγιση αυτή δημιούργησε άμεση σύνδεση ανάμεσα στις προβλέψεις για ίχνη (contrails) και στην επιβεβαίωσή τους στην πράξη, τόσο στις πτήσεις της Amelia όσο και σε άλλες πτήσεις που κινούνται στην ίδια περιοχή.

«Η επιτυχία αυτή προκύπτει στο πλαίσιο της στρατηγικής της Thales αξιοποίησης της τεχνολογίας για επιτάχυνση της μετάβασης σε μια πιο βιώσιμη και υπεύθυνη αεροπορία. Ενσωματώνοντας την αποφυγή σχηματισμού ιχνών ατμοσφαιρικής συμπύκνωσης στα εργαλεία σχεδιασμού πτήσεων, αποδεικνύουμε ότι τα κλιματικά οφέλη μπορούν να είναι μετρήσιμα σε πραγματική κλίμακα », δήλωσε ο Yannick Assouad, Executive Vice President Avionics της Thales.

Με το βλέμμα στο 2026

Βασιζόμενη σε αυτά τα αποτελέσματα, η Amelia θα συνεχίσει να εφαρμόζει αυτές τις λύσεις το 2026. Στόχος της είναι να ενθαρρύνει τη συστηματική ενσωμάτωση των μη-CO₂ επιπτώσεων στις στρατηγικές απανθρακοποίησης του αεροπορικού τομέα, καθώς και στην προετοιμασία για μελλοντικές ευρωπαϊκές κανονιστικές απαιτήσεις.

Σημείωση για τη μεθοδολογία που εφαρμόστηκε: 

Οι επιπτώσεις που προκαλούνται από τα ίχνη συμπύκνωσης («contrails») αποτελούν ένα σημαντικό — αν και σύνθετο — στοιχείο της κλιματικής επίδρασης της αεροπορίας. Σύμφωνα με τα τρέχοντα μοντέλα επιβάρυνσης ακτινοβολίας, η συμβολή τους στην υπερθέρμανση του πλανήτη εκτιμάται ότι είναι της ίδιας τάξης μεγέθους με εκείνη του CO2, αν και οι μηχανισμοί θέρμανσης που συνδέονται με αυτά τα δύο φαινόμενα είναι πολύ διαφορετικοί.

*Οι υπολογισμοί κλιματικής επίδρασης βασίζονται σε μεθοδολογία που χρησιμοποιεί το μοντέλο CoCiP, μετεωρολογικά δεδομένα επανάλυσης ERA5, και εκφράζονται σε EGWP100 (Effective Global Warming Potential σε ορίζοντα 100 ετών) ώστε να διασφαλίζεται αυστηρή σύγκριση με τις εκπομπές CO2.