Γιάννης Παπαδάτος

Ο καταλανικός αλυτρωτισμός περνάει τα σύνορα

Σε λίγες μέρες υπάρχει περίπτωση τα Πυρηναία να θυμίζουν το όρος Καντίλ. Αν δεν σας λέει κάτι, πρόκειται για την οροσειρά που χωρίζει το τουρκικό από το ιρακινό Κουρδιστάν και αποτελεί καταφύγιο των ανταρτών του ΡΚΚ!.

Toυς μεταρρυθμιστές πολλοί αγάπησαν. Τις μεταρρυθμίσεις;

  Δύο μήνες πριν, ο Εμανουέλ Μακρόν παραπονιόταν πως «η Γαλλία δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί επειδή οι Γάλλοι σιχαίνονται τις μεταρρυθμίσεις». Αυτό δεν τον εμποδίζει να τις εφαρμόζει απτόητος μέσω διαταγμάτων (εργασιακά, περικοπή κοινωνικών και δημοσίων δαπανών, φιλοεπιχειρηματική νομοθεσία), παρόλο που τα δύο τρίτα των Γάλλων δυσφορούν και τα αριστερά συνδικάτα τον έχουν ταράξει στις απεργίες. Η σιωπηλή πλειοψηφία επιβραβεύει τη στάση του «προέδρου των πλουσίων», αν πιστέψουμε την έρευνα-αποκάλυψη της «Figaro» πως αν γίνονταν σήμερα εκλογές ο Μακρόν θα ανέβαινε από 24% σε 28% στον πρώτο γύρο, κλέβοντας ψήφους από τον Φιγιόν..

Eθνική Συρίας ή «Εθνική Ασαντ»;

  Πριν από λίγες μέρες η εθνική ποδοσφαίρου της Συρίας λίγο έλειψε να γράψει ιστορία αποκλείοντας την Αυστραλία από τα τελικά του Μουντιάλ. Οι Αυστραλοί προκρίθηκαν με την ψυχή στο στόμα, καθώς βρέθηκαν να χάνουν μέσα στην έδρα τους από τους «πρόσφυγες» Σύρους διεθνείς, που έπαιξαν τους «εντός έδρας» αγώνες στη Μαλαισία..

«Αυτοκτόνησαν» οι Κούρδοι του Ιράκ

  Καταστροφικό για την κουρδική υπόθεση αποδείχθηκε τελικά το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του ιρακινού Κουρδιστάν, που οργάνωσε ασυλλόγιστα στις 25 Σεπτεμβρίου ο ηγέτης της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης, Μασούντ Μπαρζανί, με την προτροπή του Ισραήλ, αλλά χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ και παρά τη λυσσαλέα αντίδραση Ιράν-Τουρκίας-Ιράκ..

Oι Κινέζοι θέλουν (και) την Aramco!

   Κίνηση μείζονος γεωπολιτικής σημασίας για τη Μέση Ανατολή και τις παγκόσμιες ισορροπίες ήταν η αιφνιδιαστική προσφορά των Κινέζων να αγοράσουν το 5% της Aramco, ήτοι να «βάλουν πόδι» στο σαουδαραβικό βασίλειο, άνευ του οποίου η αμερικανική κυριαρχία στη Μέση Ανατολή θα κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος!.

Kαταλωνία, Ωρα Μηδέν  

  «Το άρθρο 155 του Συντάγματος είναι σαν ατομική βόμβα. Υπάρχει ως απειλή, αλλά ποτέ δεν πέρασε από κανενός το μυαλό να το εφαρμόσει», δήλωσε με φανερή ανησυχία στην Εl Mundo πηγή του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ισπανίας. Η μία και μοναδική φορά που ένας Ισπανός πρωθυπουργός επέσεισε τον μπαμπούλα του άρθρου 155 σε περιφερειακή κυβέρνηση (η οποία ειρήσθω εν παρόδω συμμορφώθηκε χωρίς πολλά-πολλά) ήταν το 1989, όταν ο σοσιαλιστής Φελίπε Γκονζάλες τόνισε στους ιθύνοντες των Καναρίων Νήσων ότι παραβιάζουν τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες….

H Μαρίν Λεπέν «προσαρμόζεται»

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο «Καταλανός τυχοδιώκτης» Πουτζδεμόν δεν ήταν οι μόνοι «επαναστάτες» που προσγειώθηκαν άτσαλα στην πραγματικότητα..

Ο ΙSIS νικάει στον πόλεμο της προπαγάνδας  

Μπορεί στρατιωτικά ο ISIS να συντρίβεται σε Συρία-Ιράκ, αλλά στον πόλεμο της προπαγάνδας τα πηγαίνει μια χαρά. Αυτή είναι, δυστυχώς, η εκτίμηση της αυστραλιανής κυβέρνησης και του επιστημονικού συνεργάτη της, Τζούλιαν Ντρούγκαν. .

Τι τρέχει στη «Βόρεια Καταλωνία»;

   Στο νοτιοδυτικό άκρο των μεσογειακών ακτών της Γαλλίας βρίσκεται η επαρχία των Ανατολικών Πυρηναίων (Pyrenees- Orientales), που οι ντόπιοι αποκαλούν «Βόρεια Καταλονία». Η ορεινή περιοχή καταλήφθηκε από τη Γαλλία τον 17ο αιώνα και οι 470.000 κάτοικοί της διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με τα αδέλφια τους στο Νότο. Αρκετοί κατέφυγαν εκεί στη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο και ρίζωσαν στα γαλλικά χώματα..

Δώστε μια θέση στον Γερούν!  

Προφανώς τα ονόματα Σίμπραντ Μπούμα και Βάουτερ Κόλμεες δεν σας λένε τίποτα. Ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ήταν οι επικρατέστεροι διάδοχοι του αξέχαστου Γερούν Ντάισελμπλουμ στο υπουργείο Οικονομικών της Ολλανδίας. Ο ευθυτενής -και ιδιαίτερα αγαπητός στους Ελληνες και τους Ιταλούς- διοπτροφόρος πολιτικός θα μας αδειάσει αύριο τη γωνιά ύστερα από μια πενταετία ευδoκίμου θητείας στο τιμόνι του Eurogroup (πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια από το 2012…). Κατά 99% ο Μαρκ Ρούτε θα παρουσιάσει αύριο 10/10 την τρίτη του κατά σειρά κυβέρνηση, ύστερα από έξι (!) μήνες εξαντλητικών μετεκλογικών διαπραγματεύσεων (Ως γνωστόν χώρες σαν την Ολλανδία λειτουργούν και χωρίς κυβέρνηση)..