Θέλοντας, ακόμη και η ίδια, να γνωρίζω σε τι αναφέρομαι συζήτησα το θέμα με έναν ειδικό. Τον καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Χρήστο Ελευθεριάδη.

«Ο,τι έχουμε πάνω στη Γη είναι διάφορα στοιχεία. Εχουμε υδρογόνο, οξυγόνο, σίδηρο, χαλκό, φυσικό ουράνιο το οποίο βρίσκεται στη φύση με δύο ισότοπα. Το ένα -το 235- με 92 πρωτόνια και 143 νετρόνια και το 238 πάλι με 92 πρωτόνια, αλλά με 146 νετρόνια. 3 λιγότερα. Πού έγκειται το θέμα του εμπλουτισμού του ουρανίου; Από αυτά τα δύο ουράνια αυτό που δίνει εύκολα ενέργεια όταν σπάζει και παρέχει αυτό το μεγάλο ποσό ενέργειας είναι το 235. Αλλά αυτό στη φύση είναι λίγο. Είναι μόλις το 0,7 %. Λιγότερο από το 1 %. Και ο εμπλουτισμός συνίσταται στο ότι αυξάνουμε το ποσοστό του μέσα στο ουράνιο που χρησιμοποιούμε μέσα στους αντιδραστήρες. Τουλάχιστον τους συνηθισμένους. Χρειαζόμαστε ουράνιο που να μην είναι μόνο το 0,7%, αλλά να είναι 2,3,4,5%. Αυτοί είναι οι συνηθισμένοι αντιδραστήρες. Για αυτό, λοιπόν, κάνουμε εμπλουτισμό ουρανίου. Μερικές φορές εμπλουτίζουμε και πιο ψηλά.

Τώρα που το συζητάμε, το Ιράν έχει εμπλουτισμένο ουράνιο στο 60% σύμφωνα με την πληροφορία που έχουμε από τη Διεθνή Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας. Και αν το πας στο 90% -που από ό,τι φαίνεται μπορεί να το φτάσει, έχεις αυτό που λέμε, δηλαδή έχεις ουράνιο τόσο πολύ εμπλουτισμένο που είναι ό,τι πρέπει για πυρηνικά όπλα. Αρα τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται τα πράγματα. Αυτό είναι το πρόβλημα και ο φόβος που υπάρχει στην κοινωνία πολλών κρατών, μην τυχόν και το Ιράν φτάσει τον εμπλουτισμό σε τέτοιο επίπεδο ώστε να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα στα χέρια ανθρώπων που δεν τους εμπιστεύεται ο υπόλοιπος κόσμος.

Συνηθισμένο αντιδραστήρα αν θέλεις να κάνεις σαν αυτούς που κάνει η Τουρκία, τώρα, θέλεις έναν εμπλουτισμό στο 3-4%, βαριά βαριά. Εχει αντιδραστήρες και με φυσικό ουράνιο, αλλά αυτοί έχουν έναν άλλο κίνδυνο. Που δεν είναι και πολύ γνωστός. Δεν είπαμε πως υπάρχει ένα ουράνιο που παράγει εύκολα ενέργεια; Το 235. Δεν είπαμε πως υπάρχει και το 238, αυτό που δεν σχάζεται; Αν όμως αυτό που δεν σχάζεται μέσα σε έναν αντιδραστήρα πάρει ένα νετρόνιο θα καταλήξει να γίνει πλουτώνιο!

Και το Ιράν έχει έναν αντιδραστήρα φυσικού ουρανίου -μικρής ισχύος- αλλά αυτός είναι ένας αντιδραστήρας που παράγει εύκολα πλουτώνιο. Το πλουτώνιο είναι ένα πολύ καλό σχάσιμο υλικό -ξεχωρίζει εύκολα, πιο εύκολα από το ουράνιο, γιατί είναι άλλο στοιχείο, άρα μπορείς εύκολα να το ξεχωρίσεις. Και αυτό είναι, επίσης, πολύ καλό για πυρηνικό όπλο. Για καύσιμο σε αντιδραστήρα, αν το μυαλό σου είναι στο καλό. Αν όμως είναι στο κακό… Αυτός είναι ο φόβος. Θα ήταν εύκολο να γίνουν συμφωνίες με το Ιράν.

Αν τους έδιναν τεχνολογία πυρηνικής ενέργειας με έλεγχο από έναν πολύ σοβαρό Οργανισμό -σπάνια το λέω αυτό για διεθνείς οργανισμούς- τη Διεθνή Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας, νομίζω πως η κοινωνία θα ησύχαζε γιατί, όπου ελέγχει η Διεθνής Επιτροπή γίνεται σωστή δουλειά. Από την άλλη πλευρά, το Ιράν υφίσταται όλες τις συνέπειες από τις κυρώσεις και πολύ θα ήθελε να αρθούν αυτές οι κυρώσεις, άρα και η Δύση μπορεί να δώσει στο Ιράν και το Ιράν να υποχωρήσει και, κυρίως, να εγκαταλείψει αυτή τη ρητορική. Οταν έχεις μία δύναμη που σου λέει πως «σκοπός μου είναι να εξαφανίσω το Ισραήλ, να το πετάξω στη θάλασσα, να μη μείνει κανένας Εβραίος στη Γη» κ.λπ. δεν βρίσκεται η άκρη.

Οσο περνούν οι μέρες, σύμφωνα πάντα με τις συνεχείς τοποθετήσεις του προέδρου Τραμπ, η κατάσταση διαμορφώνεται μονοθεματικά. Πως ο ναυτικός αποκλεισμός από τις αμερικανικές δυνάμεις θα συνεχιστεί έως ότου υπάρξει η συμφωνία για τα πυρηνικά. Ως εκ τούτου γίνεται ακόμη πιο σκληρή και με απροσδιόριστο χρονικό διάστημα σοβαρών επιπτώσεων για την παγκόσμια κοινότητα. Τουλάχιστον, εμείς αποκτήσαμε μία ακόμη γνώση! Για το τι είναι…, βρε παιδί μου, αυτό το εμπλουτισμένο ουράνιο που κυριαρχεί, ξαφνικά, στο λεξιλόγιο της καθημερινότητάς μας.