Από τη στιγμή που η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα τάραξε τα νερά ήταν δεδομένο πως οι κυματισμοί θα επηρέαζαν όχι μόνο την Κουμουνδούρου, αλλά και τη Χαριλάου Τρικούπη. Oμως έστω και ως αναμενόμενο, δεν παύει να προκαλεί θυμηδία η ευκολία με την οποία το ΠΑΣΟΚ υποκύπτει στον πειρασμό της παροχολογίας, όπως άλλωστε και η ευκολία με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας αντιγράφει τον παλιό, κακό εαυτό του.

Πάρτε για παράδειγμα τα Μέσα Μεταφοράς. Το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε δωρεάν μετακινήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για νέους έως 24 ετών, με την ΕΛΑΣ να ανεβάζει την προσφορά για όλες και όλους, πλην τουριστών. Εντάξει, δεν αποτελεί δα και κάποια πρωτοτυπία, δεδομένου ότι κάτι αντίστοιχο λειτουργεί στο Λουξεμβούργο (την πιο πλούσια χώρα της Ευρώπης), αλλά και σε πόλεις όπως το Ταλίν της Εσθονίας και το Βελιγράδι. Για την περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα πάντως εικάζουμε ότι η έμπνευση ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα από τον νεοεκλεγέντα σοσιαλιστή δήμαρχο της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι. Ανοίγουμε παρένθεση: Για την ώρα το εισιτήριο στη Ν. Υόρκη αντί να μηδενιστεί ανέβηκε στα 3 δολάρια από 2,90 δολάρια, βάσει απόφασης που είχε ληφθεί πριν από την εκλογή Μαμντάνι. Κλείνουμε παρένθεση.

Επιστρέφοντας Ελλάδα, οι δύο πλειοδότες έκαναν μια εκτίμηση του κόστους, στα 35 εκατ. ευρώ το ΠΑΣΟΚ, στα 250 εκατ. ευρώ η ΕΛΑΣ. Οταν ερωτήθηκαν πού θα βρεθούν τα χρήματα, οι απαντήσεις είχαν μεγάλο ενδιαφέρον. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι είναι σχεδόν «το ¼ των διάφορων pass που δίνει ο κ. Μητσοτάκης». Αρα υποθέτουμε ότι θα κόψει από στοχευμένα μέτρα στήριξης που απευθύνονται σε συγκεκριμένες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες, για να τα διαθέσει σε μια οριζόντια πολιτική, η οποία θα συμπεριλαμβάνει και πολίτες υψηλών εισοδημάτων. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, πάλι, αντιπαραβάλλει το χαμηλό κόστος της πρότασης του με τα Youth Pass της κυβέρνησης και τα «εκατομμύρια ευρώ που δίνει η κυβέρνηση σε συμβουλευτικές εταιρίες και απευθείας αναθέσεις».

Για να ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν: Οποια και αν είναι η ερώτηση, «λεφτά υπάρχουν κάπου αλλού και ψηφίστε μας για να τα βρούμε» θα είναι η απάντηση. Αλλά ούτε λέξη για τα χρήματα που θα αφαιρεθούν από τα έσοδα του ΟΑΣΑ, με τα οποία κτίζεται σταδιακά ο νέος, σύγχρονος στόλος των οχημάτων. Ούτε λέξη για το γεγονός πως τίποτα σε μια δημόσια υπηρεσία δεν είναι τζάμπα, ακόμα και όταν παρέχεται δωρεάν. Διότι αυτό σημαίνει ότι πληρώνει το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι, είτε χρησιμοποιούν λεωφορεία είτε όχι. Ενας «πατριωτικός φόρος» για όλους;