Κάποτε το έκυψαν σε κουτί παπουτσιών για να γλιτώσει από τους Ναζί, το έθαψαν σε κήπο στο Λονδίνο για να το ανακαλύψει αργότερα ένας σκύλος, μέχρι που κλέφτες στο Ρίο ντε Τζανέιρο -φημολογείται- το έλιωσαν για να πάρουν το πολύτιμο μέταλλο από το οποίο είναι φτιαγμένο.
Το τρόπαιο του Μουντιάλ κουβαλά μια συναρπαστική ιστορία. Στα σχεδόν 100 χρόνια της διοργάνωσης, το απόλυτο σύμβολο ποδοσφαιρικής δόξας έχει αλλάξει δύο μορφές, από την αρχαιοελληνική «Νίκη» του Ζιλ Ριμέ στο σύγχρονο, εμβληματικό σχέδιο του Σίλβιο Γκαζανίγκα.
Αυτή είναι η ιστορία του πιο περιζήτητου αντικειμένου στον παγκόσμιο αθλητισμό, που από το 1930 μέχρι σήμερα ορίζει την αθανασία των κορυφαίων του «βασιλιά των σπορ».
Μια «άγρια» διαδρομή μέσα στην ιστορία
Η πρώτη εκδοχή του τροπαίου του Μουντιάλ παρουσιάστηκε το 1930, όταν η FIFA διοργάνωσε το εναρκτήριο τουρνουά υπό την ηγεσία του πρωτοπόρου προέδρου της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Ζιλ Ριμέ. Ο Ριμέ ήταν ο μακροβιότερος πρόεδρος της FIFA, διατηρώντας τη θέση του για 33 χρόνια, μεταξύ 1921 και 1954. Αρχικά ονομάστηκε «Νίκη», αλλά αργότερα μετονομάστηκε σε Τρόπαιο Ζιλ Ριμέ, προς τιμήν του ανθρώπου του οποίου το όραμα βοήθησε να γεννηθεί η πιο διάσημη διοργάνωση στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
🏆 Football’s most prestigious trophy
FIFA World Cup trophy evolved from the Jules Rimet Cup to the current design in 1971 ⤵️
⚽️ Original Jules Rimet Trophy permanently awarded to Brazil after third World Cup title in 1970
🥇 Current trophy designed by Italian sculptor Silvio… pic.twitter.com/S1SraHhjkc
— Anadolu English (@anadoluagency) June 3, 2026
Σχεδιασμένο από τον Γάλλο γλύπτη Αμπέλ Λαφλέρ, το τρόπαιο απεικόνιζε τη Νίκη, την αρχαία θεά της νίκης στην ελληνική μυθολογία, να κρατά ψηλά ένα δισκοπότηρο. Κατασκευασμένο από επιχρυσωμένο ασήμι και τοποθετημένο πάνω σε μια βάση από λάπις λάζουλι, εξελίχθηκε γρήγορα σε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες διακρίσεις στον παγκόσμιο αθλητισμό, με την οικοδέσποινα Ουρουγουάη να είναι η πρώτη νικήτρια το 1930.
Κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν, το Τρόπαιο Ζιλ Ριμέ εξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω από ένα βραβείο που σήκωσαν ομάδες όπως η Βραζιλία, η Αγγλία και η Ιταλία. Έγινε ένα κειμήλιο της ιστορίας που άλλαζε χέρια.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ιταλός ποδοσφαιρικός παράγοντας Οτορίνο Μπαράσι έκρυψε το τρόπαιο σε ένα κουτί παπουτσιών κάτω από το κρεβάτι του στη Ρώμη, για να μην πέσει στα χέρια των Ναζί.
Χρόνια αργότερα, μόλις λίγους μήνες πριν από την έναρξη του Μουντιάλ του 1966 στην Αγγλία, ο ανεκτίμητος αυτός ποδοσφαιρικός θησαυρός κλάπηκε κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας έκθεσης. Σε μια απρόσμενη αλλά ευχάριστη κατάληξη για μια από τις πιο διάσημες εξωαγωνιστικές περιπέτειες του αθλήματος, ανακαλύφθηκε τελικά από έναν σκύλο που τον έλεγαν Πικλς – τυλιγμένο σε εφημερίδα, κάτω από έναν φράχτη κήπου στο Νότιο Λονδίνο.
Ένα νέο τρόπαιο για να ενώσει τον κόσμο

Η Βραζιλία έγινε η πρώτη χώρα που κατέκτησε το Μουντιάλ τρεις φορές, αποκτώντας έτσι το 1970 το δικαίωμα να κρατήσει το τρόπαιο Ζιλ Ριμέ μόνιμα στην κατοχή της. Ωστόσο, υπήρξε μια ακόμη ανατροπή στην ιστορία το 1983, όταν το τρόπαιο εκλάπη από τα κεντρικά γραφεία της Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε αντίθεση με το περιστατικό του 1966, δεν υπήρξε κανένας σκύλος-σωτήρας. Το τρόπαιο δεν βρέθηκε ποτέ και πιστεύεται ευρέως ότι το έλιωσαν για να αποσπάσουν το πολύτιμο μέταλλο από το οποίο ήταν φτιαγμένο.
Μέχρι τότε, η FIFA είχε ήδη εισαγάγει ένα τολμηρό νέο σχέδιο για τη σύγχρονη εποχή του Μουντιάλ. Δημιουργία του Ιταλού καλλιτέχνη Σίλβιο Γκαζανίγκα, η σύγχρονη εκδοχή έχει ύψος 36 εκατοστά και είναι χυτευμένη από χρυσό 18 καρατίων. Το σχέδιό του –δύο ανθρώπινες φιγούρες που σηκώνουν θριαμβευτικά τον πλανήτη Γη– αποτυπώνει όμορφα το παγκόσμιο, ενωτικό πνεύμα του ποδοσφαίρου.
Η Δυτική Γερμανία ήταν η πρώτη ομάδα που σήκωσε το τρόπαιο-με τη νέα μορφή του- το 1974, προτού εκθρονιστεί από την Αργεντινή τέσσερα χρόνια αργότερα. Η Βραζιλία, η Γερμανία και η Ιταλία έχουν έκτοτε αυξήσει τις κατακτήσεις τους, ενώ η Γαλλία και η Ισπανία διεκδίκησαν το βραβείο για πρώτη φορά.
Φέτος, στο Μουντιάλ 2026 που διεξάγεται στον Καναδά, το Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η «Αλμπισελέστε» θα έχει ως στόχο να ισοφαρίσει τη Γερμανία και την Ιταλία στους τέσσερις τίτλους διοργάνωσης –έναν πίσω από την πολυνίκη Βραζιλία– καθώς υπερασπίζεται το στέμμα που κατέκτησε το 2022 στο Κατάρ. 48 ομάδες θα αγωνιστούν για το τρόπαιο – περισσότερες από κάθε άλλη φορά.
Απόλυτο σύμβολο δόξας

Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, το σύγχρονο Τρόπαιο του Μουντιάλ δεν απονέμεται μόνιμα σε κανένα έθνος. Οι πρωταθλητές κρατούν στα χέρια τους το αυθεντικό κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής μετά τον τελικό, προτού τους δοθεί ένα επιχρυσωμένο αντίγραφο –το Τρόπαιο Νικητών Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA– για να το κρατήσουν.
Ένα αξιοσημείωτο αντίγραφο δωρίστηκε στον Νέλσον Μαντέλα εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 στη Νότια Αφρική – η μοναδική φορά που ένα άτομο έλαβε ποτέ επίσημη εκδοχή. Ακόμη και το άγγιγμα του αυθεντικού αποτελεί σπάνιο προνόμιο, που επιφυλάσσεται για μια επιλεγμένη ομάδα, η οποία περιλαμβάνει αρχηγούς κρατών, αξιωματούχους της FIFA και πρώην νικητές του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Σήμερα, το Τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου αποτελεί το απόλυτο σύμβολο δόξας, αθανασίας και υπερηφάνειας του ποδοσφαίρου. Από τον Πελέ και τον Ντιέγκο Μαραντόνα μέχρι τον Ζινεντίν Ζιντάν και τον Λιονέλ Μέσι, η εικόνα των αρχηγών των εθνικών ομάδων να υψώνουν το μοναδικό χρυσό βραβείο στον νυχτερινό ουρανό θα παραμείνει για πάντα μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες στον παγκόσμιο αθλητισμό.

