Απόψεις
Απόψεις και άρθρα γνώμης από την έγκριτη δημοσιογραφική ομάδα του Ελεύθερου Τύπου.
Η διακυβέρνηση Γ. Παπανδρέου υπήρξε ο πρόλογος της καταστροφικής κρίσης. Οι αιτίες πολλές: Από το λεχθέν προεκλογικά «λεφτά υπάρχουν» ως το επίδομα των 300 ευρώ, άμα τη αναλήψει της εξουσίας. .
Οι μέτοχοι που συμμετείχαν χθες στη Γενική Συνέλευση της ΔΕΗ και αντιπροσωπεύουν το 73% της εταιρίας έδωσαν σχεδόν ομόφωνα την έγκρισή τους στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και στην πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ. .
Στενόχωρη η διευκρίνιση του γαλλικού υπουργείου Άμυνας για τη μη συμπερίληψη της ΑΟΖ στη ρήτρα αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα. .
Ποιος θα το περίμενε. Ολο το πολιτικό σύστημα παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στο ΚΙΝ.ΑΛ. Ενα κόμμα που εδώ και χρόνια κινείται γύρω στο 8% προκαλεί αναταράξεις..
Το ταξίδι της επιστροφής στην κανονικότητα ξεκίνησε τη στιγμή που δόθηκε η έγκριση για το πρώτο εμβόλιο του κορονοϊού. .
ΕΧΟΝΤΑΣ ανοιχτούς λογαριασμούς με τον εαυτό του και την υστεροφημία του, ο Γ. Παπανδρέου, όπως σχεδόν προανήγγειλε χθες, έσπευσε να «αρπάξει από τα μαλλιά» την ευκαιρία που του έδωσε -άθελά της- η Φ. Γεννηματά, αποσυρόμενη λόγω ασθένειας, από τη μάχη της 5ης Δεκεμβρίου..
Υπάρχει άρθρο στο Σύνταγμα το οποίο γράφει ότι ο βουλευτής μπορεί να βρίζει ασύστολα, να συκοφαντεί και υποδορίως να εκβιάζει και ευθέως να απειλεί και να μένει στο απυρόβλητο; Δηλαδή, όλοι οι υπόλοιποι Ελληνες πολίτες, εφόσον διαπράττουν τοιούτου είδους αδικήματα, κάθονται κανονικά στο σκαμνί για να λογοδοτήσουν και οι βουλευτές όχι; Πλην των τριακοσίων;.
Ανεμβολίαστε φίλε, εδώ και μήνες σε παρακολουθούσαμε να μιλάς καθημερινώς κατά του εμβολιασμού, με επιχειρήματα που καταρρίπτονταν από τις επιστημονικές μελέτες και τα πραγματικά δεδομένα. .
Μέσα σε λίγες ημέρες δύο αποκαλύψεις έφεραν τα πάνω-κάτω στην πολιτική σκηνή και όχι μόνο. Η εξομολόγηση της Φώφης Γεννηματά αρχικά και στη συνέχεια της Ντόρας Μπακογιάννη για τη μάχη που δίνουν με τον καρκίνο σόκαραν αλλά και συγκίνησαν..
Στη μεταπολεμική Ιταλία υπήρχε μια σαφής διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα έξι κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» (Χριστιανοδημοκρατία, Σοσιαλιστές, Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθεροι, Ρεπουμπλικανοί της κυβέρνησης, συν οι Ευρωκομμουνιστές της αντιπολίτευσης) και στο φασιστικό Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, που συνδεόταν με το παρακράτος, τα νατοϊκά παρακλάδια της «Γκλάντιο» και τα φιλοχουντικά σταγονίδια του ιταλικού στρατού και των μυστικών υπηρεσιών, που φιλοδοξούσαν να μιμηθούν τους Ελληνες συνταγματάρχες. .