Το Ιράν επιβάλλει άτυπα τέλη διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ, με ποσά που φτάνουν έως 2 εκατομμύρια δολάρια ανά ταξίδι, δημιουργώντας ουσιαστικά έναν ανεπίσημο «δασμό» σε έναν από τους πιο σημαντικούς ενεργειακούς διαδρόμους παγκοσμίως.

Κάποια πλοία έχουν ήδη καταβάλει τα εν λόγω ποσά, αν και δεν είναι σαφές πώς γίνεται η πληρωμή ή σε ποιο νόμισμα. Δεν φαίνεται να υπάρχει οργανωμένο σύστημα εφαρμογής, ενώ οι συναλλαγές γίνονται διακριτικά, αυξάνοντας την αβεβαιότητα για τα πλοία που μπορεί να επηρεαστούν.

Τα Στενά του Ορμούζ είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια αγορά ενέργειας, καθώς μέσω αυτών διακινείται περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και μεγάλες ποσότητες τροφίμων, μετάλλων και άλλων βασικών εμπορευμάτων. Η εξέλιξη σημειώνεται ενώ η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πολλών χωρών να εξασφαλίσουν τη ροή ενεργειακών πόρων.

Η περιορισμένη διαφάνεια γύρω από τις πληρωμές έχει δημιουργήσει ένταση στη ναυσιπλοΐα, με λίγα πλοία να έχουν περάσει το πέρασμα από την αρχή του πολέμου, ενώ αρκετά συνδέονται με ιρανικά συμφέροντα. Ορισμένα ξένα πλοία ακολουθούν διαδρομές κοντά στις ιρανικές ακτές για ασφάλεια.

Η Ινδία κατάφερε να διασφαλίσει τη διέλευση τεσσάρων πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου πετρελαίου μέσω των Στενών και υπογραμμίζει ότι το διεθνές δίκαιο εγγυάται την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι συζήτησε το ζήτημα με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, αναφορικά με τις επιπτώσεις στη ναυσιπλοΐα και την ενεργειακή ασφάλεια. Στις αναρτήσεις του στα social media τόνισε πως η διατήρηση ανοιχτών και ασφαλών Στενών του Ορμούζ είναι κρίσιμη για ολόκληρο τον κόσμο.

Το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών δεν σχολίασε άμεσα, ενώ ισχύουν περιορισμοί στις τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο. Πηγές αναφέρουν ότι η Τεχεράνη εξετάζει να θεσμοθετήσει τα τέλη στο πλαίσιο μελλοντικής μεταπολεμικής συμφωνίας. Πρόταση βουλευτή προωθεί την υποχρέωση καταβολής τελών από τις χώρες που χρησιμοποιούν τα Στενά ως ασφαλή θαλάσσια οδό.

Για τους παραγωγούς ενέργειας στον Περσικό Κόλπο, ακόμη και ένα άτυπο τέλος θεωρείται απαράδεκτο, καθώς εγείρει ζητήματα κυριαρχίας και δημιουργεί προηγούμενο που θα μπορούσε να μετατρέψει κρίσιμη εμπορική οδό σε εργαλείο πολιτικής πίεσης. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που εξαρτώνται από τη διαδρομή για τις εξαγωγές τους, στρέφονται πλέον σε εναλλακτικούς αγωγούς για να διασφαλίσουν την τροφοδοσία των διεθνών αγορών.