Από το βήμα ο Ρούμπιο δήλωσε «Θα είμαστε πάντα ένα παιδί της Ευρώπης», και δέχθηκε χειροκροτήματα που, σύμφωνα με παρευρισκόμενους, αντανακλούσαν ανακούφιση παρά θαυμασμό. Η τετραετία Τραμπ, η πολιτική απομόνωσης και οι εντάσεις με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ δημιούργησαν, όπως επισημάνθηκε στη διάσκεψη, τη μεγαλύτερη κρίση στις διατλαντικές σχέσεις σε δεκαετίες.

Στο ίδιο πλαίσιο ομιλίας, ο Ρούμπιο επανέλαβε τις θέσεις της κυβέρνησης Τραμπ για την ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική και τη μαζική μετανάστευση, καταδικάζοντας πολιτικές που «κατευνάζουν μια κουλτούρα του κλίματος» ενώ «φτωχαίνουν τον λαό μας» και προειδοποιώντας ότι η μαζική μετανάστευση αυξάνει την πιθανότητα «εξάλειψης του δυτικού πολιτισμού». Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που βρίσκονταν στην αίθουσα σημείωσαν ότι, παρά την πιο ευγενική ρητορική σε σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις, το πολιτικό πλαίσιο παραμένει αμετάβλητο και οι προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεν έχουν αλλάξει ριζικά.

Η απόφαση του Ρούμπιο να απουσιάσει από συνάντηση με Ευρωπαίους ηγέτες για την Ουκρανία, επικαλούμενος συγκρούσεις στο πρόγραμμα, ερμηνεύτηκε από τον Μάρκ Ρούτε ως ένδειξη ότι «Οι ΗΠΑ πρέπει να φροντίζουν ολόκληρο τον κόσμο, όχι μόνο την Ευρώπη. Δεν μπορούν να είναι παντού. Το καταλαβαίνω απόλυτα». Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε λίγες εβδομάδες μετά την απειλή στρατιωτικής επέμβασης στη Γροιλανδία που καταγράφηκε ως κρίσιμο σημείο στη σχέση με τη Δανία και το ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με την Αλίνα Πολιάκοβα, πρόεδρο του Κέντρου Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής, «Ο Ρούμπιο έστειλε το σωστό μήνυμα καθησύχασης και έλαβε θερμή υποδοχή, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες οι Ευρωπαίοι λένε ότι δεν υπάρχει γυρισμός, επειδή το φιάσκο της Γροιλανδίας τους πλήγωσε βαθιά». Επιπλέον, συζητήθηκε η ανησυχία ότι η αμερικανική κυβέρνηση προτιμά διμερείς συμφωνίες έναντι του θεσμού της ΕΕ, κάτι που, όπως επισημάνθηκε, μπορεί να υπονομεύει δεκαετίες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Στο πεδίο της Ουκρανίας αναδείχθηκε η διαφορά στρατηγικής: ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ζητούν πιο σφιχτή στάση απέναντι στη Ρωσία, ενώ, όπως ανέφερε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στη διάσκεψη, «Οι Αμερικανοί επιστρέφουν συχνά στο θέμα των παραχωρήσεων» και αυτές «συζητούνται μόνο στο πλαίσιο της Ουκρανίας, όχι της Ρωσίας». Στη διάσκεψη καταγράφηκαν επίσης αναλύσεις για την πιθανότητα ευρωπαϊκής αναβάθμισης της αμυντικής πολιτικής και για τον ρόλο της πυρηνικής ομπρέλας στην επόμενη φάση των διατλαντικών σχέσεων.