Πολιτικά χρησιμοποιήθηκε συχνά από την ριζοσπαστική δεξιά και κυρίως από τον Ερικ Ζεμούρ, για να δείξει το πόσο αναγκαίος είναι ο μεταναστευτικός έλεγχος ώστε να μη χάσουν οι γηγενείς ευρωπαϊκοί πληθυσμοί την ταυτότητά τους, την ιστορική τους μνήμη και να μη γίνουν μειοψηφία στις χώρες τους. Κατηγορήθηκε δε γι’ αυτό ως «ακροδεξιός» από την Αριστερά και κυρίως από τον ριζοσπαστικό της ηγέτη τον Ζαν ΛΙκ Μελανσόν.

Να, όμως, που εδώ και μερικές μέρες αυτός ο τελευταίος, στα πλαίσια της άτυπης αρχομένης προεκλογικής περιόδου για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, χρησιμοποίησε τον ίδιο όρο ως ένα από τα κεντρικά πολιτικά του επιχειρήματα. Και βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, τι έκπληξη προκλήθηκε στους Γάλλους πολίτες!

Αποδεχόμενος τον όρο «η μεγάλη αντικατάσταση», ο Μελανσόν ξεσήκωσε θύελλα ερωτημάτων. Οι αντίπαλοί του τον έδειξαν με το δάχτυλο τονίζοντας «να αυτή είναι η πραγματική Αριστερά. Θέλει να διώξει τους ντόπιους και να τους αντικαταστήσει με ξένους».

Ο ίδιος ο ηγέτης της Αριστεράς απαντά ότι με το να χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο μπαίνει στο λεξιλόγιο της Ακρας Δεξιάς και της αφαιρεί πολιτικά επιχειρήματα που φοβίζουν τον κόσμο. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Μελανσόν είναι ικανότατος σε ζητήματα στρατηγικής κι επικοινωνίας. Διότι, λέει, ως «μεγάλη αντικατάσταση» ότι εννοεί το να αντικατασταθεί η σημερινή ελίτ εξουσίας που είναι αποτυχημένη κι επικίνδυνη.

Το ερώτημα, όμως, για όσους έχουν ακόμη έντονο το στοιχείο της ταυτότητας παραμένει: Το κάνει πραγματικά ως ρητορική στρατηγική ή το πιστεύει και το προωθεί πίσω από το επιχείρημα περί στρατηγικής στο πεδίο της Ακρας Δεξιάς; Γιατί πριν από λίγους μήνες είχε μιλήσει για «κρεολισμό» της γαλλικής γλώσσας, δηλαδή για την ανάγκη η γαλλική γλώσσα να χάσει τις ρίζες της και να γίνει ένα μίγμα πολλών γλωσσών όπως τα κρεολικά. Ο χρόνος θα δείξει. Και κυρίως το θέμα αυτό έχει σχέση και με ένα επιπλέον βασικό στοιχείο της γαλλικής κι ευρωπαϊκής κοινωνίας: Το δημογραφικό. Ενώ ανακοινώνει ότι ως το 2050 η νεολαία της Αφρικής θα είναι πρώτη στον κόσμο, ενώ η Ινδία πέρασε ως πρώτη πληθυσμιακή δύναμη του πλανήτη, στις ευρωπαϊκές χώρες οι γεννήσεις όλο και μειώνονται. Κι η Αριστερά, όπως κι η νεοφιλελεύθερη Δεξιά, θα ήθελαν να καλυφθεί το δημογραφικό από μετανάστες.

Αυτό που πάντως είναι βέβαιο είναι ότι ξεκινά δειλά δειλά η τόσο σημαντική για τη Γαλλία και την Ευρώπη νέα προεκλογική περίοδος για τις προεδρικές εκλογές του 2027. Και το θέμα το Μεταναστευτικό, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γλώσσα, την ταυτότητα και την ασφάλεια, θα είναι στην πρώτη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης.