Φωτεινή Πιπιλή

Εάν ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, δεν είχε την ιδιότητα του καθηγητή Περιβάλλοντος στο ΕΜΠ, ίσως η καθαρά πολιτική του εμμονή για την επιστροφή των αυτοκινήτων στη λεωφόρο βασιλίσσης Ολγας να μην είχε δημιουργήσει όλον αυτόν τον θόρυβο, που εκ του αποτελέσματος -στην πλειοψηφία των ατομικών και συλλογικών αντιδράσεων, κυρίως ειδικών, πολεοδόμων, συγκοινωνιολόγων κ.ά.- έχει […]

Τώρα που βγήκε το τελικό πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, των απολύτως αρμόδιων και όχι των επαγγελματιών της εκμετάλλευσης και του όχλου για το ότι η εμπορική αμαξοστοιχία και οι άνθρωποί της ήταν και αυτοί θύματα και όχι θύτες για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, η σκέψη μου πάει στη δύσμοιρη μάνα του οδηγού της.

Είναι στενάχωρη για μία ευρωπαϊκή, κατεξοχήν τουριστική χώρα, η εικόνα της παρατημένης ιστορικής της προίκας. Ευτυχώς μάχονται ακόμη ευαίσθητοι πολίτες, σύλλογοι , οργανώσεις, ΜΜΕ -ειδικότερα ο Τύπος- που καταγράφουν τη διαιώνιση της φθοράς που καταστρέφει και για οικονομικούς λόγους τα τοπόσημά μας.

Αν υπάρχει ένα διαχρονικό θέμα είναι η αδιαφορία όσον αφορά στη διαφανή και αποδοτική διαχείριση του αμύθητου σε αξία «θησαυρού» των απορριμμάτων.

Η θρησκευτική πίστη των χριστιανών στον Ιησού Χριστό βασίζεται περισσότερο στη μεταφυσική διάσταση της αναμονής της Δευτέρας Παρουσίας και παραμένει ένα μακρινό ουράνιο πρόσωπο στην καθημερινότητά μας.

Ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα ζήσουν όλοι αυτοί τώρα πια, το σίγουρο είναι πως εμείς θα ζήσουμε καλύτερα. Απαλλαγμένοι από το πολύτομο παραμύθι σε συνέχειες της Αριστεράς για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάφωρη παραβίαση της ελευθερίας με κάμερες σε δημόσιους χώρους.

Ανερυθρίαστη. Στεγνή. Αποφασισμένη. Φυσικά και με τη σιγουριά της ασπίδας της συνταγματικής δέσμευσης του άρθρου 61, περί της μη καταδίωξης βουλευτή με οποιονδήποτε τρόπο για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων του, προχώρησε αγέρωχη από το βήμα της Βουλής η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου της Νέας Αριστεράς διατρανώνοντας την άποψη των […]

 Με αυτά που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας, οδηγούμαι στο, ίσως, αυθαίρετο συμπέρασμα πως η κανονικότητα για την πρόταξη της πρόληψης -όχι μόνο για ιατρικούς λόγους- υστερεί σε αποτελεσματικότητα όσον αφορά στον κρατικό μηχανισμό στη χώρα μας. Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πως πρώτα πρέπει να γίνει το κακό ώστε η αντίδραση να επέλθει ως Νέμεσις.

 Η παρ’ ολίγον τραγωδία στην κατηφόρα της Λουκιανού, όταν η μικρογραφία 2,5 τόνων τύπου «θωρηκτού Ποτέμκιν» ακολούθησε και αυτή τον βασικό κανόνα της Φυσικής και πήρε την κεκλιμένη ευθεία και όπου βγει, διέλυσε με αίματα, σπασίματα, πόνο και κραυγές πανικού το σαββατιάτικο ποτό της σχόλης επί ενός πεζοδρομίου, όπου τα τραπεζοκαθίσματα είναι, όπως συμβαίνει -μάλλον μόνο […]

Και όχι μόνο για τα γνωστά και ισχύοντα «πέντε λεπτά δημοσιότητας», που, από χρόνια, ταιριάζουν σε άγνωστα άτομα, που τους αρκεί να τα αξιοποιούν ακόμη και εάν γελοιοποιούνται. Με τη συνέργεια των εκπροσώπων των ΜΜΕ, για ώρες ατελείωτες, σε επαναλαμβανόμενες συνέχειες πρωινάδικων, μεσημεριανάδικων, νυχτερινών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών. Κοινό σημείων των περιστασιακών «αστέρων» η γραφικότητα, […]

Πεσμένοι ακόμη από τα σύννεφα που διέλυσαν οι αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι πολίτες εξακολουθούν να είναι μοιρασμένοι σε ομάδες «νεοαγανακτισμένων». Αλλοι από τις πλατείες και τα καφενεία των χωριών, άλλοι από τους αστικούς καναπέδες τους.

Μία ομιλία στη Βουλή του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, λειτούργησε αυτομάτως σαν μεγάλη δημοσκόπηση που αποδείκνυε πως η χώρα μας διαθέτει τους περισσότερους νομομαθείς του κόσμου όλου, τους παντογνώστες σε κάθε λεπτομέρεια του GDPR της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ο οποίος ενσωματώθηκε στην Ελλάδα με τον Νόμο 4624/2019.

Είναι γνωστή σε πολλούς η ρήση του Καρλ Μαρξ «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα», μόνο που στην εποχή του Instagram και του TikTok αποκτά και άλλα συνοδευτικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, ο αντισημιτισμός τώρα πια φοράει φανταχτερά χρώματα και κοσμήματα, συχνάζει ακόμη και σε γνωστά στέκια των ευκατάστατων «κυρ- Παντελήδων» και οπωσδήποτε […]

Η σύμπλευση 32 βουλευτών τεσσάρων κομμάτων που η ιδεολογία τους σχηματίζει ένα καινοφανές ουράνιο τόξο χωρίς τα λαμπερά του χρώματα -αντιθέτως κοκκινομαυρίζει και κιτρινίζει- για την κατάθεση πρότασης Προανακριτικής Επιτροπής για τις ποινικές ευθύνες 11 πολιτικών προσώπων -του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου -εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν καρικατούρα σε κείμενο του περίφημου και ντροπιαστικού για την […]

Διαβάζοντας την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων για την ασύλληπτη τραγωδία στο Μάτι, με τους 104 νεκρούς και τους δεκάδες εγκαυματίες, πως από τους δέκα συνολικά που κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν οι 9 ήταν στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος, συνειδητοποίησα ότι με την απόφαση αυτή, η Δικαιοσύνη κατέληξε πως τελικά κράτος σε ανάλογες περιπτώσεις είναι μόνον […]

Θα μπορούσα, εάν ήθελα να προσδώσω επίσημο χαρακτήρα στα γραφόμενά μου, να παραθέσω ακόμη και αναλύσεις από συνταγματολόγους για τις εφαρμογές ή και τις καταπατήσεις του άρθρου 5 παρ. 3 και 4 του Συντάγματος για την Προσωπική Ελευθερία και την Ελευθερία της Κυκλοφορίας, δικαιώματα τα οποία, όπως διευκρινίζεται είναι μεν κατοχυρωμένα, αλλά δεν είναι απόλυτα, αν […]

H ναπολεόντειου ύφους δήλωση σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ του προέδρου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, Σπύρου Μαρίνη, «έχω αξιολογηθεί πολλές φορές μέχρι να πάω στο σχολείο», ως βασικό επιχείρημά του εναντίον της αξιολόγησης των δασκάλων, με οδήγησε στη βάσανο να ερευνήσω το βιογραφικό του, σίγουρη πως θα επιδεικνύεται, υπερηφάνως, στο Διαδίκτυο ως απαραίτητο διαβατήριο λόγω της τόσο […]

Η είδηση του τραγικού θανάτου ενός τετράχρονου παιδιού, στο φαράγγι της Νέδας και η άμεση κινητοποίηση στρατιωτικού ελικοπτέρου, ΕΜΑΚ, ασθενοφόρων για την ανάσυρσή του, έγιναν «πρωτοσέλιδο», αλλά χάθηκε υπό το βάρος της πυκνής επικαιρότητας.

Ο πρώτος επώνυμος ταξιδευτής του το 1885, άφησε συγγραφικό αποτύπωμα από τον 19ο αιώνα στα γαλλικά με το βιβλίο του «Η Ελλάδα του Χαρίλαου Τρικούπη». Ο Γκαστόν Ντεσάν, νεαρός, τρόφιμος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, αποτυπώνοντας τη διαδρομή Πάτρα – Αθήνα.

 Και μάλιστα αμαχητί. Κατελήφθη. Κυριεύθηκε. Υπέκυψε. Υποχώρησε. Σε πιο συναισθηματικά ελληνικά, έπεσε. Ανυπεράσπιστη από τους μαχητές της, πρωτίστως τους χειμερινούς κατοίκους, που από χρόνια βλέπουν πια τον τουρισμό ως την κύρια πηγή εισοδήματος, αφήνοντας στο βαθύτατο παρελθόν των Σπετσών τις καλλιέργειες και τις μυρωδιές της φύσης που, όπως υποστηρίζουν αρκετοί σύγχρονοι ιστορικοί το όνομα του […]

Σαρώνει στο Διαδίκτυο, προκαλώντας δεκάδες χιλιάδες σχόλια. «Ελπίζω φέτος στη σειρά “Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ” να μην κόψουν τη σκηνή που ο Ιησούς Χριστός δίνει τις επιστολές στον Βελόπουλο».