ΤΟ μόνο που κάνουν είναι να καταγγέλλουν κάθε μέρα την κυβέρνηση, να ψηφίζουν «όχι σε όλα» στη Βουλή και να παρουσιάζουν μια εικονική πραγματικότητα για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Μοναδικός στόχος να κόψουν την αυτοδυναμία από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που αν δεν βάλει τελικά λουκέτο και κατέβει στις προσεχείς εκλογές πιθανότατα δεν θα πιάσει καν το 3%, μιλάει για «πλυντήριο κομματικών σκοπιμοτήτων». Η Νέα Αριστερά, που βρίσκεται δημοσκοπικά γύρω στο 1%, μιλάει για «μπάζωμα του Συντάγματος». Η Ζωή επιμένει πως «η κυβέρνηση Μητσοτάκη σκοτώνει κόσμο». Ο Βελόπουλος λέει πως «όλα γίνονται για την επικοινωνία». Το ΚΚΕ, όπως πάντα, τονίζει ότι «δεν δίνει καμία συναίνεση». Ο Τσίπρας και η Καρυστιανού δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμα, αλλά είναι προφανές ότι αντί να κάνουν προτάσεις θα «ανέβουν στα κάγκελα» ασκώντας για μία ακόμα φορά τοξική αντιπολίτευση.
ΚΑΙ τι μένει; Μόνο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ανακοίνωσε πως «θα καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση». Υπάρχει περίπτωση να βρεθεί κοινός τόπος; Να υπάρξει συναίνεση; Δύσκολο έως απίθανο. Η θέση του ΠΑΣΟΚ δείχνει πως θα επιχειρήσει να υποδυθεί το θεσμικό κόμμα κάνοντας προτάσεις, χωρίς όμως να συμφωνήσει σε τίποτα.
Η Πολιτική Ιστορία δείχνει πως η μοναδική φορά που έγινε σοβαρή Συνταγματική Αναθεώρηση ήταν το 2001, όταν η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση συναίνεσε στην αλλαγή του ενός τρίτου των άρθρων. Κάτι που δεν έκανε ποτέ στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ, όταν βρισκόταν στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και στη «φτωχή» λόγω προτάσεων ΣΥΡΙΖΑ Αναθεώρηση του 2019, η Ν.Δ. συναίνεσε στην αλλαγή εννέα άρθρων.
ΓΙΑ αυτό και είναι προκλητικό να παρεμβαίνει για μία ακόμα φορά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος ήταν εκείνος που μπλόκαρε την Aναθεώρηση του 2008, όταν ο ΓΑΠ εμφανιζόταν έτοιμος να στηρίξει ακόμα την αλλαγή του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τώρα, βέβαια, ο κ. Βενιζέλος ανήκει στη «συμπαράταξη των πρώην» και επαναλαμβάνει πως η χώρα είναι «μη διακυβερνήσιμη», ίσως έχοντας την αυταπάτη πως θα μπορούσε να παίξει κάποιον ρόλο στο μετεκλογικό σκηνικό και να επανέλθει στην ενεργό πολιτική.
ΣΤΗ συμπαράταξη των «πρώην» ανήκουν και οι πρώην πρωθυπουργοί Καραμανλής και Σαμαράς, δίνοντας και εκείνοι τον «αγώνα» για να μην πετύχει η Ν.Δ. την αυτοδυναμία. Ο κ. Καραμανλής δήλωσε πως «πρέπει να ακούμε τους έμπειρους και όχι να τους διαγράφουμε κυριολεκτικά ή μεταφορικά», ξεχνώντας προφανώς κάτι που είχε δηλώσει ο ίδιος πριν από πολλά χρόνια όταν διέγραφε ιστορικά στελέχη της κεντροδεξιάς παράταξης. Τι είχε πει τότε; Πως «το χθες δεν μπορεί να κρατάει όμηρο το αύριο». Και, βέβαια, επιμένει να επιτίθεται στην κυβέρνηση για τα Ελληνοτουρκικά και το κράτος δικαίου, όταν ο ίδιος ως πρωθυπουργός συνομιλούσε με τον Ερντογάν, ενώ ως πρώην πρωθυπουργός δεν είχε βρει μία λέξη να πει για όσα συνέβαιναν στο κράτος δικαίου επί ΣΥΡΙΖΑ.
ΚΑΙ, βέβαια, ο κ. Σαμαράς που επιμένει σε σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή μέχρι να αποφασίσει αν θα κάνει νέο κόμμα, για να δώσει μάχη να πιάσει το 3% και να μπει στην επόμενη Βουλή.
ΜΕ αυτή την εικόνα της αντιπολίτευσης, προφανώς και φαντάζει απίθανο να προχωρήσει η Συνταγματική Αναθεώρηση είτε τώρα είτε στο επόμενο Κοινοβούλιο. Από την άλλη, όμως, αποδεικνύεται, για μία ακόμα φορά, πως μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ν.Δ. διαθέτουν αξιόπιστες προτάσεις για το αύριο της χώρας. Τα υπόλοιπα κόμματα, νυν και πρώην πολιτικοί, απλώς κραυγάζουν…