Πώς ξεκινάει η προετοιμασία συγγραφής ενός βιβλίου;

Πρώτο και βασικό βήμα είναι ο καθορισμός του σκοπού της βιογραφίας: γιατί γράφεται αυτό το βιβλίο και σε ποιο κοινό απευθύνεται. Στη συνέχεια ακολουθεί η σε βάθος έρευνα. Συγκέντρωση πρωτογενών και δευτερογενών πηγών. Υλικό από αρχειακές συλλογές, προσωπικά αρχεία, επιστολές, ημερολόγια κ.ά. και από δευτερογενείς πηγές βιβλία, αρχεία τύπου κ.λπ.. Απαιτείται διασταύρωση πληροφοριών, όπου αυτό είναι εφικτό, χρονολογική ακρίβεια και κριτική σκέψη.

Τι σας ώθησε να γράψετε το βιβλίο «Σοφία Ντε Μαρβουά Δουκέσα της Πλακεντίας», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ;

Οι περισσότεροι γνωρίζουν το όνομά της ή για να είμαι πιο ακριβής τον τίτλο ευγενείας που έφερε, αλλά κανείς δεν μπορεί να προσθέσει κάποιο άλλο στοιχείο για τη ζωή της πλην, βεβαίως, για την ύπαρξη του μεγάρου στην περιοχή της Πεντέλης, τις αναφορές για το σταθμό του μετρό και τον ομώνυμο δρόμο που βρίσκεται έξω από αυτόν, αλλά και τις ανακριβείς φήμες που τη συνέδεαν με τον λήσταρχο Νταβέλη. Θεώρησα, λοιπόν, ότι από τη στιγμή που έχουμε επιλέξει να τιμήσουμε έναν άνθρωπο και να διατηρήσουμε στη συλλογική μας μνήμη το όνομά του, οφείλουμε να γνωρίζουμε, να θυμόμαστε την ιστορία του ώστε να παραμένει ζωντανή η μνήμη του.

Πώς ήταν ως άνθρωπος η Σοφία Ντε Μαρβουά;

Η Σοφία ντε Μαρβουά ήταν μια γυναίκα με σπάνια καλλιέργεια, γλωσσομαθής και με ιδιαίτερη έφεση στη φιλοσοφία και τη θεολογία. Οι μαρτυρίες που έχουν σωθεί σκιαγραφούν μια προσωπικότητα αντιφατική: βαθιά ευαίσθητη αλλά και εκρηκτική, γενναιόδωρη αλλά και αυστηρή, πολυσχιδής αλλά και ιδιόρρυθμη. Ηταν εξαιρετικά ευφυής και κινούνταν με αυτοπεποίθηση που συχνά ξένιζε τα συντηρητικά ήθη της εποχής. Δεν δίσταζε να εκφράζει ανοιχτά τις απόψεις της, ακόμη κι όταν αυτές έρχονταν σε αντίθεση με την πολιτική ή κοινωνική πραγματικότητα.

Σημαντικές σελίδες του βιβλίου σας αναφέρονται και στην προσωπική της ζωή. Είναι λοιπόν συγκλονιστική η ζωή της; 

Θεωρώ πως ναι, είναι. Ζει, συμμετέχει ενεργά και βιώνει μια από τις πιο συναρπαστικές σελίδες της γαλλικής ιστορίας, την περίοδο της ανόδου και της εξουσίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Βιώνει τη δίνη των ναπολεόντειων πολέμων με όλα τα θετικά και τα αρνητικά της. Μετά το τέλος των πολέμων αποφασίζει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει με τον σύζυγό της και αρχίζει να ταξιδεύει με την κόρη της στην Ελβετία και κυρίως στην Ιταλία. Λίγο αργότερα γνωρίζοντας τον Καποδίστρια θα την αγγίξει ο φιλελληνικός «πυρετός» και θα αποφασίσει να επισκεφθεί την Ελλάδα. Ο απρόσμενος θάνατος της κόρης της αποτέλεσε ένα καταλυτικό γεγονός για την ίδια.

Ερχεται άγνωστη στην Ελλάδα. Τι της άρεσε και ήρθε να μείνει μόνιμα; 

Η Δούκισσα ήρθε στην Ελλάδα γοητευμένη από τον αγώνα των Ελλήνων για να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους. Βαθιά μορφωμένη γνώριζε πολύ καλά την αρχαία ελληνική ιστορία και κατά συνέπεια το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδας. Είχε μια σχεδόν εξιδανικευμένη εικόνα για την Ελλάδα και τους Ελληνες. Ηρθε έχοντας ως πυρήνα του φιλελληνισμού της την αρχαιολατρία. Εμεινε γιατί διέκρινε στους Ελληνες ότι, παρά τη φτώχεια και την ανέχεια που τους περιέβαλε, είχαν μια περηφάνια και δίψα για να φτιάξουν τα πράγματα.

Μαζί με την κόρη της κάνουν σχέδια και απολαμβάνουν τη ζωή τους. Μετά τον θάνατο της κόρης της αρχίζει ο Γολγοθάς της;

Δίχως αμφιβολία, ναι. Η Ελιζά αποτελούσε για τη Σοφία ντε Μαρμπουά τον άξονα γύρω από τον οποίο περιστρεφόταν πλέον ολόκληρη η ζωή της. Η απώλεια του παιδιού της ήταν ένα πλήγμα για τη Δούκισσα όχι μόνο απρόσμενο αλλά και τραυματικό. Γι’ αυτό και αποφάσισε να την κρατήσει κοντά της ακόμα και νεκρή ταριχεύοντας το σώμα της. Επιστρέφοντας στην Αθήνα έκρυψε τη θλίψη της και αποφάσισε να προστατέψει την ιδιωτική της ζωή απέχοντας από τα κοινωνικά τεκταινόμενα της νέας πρωτεύουσας.

Σχεδόν μυθική η συνάντησή της με τον ληστή Μπίμπιση. Μπορείτε να μας πείτε δυο λόγια;

Τον Ιούνιο του 1846 η Δούκισσα μαζί με φίλους ξεκίνησε να επισκεφθεί την Πεντέλη. Κοντά στη Μονή όμως παραμόνευε ο περίφημος λήσταρχος Σπύρος Μπίμπισης με τους άντρες του με σκοπό να την ληστέψει. Το σχέδιό του ήταν να πάρει τα χρήματα και στη συνέχεια να τους αφήσουν όλους ελεύθερους. Το ποσό όμως ήταν υπερβολικά μεγάλο και η Δούκισσα του απάντησε ότι δεν είχε να του τα δώσει. Για καλή της τύχη οι Χαλανδριώτες, που την αγαπούσαν, έμαθαν τι είχε συμβεί και ανέβηκαν στην Πεντέλη αναγκάζοντας τον λήσταρχο να αφήσει τη Δούκισσα και να φύγει.

Αφησε σημαντικά κτίρια στην Αθήνα. Μπορείτε να τα αναφέρετε;

Η Βίλα «Ιλίσσια», όπου σήμερα στεγάζεται το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, υπήρξε η κατοικία της στην Αθήνα. Το Καστέλο της Ροδοδάφνης στην Πεντέλη ή, όπως είναι γνωστό, Μέγαρο της Πλακεντίας. Η Maisonette επίσης στην Πεντέλη στην οποία κατοικούσε η Δούκισσα και που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να κατοικείται από ιδιώτες. Και δύο ακόμη κτίρια στην Πεντέλη: Η Tourelle (στα ελληνικά Πύργος ή Ξενώνας) που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και η Plaisance, που στέκει δίπλα στην Tourelle, ολοκληρώθηκε το 1847 και κατοικείται επίσης μέχρι σήμερα από ιδιώτες.